Rood en wit

Het is vaak moeilijk zoeken tussen alle foto’s op mijn computer. Ik wist dan ook niet goed raad met het thema an Take-a-pic deze week: rood en wit.

Maar er moesten nog wat foto’s in mappen worden gezet en toen vond ik deze. Gemaakt vorige week zaterdag in Groningen. Helemaal passend in het thema, nietwaar?

Aalscholver

Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen.
Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin.

Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.

Spelletje #50

Voor de dames was de opgave (met hint) van vorige week tamelijk gemakkelijk. Maar de enige heer in het gezelschap liet zich niet voor één gat vangen en kwam in de herkansing ook met het goede antwoord: het spoelhuis van een naaimachine.

Hanneke, Hanneke R., Henk, Jacqueline, Jeanne L., Marlies, Martine, Rina en Yvonne verdienden daarmee elk 1 punt.

De opgave van deze week ligt minder dicht bij huis. Het gebouw hiernaast staat op een bankbiljet. Er zijn 2 punten te verdienen voor wie me kan vertellen welk gebouw dit is en waar het staat.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Detectives

Ach ja, iedereen gaat tenslotte met pensioen. Dus ook knorrige oude TV-dectectives, zoals Inspector Frost. Jarenlang heeft hij op een heel persoonlijke manier louche en complexe zaken opgelost. Met behulp van of ondanks de tegenwerking van Mullet. Viel hij uit tegen halsstarrige leugenaars en verdacht hij ook weleens de verkeerde van moord.
En dat vond ik nou zo leuk. Hij was vooral heel menselijk met heel herkenbare trekjes. De slordigheid, het gebrek aan zin om de administratie bij te houden. Zijn gemopper en het jennen van elke nieuwe medewerker. En zijn ietwat troosteloos bestaan als weduwnaar.

Ik zal het zeker missen. Ik wacht dus maar op de herhalingen, die zeker weer komen gaan. Want de DVD´s kopen, dat gaat me weer te ver.

Voor deze allerlaatste aflevering is niet één, maar zijn er drie eindes gemaakt. Op de site van de KRO zijn de alternatieve eindafleveringen vanaf vandaag te zien.

Aspergetaartjes

Het is weer de tijd voor Kerstrecepten. Dit zou bijvoorbeeld kunnen. Mooi van kleur, van te voren te bereiden en bijzonder:

voor 4 personen:
4 plakjes hartige taartdeeg (diepvries)
16 groene asperges
150 g diepvriesdoperwten
3 lenteuitjes
200 ml slagroom
100 g parmezaanse kaas (stukje)
3 eieren
zout & peper
1 tl suiker
wat boter + bloem (invetten vorm)

Oven voorverwarmen op 200°C.
Spreid de plakjes deeg uit op het aanrecht om te ontdooien.
Breng de doperwten met de slagroom, wat zout en suiker aan de kook.
Laat 5 minuten zachtjes koken tot de doperwten gaar zijn.
Pureer met de staafmixer en laat afkoelen.
Snij de houtige onderkanten van de asperges en kook ze 5 minuten in water met zout.
Snij de lenteui in ringetjes.
Rasp de kaas.
Klop in een kom de eieren los en klop de doperwtenpuree, geraspte kaas en royaal peper en zout erdoor.
Vet vier (vierkante) ovenschaaltjes in met boter en bestrooi met wat bloem.
Doe het deeg erin, zorg voor opstaande randjes.
Leg de asperges erin. Giet het eimengsel erover.
Laat in de oven in ± 20 minuten gaar en knapperig worden.
Wip de taartjes uit de ovenschaaltjes en serveer op borden.

Dit recept heb ik van de site Koken met Karin, waar nog veel meer heerlijke en goed te bereiden recepten staan.

Grenspost

Grenspost

Flarden in visioen gedrenkte wolk reizen in cyclonen rond
Rothonden vermaken zich met zielen in hun kaken malen
Uit het holst van het moeras wellen ongenaakbare vocalen
Dat vervloekte ritme altijd van gerammel & geknor van lege magen

Bij de laatste grenspost (waar ze wisten dat ze onbestaanbaar waren)
staat de felbegeerde oud-gereformeerde Nazidame zich te schroeien
aan de roodroodgloeiende noverbermist; pooiers op trompet,
zwijgend groepsportret van singer-songwriters op bloesems en frambozen,
pose met een supersonisch voetbalmeisje in een elfmans-opklapbed

Ze zeiden dat het eigenlijk m’n moeder was
Ze spraken voetstoots af dat ze m’n dochter was
Jullie namen alles aan wat stom en jong en grijs en krom was
O! De grote monitoren, de oren, de motoren, spoorlozen,
al die overrijpe snoevers en vooral die niet te missen
show van honger en vergelding voor de ramen
De vermissing lijkt vooral op de bevrijding uit een ander ongewisse

Uit: Zwarte Gaten – Hans Verhagen
ISBN 9789038890609

Naar aanleiding van dit gedicht werd onder meer dit filmpje gemaakt:

En wie meer wil weten over de maker van het filmpje, klikt hier.

Spreuk van de week (49)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Op deze Sinterklaasdag een beetje toepasselijke:

Soms komt het mooiste cadeau in de lelijkste verpakking.
(Fran Drescher)

Sinterklaas

Zelfs een respectabele heilige als Sinterklaas moet met zijn tijd meegaan. Want een briefje schrijven doen kinderen niet meer, ze sturen liever een SMS-je:

Ik stuur de Sint een SMS’je
Ik stuur de Sint een SMS
Maar heeft de Sint wel een mobieltje
Heeft Sinterklaas wel een nul-zes
Wat zal de Sint geweldig blij zijn
Als ie mijn SMS’je ziet
En als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet

Ik heb een lange lijst gemaakt van allerhande dingen
Maar ik leg die lange lijst niet bij m’n schoen
En ik heb ook weinig zin om bij de schoorsteen te gaan zingen
Ik zou ’t wat moderner willen doen

Ik stuur de Sint een SMS’je
Ik stuur de Sint een SMS
Maar heeft de Sint wel een mobieltje
Heeft Sinterklaas wel een nul-zes
Wat zal de Sint geweldig blij zijn
Als ie mijn SMS’je ziet
En als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet
Ach, waarom niet
Als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet

tekst: Ivo de Wijs

Spelletje #49

Het detail van het schilderij van vorige week was van van Edgar Degas.

Zelf gaf Degas het de titel “Dans un café” (1876), maar vanaf 1893 werd het werk “L’absinthe” genoemd. In het Nederlands staat het bekend als De absintdrinker. De twee afgebeelde personen zijn de actrice Ellen Andrée en de schilder-graveur Marcelin Desboutin, die beiden tot de vriendenkring van Degas behoorden. Hij situeerde hen in het door de impressionisten regelmatig bezochte Café de la Nouvelle-Athènes aan Place Pigalle (die wijsheid heb ik niet van mezelf, maar van Henk, die als eerste het juiste antwoord gaf).
Het schilderij hangt in het Musée d’Orsay in Parijs.

Naast Henk gaven ook Bettie, Hanneke, Rina en Yvonne het goede antwoord. Allemaal verdienden ze daar mee 2 punten.

Deze week een opgave die ik al eens eerder plaatste, maar waar nooit iemand op heeft gereageerd.

Het gaat hier om een onderdeel van een machine, die in heel veel huishoudens te vinden is. Wat is dit?

En omdat ik het niet al te moeilijk wil maken, geef ik er deze hint bij:

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl