Soms zou je bij het fotograferen zo graag een stevig statief bij je willen hebben. Maar altijd maar zeulen met zo’n zwaar ding is ook niet alles. Hier een simpele en goedkope oplossing. Je moet er maar opkomen.
(klik op de foto om het filmpje te starten:
| Niet iedereen zal het waarderen, maar wij vinden het lekker, meestal op brood: Bloedworst. Het is geen dagelijkse kost, maar zo nu en dan maken we weer een potje open. Als we weer een keertje in Duitsland zijn geweest, waar het nog overal volop te koop is. Zelf kopen wij deze potjes “Oma’s Roter” bij de Duitse Lidl. Ja, ik weet het, het heeft zijn naam tegen. Reclametechnisch niet de juiste keuze, zeker niet in Nederland. Maar de worst is heerlijk. |
 |
De laatste weken zit ik op woensdagavond aan de buis gekluisterd vanwege “Heel Holland Bakt”. Ik ben sowieso al een fan van kook-en bakprogramma’s. Ik volg het dan ook met oplopende spanning, want wie zou er nou “beste thuisbakker” van Nederland worden?
Het programma heeft zelfs een eigen Facebook-pagina en daar las ik dat je je kon opgeven voor een bakworkshop bij jurylid Robèrt van Beckhoven. Die kans liet ik me niet ontglippen en zo stond ik dus gisteren in Oisterwijk met nog 15 andere cursisten klaar. Het verhaal over de workshop komt wat later.
Voordat het allemaal op gegeten zou zijn, maakte ik een foto: een meringuerol (naar recept van Narcis), aardbeiensoezen en een Winstonbrood.
Even niet letten op de lijn of zo, maar gewoon heerlijk genieten!
Je moet maar bang zijn voor spinnen!
Klik op de foto om het filmpje te starten
Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.
Vandaag staat in de schijnwerpers:
Nederlands Pluimveemuseum in Barneveld
 |
We eten zo gemakkelijk een stukje kip, nemen bij het ontbijt een eitje. Maar wat weten we nou over kippen?Nu 2013 het “Jaar van de Barnevelder” is, kun je in Barneveld zelf gaan kijken hoe het zit met dit beroemde ras. Want niet alleen in Nederland, maar ook ver over de grens weet men deze kippen op waarde te schatten. Dus ga eens kijken en misschien mogen de kinderen dan zo’n mooie kip iets lekkers voeren. |
Het gebeurt niet vaak dat ik niet kan slapen, maar als het dan eens zo ver is, dan kijk ik graag TV. En zo stuitte ik laatst op een uitzending van Discovery Channel over de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen. Hij maakt strandbeesten. Gewoon, (nou ja gewoon?) van PVC-buis, lege PET-flessen en wat plastic lappen creëert hij zelfstandig bewegende figuren. Adembenemend mooi.
| “Waar vind je nog een goeie timmerman, zo’n man die wat z’n ogen zien, met zijn handen maken kan?” Het is het begin van een liedje over vaklieden, die je tegenwoordig met een lantaarntje moet zoeken. Toch worden ook nu nog altijd jonge mensen opgeleid tot “ambachtslieden”. Vakmensen die perfect maatwerk leveren, ideeën werkelijkheid kunnen maken. Knap werk, dat waardering verdient. |
 |
In andere landen bestaat er zoiets als een “meesterstitel”. In Nederland niet meer. Maar er doet wel een flinke groep jonge mensen mee aan de “World Skills” in Leipzig, waar de wereldkampioenschappen voor beroepen worden gehouden. Ze zouden best wat meer in het zonnetje gezet mogen worden, want een goeie vakman/vakvrouw is zijn/haar gewicht in goud waard.
Voor het hele team dus: toi, toi, toi, veel succes!
Het kan even duren, maar alles komt een keer terug. In de mode, in wat we eten en nu dus in handwerktrends. Want ik zie op dit moment bijna niets anders op Pinterest dan gehaakte tassen.
Ik doe mijn ogen dicht en dan zie ik mijn haakwerkje weer voor me. Ik denk in de vijfde klas van de Lagere School (basisschool, groep 7 voor de wat jongeren onder mijn volgers 😉 ) maakte ik een “ballennet” van lichtgeel katoen. Je begon met een ring van 5 lossen en daar maakte je dan telkens een nieuw boog in van weer 5 lossen, die je met een (halve?) vaste vastzette. Nu ik het zo lees, snap ik het bijna zelf niet, maar het was een kinderlijk eenvoudig patroon. Als je maar stevig door haakte, kwam dat ballennet voor de zomervakantie af en kon je er dus buiten mee pronken. Helaas kwam het bij mij nooit zo ver. Mijn net bleef ienie mini en slechts door hevig getrek leek het wat en kon het de goedkeuring van de juf krijgen. Slechts twee ballen pasten er in, terwijl je je toch met minstens drie ballen op straat kon vertonen.
Maar nu zijn dus hele hordes vrouwen zo’n zelfde net als boodschappentas aan het haken. Grappig, maar ik begin er niet weer aan. Ik naai liever een boodschappentas!
bron: Pinterest
Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.
Ik ben niet altijd zelf in het besproken museum geweest, want veel informatie is van internet geplukt of via via van anderen gehoord. Ik sta dan ook niet in voor de informatie. Kijk als je wilt gaan, even op de site van het betreffende museum, die veelal gelinkt is.
Vandaag staat in de schijnwerpers:
| Zeeland is onlosmakelijk verbonden met de watersnoodramp van 1953. Een gebeurtenis met grote gevolgen. Dit museum is ingericht in vier caissons, die eerder gebruikt werden om de dijken te dichten, en in verschillende exposities wordt uitleg gegeven over de ramp en de gevolgen, maar ook over de plannen en visies voor de toekomst. |
 Bron: Wikipedia |
Dit vind ik nog steeds de leukste van Youp. Heerlijke conference:
