Iedere man die van een korte wandeling in zijn woonplaats thuiskomt, weet dat de mooiste meisjes nooit meedoen aan Miss Holland-verkiezingen, maar gewoon op straat fietsen.(Simon Carmiggelt) |
 |
Category Archives: Zoeken en vinden op internet
Ontroerend
Dit lied van Jenny Arean vind ik prachtig, maar kan ik niet met droge ogen aanhoren.
Deel dit op:
Niet wat het lijkt
Soms stuit je al surfend op een site met wel heel bijzondere foto’s. Zoals deze site, waar een wereld wordt getoond op microscopisch niveau. Fascinerend.
Ooit gedacht dat dit een foto van een kristal is?
Deel dit op:
Auto
Vandaag hoorde ik op de radio verhalen over “je eerste auto”. Dat was voor mij eigenlijk onze Kever. Die was weliswaar van Leo, maar werd voor mij ook al snel heel vertrouwd en eigen. Want we kenden elkaar nog maar drie maanden, toen we besloten om met de auto naar Griekenland te gaan.
| Vier weken samen op sjouw. Wat een heerlijkheid. De achterbank eruit, zodat we plenty ruimte hadden voor onze bagage. Voorin onder het dashboard een net, dat al gauw vol lag met shag en vloei van Leo, het boekje met de route, snoep, etenswaren. |  |
En niet te vergeten, onze draagbare cassette-recorder. Destijds (in 1972) een wonder van technisch vernuft. We hadden bandjes met leuke nummers gemaakt, maar gebruikten de recorder ook om de geluiden van onze reis vast te leggen.
Ons Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuurbekrachtiging of parkeersensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Het Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuur-bekrachtiging of parkeer-sensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Deel dit op:
Luisterboeken
| Vroeger moest ik ook op zaterdag naar school. Ik herinner me dat we het eerste uur hoofdrekenen kregen. Daarna zal het wel taal of zoiets geweest zijn, maar dat weet ik niet meer precies.
Maar het laatste uur was het mooiste uur van de week: dan las de juffrouw voor. Alleen op de wereld, Mariska, de circusprinses en nog veel meer boeken heb ik niet zelf gelezen, maar alleen gehoord. Lezen vond ik heerlijk, maar voorgelezen worden was het einde. Soms als ik een beetje ziekjes was, dan las zelfs mijn moeder of zus voor. Ik heb de buikpijn best wel eens een beetje aangedikt, alleen maar om voorgelezen te worden. Maar wie leest me nu voor? Geen mens, toch? Geen nood, ik gebruik een luisterboek. Als ik wil kan ik op elk uur van de dag me laten meevoeren in een verhaal, door Yvonne Keuls, Dieuwertje Blok, Job Cohen of nog een heleboel anderen. Heerlijk. Alleen moet ik wel oppassen, dat ik niet onder het “lezen” in slaap val. Maar dat zal de leeftijd wel zijn 😉 |
 |
Deel dit op:
Spelfout
| Op een spandoek van een school in Oldenzaal stond De school FELICITEERD de geslaagden.
De fout werd snel hersteld, maar er was intussen wel een foto gemaakt. Die stond inmiddels in diverse kranten. Nou ja…. |
 |
Deel dit op:
Zwaar leven
Ook soms het idee dat alles te veel wordt? Je bent niet de enige, kijk maar:
Zo, nou kunnen we er wel weer tegen nietwaar? 😉
Deel dit op:
De Kleine Aarde
) |
Zo ongeveer 1974-1975 luisterden man en ik naar een lezing door Sietze Leeflang, over het project De Kleine Aarde.
Het maakte diepe indruk. Hij vertelde toen dat er minimaal 8 kilo graan moet worden verbouwd om 1 kilo vlees te kunnen produceren, waardoor er een enorme verspilling ontstaat. Hoe milieubelastend de kassen zijn en hoe we beter met het milieu zouden moeten omgaan, zodat we de aarde in goede staat aan onze kinderen kunnen overdragen. We werden prompt vegetarisch, gebruikten recycled papier en werden zuinig met energie. Jarenlang wilde ik geen koffiezet-apparaat, maar gebruikte ik een Melitta-filter. |
De ideeën van Sietze Leeflang en de Kleine Aarde zijn al lang niet meer “geitenwollen-sokkenpraat”, maar worden nu gretig omarmd door “groene” politici.
Deel dit op:
Aardbeientrifle
Graag had ik hier een filmpje van “NRC Kookt” laten zien, maar helaas lukt mij dat niet. Maar wie wil kijken: klik hier
Voor 2 personen:
- 1 klein bakje aardbeien
- 2 eetlepels limoncello
- 3 eetlepels mascarpone
- een scheutje melk
- 2 – 3 theelepels poedersuiker
- 6 cantuccini (Italiaanse amandelkoekjes)
- 1 eetlepel amandelschaafsel
Maak de aardbeien schoon en halveer ze. Schep ze samen om met de limoncello en laat een half uur marineren.
Klop de mascarpone luchtig op met een elektrische mixer en voeg zoveel poedersuiker toe als je lekker vindt en een scheutje melk om de room iets te verdunnen.
Breek de cantuccini in stukjes en verdeel ze over twee mooie glazen. Verdeel er de gemarineerde aardbeien over en vervolgens een schep mascarpone. Zet de glazen een uurtje in de koelkast.
Rooster het amandelschaafsel lichtbruin in een koekenpan.
Bestrooi de trifle met het amandelschaafsel.
Deel dit op:
Jean Ferrat
Pas vorige week las ik dat op 13 maart jl. Jean Ferrat op 79 jarige leeftijd was overleden.
Hij had een voorliefde voor poëzie, met name van Louis Aragon, een prachtige sonore stem en nogal linkse sympathieën. Klik op de foto hieronder om een opname te openen van al heel lang terug. Maar het chanson is nog steeds even prachtig.
