Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Altijd goed voor een relax momentje. Een heel gezelschap, Exene Cervenka, Phil Alvin, & Petunia & the Vipers, speelt en vraagt om nog een kopje koffie, met een taartje erbij.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Dolly Parton zingt over een veelbezongen vogelsoort, een kleine merel. Een opkikkertje op deze Blue Monday…!
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Deze week een song in het Chinees of Tibetaans? Ik weet het niet, maar ook in onze oren klingt dit best aangenaam. En een stukje film erbij, dus even tijd nemen om te kijken misschien?
Wij hebben nu last van de sneeuw, maar in Japan sneeuwt het veel vaker. Met name in het noorden, op Hokkaido. Het geeft last voor de bewoners, er is ongetwijfeld last in het verkeer. Maar ook de bomen krijgen de sneeuw op hun takken. En Japanners zorgen met heel veel liefde voor hun bomen.
Ze snoeien ze niet zo als hier, met een grote schaar of zelfs een elektrische heggenschaar. Nee, snoeien gebeurt in Japan met mooie schaartjes, takje voor takje. In blauwe of witte overalls staan de mannen op hoge ladders te snoeien. Nauwlettend houden ze de vorm van de boom in het oog. Het lijkt meer op kunst dan tuinwerk.
En dan komt de winter, met sneeuw. De mooie bomen zouden bezwijken onder de sneeuwlast. Maar daar zijn weer andere trucjes voor. Grote stellages (Yukizuri) worden te voorschijn gehaald. Ze lijken een beetje op een parasol, maar zonder doek. Een lange paal met tientallen touwen worden vanuit het midden over de boom gespannen. De sneeuw wordt zo verdeeld en is minder schadelijk voor de takken.
Met of zonder sneeuw, het ziet er fantastisch uit.
Het sneeuwt in Nederland en alle alarmen ratelen, knipperen. Al het nieuws draait rondom de verschrikkelijke sneeuw, de gladde straten.
Het OV ligt op z’n kont, want de treinen kunnen niet rijden, de bussen glijden van de weg en de auto’s ook. We moeten dus maar thuiswerken, raadt Rijkswaterstaat. En dat terwijl we nu beschikken over allerlei handige en verwarmende snufjes. Een moderne auto piept bij elke abnormaliteit, geeft een seintje als je te ver naar links of rechts gaat, heeft zelfs een technisch trukje voor als het glad is en je weg wil rijden. Maar dat werkt wel op modder, maar niet op sneeuw!! Op Schiphol loopt alles in het honderd, want er is een tekort aan anti-ijsmiddel.
En ik vraag me af, hoe deden we dat vroeger? In de barre winter van 1963 zat ik op de MULO. De tram reed, de school was open, er waren voldoende kolen voor de grote kachel in het handwerklokaal. Elke dag was er eten, kookte mijn moeder.
Mijn vader, huisschilder, was “uitgevroren”. Maar hij bleef niet thuis, hij ging de bakker of de melkboer helpen, die met moeite het holletje aan het einde van de straat op konden met hun handkar. Want brood en melk moest er wel bezorgd worden.
In mijn slaapkamer stonden de ijsbloemen op de ruiten. Op mijn bed lagen wollen dekens en ging een rubberen kruik mee. Een vriestemperatuur van -10 was niet ongebruikelijk. Je trok een extra trui aan, deed een sjaal om. Maar we hadden natuurlijk geen thermo-ondergoed of gewatteerde kleding, zoals dat nu te koop is.
Nee, als ik nu naar Nederland kijk, zie ik een beetje zielig volkje. Vastgeroest in regels en procedures, niet meer in staat om zelf oplossingen te bedenken. Een volk van Jan Salie, zou Potgieter zeggen.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Natuurlijk draai ik dit jaar weer muziek van Charles Aznavour, mijn idool. Deze keer zingt hij in het Spaans, niet logisch want dit chanson gaat over Venetië. Zo mooi, zo romantisch, maar zo triest als je alleen blijft.
Niet zelf bedacht, maar eerlijk gejat van Facebook.
The Blue Bells, dat waren vrouwen die dansten in cabarets. Er hing een beetje de geur van “oh la la” en stiekem om heen. Nou ja, dat was in de jaren 60 zo. Nu vinden we dat allemaal niet meer zo spannend. En die vrouwen zijn gewoon werkende dames met mooie benen. Mannen van nu zien op internet meer moois langs komen, toch….?
Maar in 1965 was dat dus anders. En zong Toon Hermans er over. En na 60 jaar is het nog steeds leuk om te zien, te genieten van de timing en de humor. Dit blijft gewoon altijd leuk.
Ik begon mijn blog op 1 januari 2010 en dus heb ik inmiddels 16 jaar geblogd.
Maar volgens WordPress blogt Knutzels 15 jaar, dus heb ik een jubileum te vieren.
Of ze bij WordPress een andere tijdsrekening hebben of dat zoiets typisch Amerikaans is, weet ik niet. Zoiets viel me al bij een andere site op. Maar goed, toch aardig dat ze me er opmerkzaam maakten.
Vorig jaar had ik het plan om regelmatig iets in de herhaling te doen, maar dat verzandde in goede voornemens en te weinig tijd om alles uit te zoeken. Misschien komt dat er de komende maanden nog van en lees je hier weer eens een blogje van toen.
In ieder geval ben ik van plan nog weer een jaartje door te bloggen. Eigenlijk hoop ik de 20 jaar nog vol te kunnen maken…!
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Deze week gaan we waarschijnlijk allemaal even terug in de tijd. We bekijken het oude jaar, hopen op een mooi nieuw jaar. En daar hoort een toepasselijke song bij. En dat doet Yves Berendse: hij gaat ook Terug in de tijd.
