Baltische Staten

De eerste avond in Riga vonden we bij toeval een gezellig restaurant, waar niet de geijkte touristenkost werd geserveerd, maar echt Letse gerechten op het menu stonden.
Later bleek dat deze zaak Vermantis deel uitmaakte van Lido.

De aankleding is misschien een beetje kitsch en je moet er zelf je gerechten uitzoeken. Maar er is zo veel keus, van soepen en salades, vis of vlees, rijst of aardappelen tot heerlijke toetjes. Drink er bier, kwass (hierover later meer) of melk bij!
Er komen niet alleen toeristen, maar ook de lokale bevolking komt er graag. Omdat de kwaliteit van het eten prima is en de prijs zeer redelijk.
Aan het einde van de vakantie verbleven we nog een paar dagen in Riga en ook toen hebben we hier heerlijk gegeten.

Geluk

Vandaag zomaar een gedichtje van Toon Hermans, dat ik toevallig vond, al surfend over het grote internet.

Geluk

Geluk is geen kathedraal,
misschien een klein kapelletje.
Geen kermis luid en kolossaal,
misschien een carrouselletje.

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw,
maar nu en dan een zonnetje.
Geluk dat is geen zeppelin,
’t is hooguit ’n ballonnetje.

Stationnetje

De reis die ik naar Cornwall maakte, was eigenlijk bedoeld voor doorgewinterde Rosamunde Pilcher-fans. Irene en ik hadden wel wat van haar gelezen, maar wij wilden gewoon een mooi stukje Cornwall zien.

Toch had het wel wat om op dit stationnetje te staan, want het speelt heel vaak een rol in de verhalen van Rosamunde Pilcher.

Woorden

Duitse mannen, die hun vrouw willen paaien met lieve woordjes, noemen dat “Drachenfutter”of wel “Drakenvoedsel”.
Japanners zeggen heel eenvoudig ” katahara itai” om aan te geven dat ze zo gelachen hebben, dat ze er buikpijn van hebben gekregen.

Italianen hebben verschillende woorden: Starsene in paniciolle; oziare; ciondolaren, bighellonare, die je allemaal vertellen dat ze heerlijk gelummeld, rondgehangen of genikst hebben.
Als je in Spanje met “Lamucear” bezig bent, dan verveel je de kok en proef je van alles dat hij klaarmaakt.
En zegt een Fransman: “Il n’y a plus de cresson sur la cafétière” dan bedoelt hij dat iemand kaal is.

Adam Jacot de Boinod heeft er zijn beroep van gemaakt om dergelijke uitdrukkingen te verzamelen. En ook dit (pag 33-34) is leuk om eens te bekijken.

Historie

Massa voor de massa, kassa voor de baas
1903
Op 16 juni 1903 richtte Henry Ford in Detroit de Ford Motor Company op. Hij wil door massaproductie de auto betaalbaar maken voor de gewone burger. Voor de lopende-band-productie werkt hij met Frederick Taylor. Deze ziet als één van de oorzaken van het inefficiënt werken van ondernemingen de natuurlijke luiheid van de werknemer. Een ondernemer maakt meer winst bij een grotere (sociale) controle van arbeidsproces en arbeider. Er wordt o.a. voor elke werknemer een schema van opeenvolgende (simpel te leren) handelingen gemaakt.