 |
Toen wij laatst in Leuven waren, zag daar ineens een mij bekende figuur staan. Aan het begin van de Mechelsestraat stond een beeld van Erasmus. Voor mijn gevoel hoort die in Rotterdam, maar snuffelen in Google leerde me dat Desiderius Erasmus in 1502 een betrekking kreeg aangeboden op de Leuvense Universiteit.Erasmus aanvaardde de aanstelling niet, maar was wel verbonden aan de Universiteit. In 1986 werd een faculteitsgebouw naar hem vernoemd.
Dus toch niet zo vreemd deze Rotterdammer daar te ontmoeten…. |
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Als je gelooft dat het lukt, zul je kansen zien. Als je gelooft dat het niet lukt, zul je obstakels zien.
|
Deel dit op:
Gezellig
Omdat we dit jaar 40 jaar getrouwd zijn, gingen we met de hele familie een weekendje weg. Gezellig samen in één groot huis, lekker eten, lekker kletsen en heerlijk relaxen. Jammer dat de weergoden het ons niet gunden om van het terras te genieten. Want net toen de champagnekurk knalde, begon de storm en kletterde de regen uit de lucht. Maar dat mocht de pret niet drukken, binnen werd het feest voortgezet bij een uitgebreide tafel met lekkere hapjes.
Er waren mooie cadeaus voor ons en de jongens vatten de afgelopen 40 jaar samen in een sketch, op de muziek van onze jonge jaren.
We gingen naar de dierentuin en aten ´s-avonds in het stadje.
Na een uitgebreid ontbijt bezochten we ook nog het kasteel, want dat wilde de jongste wel heel graag.
Een heerlijk weekend, waar we met veel plezier op terug kijken.
Deel dit op:
Vrede
Het is een dag als alle andere. De TV geeft nieuws over oorlog in Syrië, aanslagen, ruzie. Ministers met ernstige koppen uiten spierballentaal.
Een kind gilt, omdat het bang is voor de bommen. Ouders vrezen voor het leven van hun zoon of dochter. Gewoon een dag als alle andere.
Toch is het vandaag
Deel dit op:
Hartekreet
Och, wat was deze man verdrietig. Zo erg dat hij zijn frustatie met grote letters op de muur schreef. Nu maar hopen dat zij het ook gelezen heeft en dat het alsnog haar hart doet smelten!
Bron: Pinterest
Deel dit op:
Goed idee
 Bron: Pinterest |
Kijk, die ontwerper heeft er over nagedacht. Want zo’n flinke mok thee is altijd lekker, maar zo’n theezakje zakt er bij mij altijd meteen in. Dus wordt het vissen in kokend heet water, je vingers verbranden en een vieze smeerboel op de koop toe. Eigenlijk zouden alle theemokken zo moeten zijn! |
Deel dit op:
Handig
Ook wel eens staan hannesen met zo’n lange kabel? Hij lijkt netjes opgerold, maar dan… als je hem uitrolt zit ie meteen in de knoop. Klik dan hier of op de foto hieronder.
Deel dit op:
Zwerfvuil
| Al lopend over straat ontdek je steeds meer zwerfafval. Het lijk wel of iedereen zijn rommel achter zich laat vallen en noooooooit meer omkijkt. Ze hebben het allemaal vol (en dus zwaar) mee van huis genomen in een tas, rugzak of karretje. En dan is het leeg of opgegeten en dan laten ze de verpakking zo maar op straat achter. Ik kan me daar hevig aan ergeren. Zo veel moeite kost het toch niet om het in een prullenbak te gooien of gewoon weer mee naar huis terug te nemen en het daar weg te gooien?Anne van Dalen ergert zich ook aan al dat vuil. Maar dat niet alleen, zij probeert er ook iets aan te doen. Hoe? Door een monstertocht door Nederland te maken, al rennend op blote voeten. En telkens even bukkend om al die troep en passant op te rapen en weg te gooien. Ze doet dat dan ook nog eens op blote voeten. Op 20 september start ze in Den Haag. |
 |
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
We zijn allemaal amateurs, want het leven is te kort om professional te worden.
|
Deel dit op:
Zeep
Zeep zie je tegenwoordig niet meer zo vaak. het is badschuim, doucheschuim of vloeibare zeep wat de klok slaat.
Maar vroeger was dat er niet en werd dit stuk zeep gebruikt voor van alles, de handwas, om vuile plekken mee in te wrijven en ook gewoon als zeep om je handen te wassen of voor je gezicht.
Mijn tante was niet vna haar stuk te brengen, Sunlight zeep moest het zijn. Anders voelde ze zich niet schoon. En verder niks, geen crème, geen lotion, geen foundation. Ze werd 94, was bijna rimpelloos en had een huidje van satijn.
Voor mij brengt het de herinnering aan wasdag, zo’n bedompte lucht van drogend wasgoed en een grote ketel op het gasstel. Ik heb nog zo’n stuk thuis, netjes verpakt in plastic, zodat het goed blijft. Maar gebruiken doe ik het niet meer.
