Overdaad

Het was koud en ik was veel te vroeg voor mijn afspraak. Dus maar even de Etos in en wat rondsnuffelen. Niet dat ik iets nodig had, maar zo kom je de tijd wel door, toch….? En toen viel het me ineens op. Wat een overdaad. Tig merken shampoo, lotion, zeep, tandpasta, badschuim. En van alle merken weer ontelbare soorten in nog weer andere geuren. Ik vond het ineens heel erg decadent.

Bron: Google

Bron: Google

Stond er vroeger één blauw doosje Nivea op mijn moeders nachtkastje, waar zeer spaarzaam uit gebruikt werd, nu kun je kiezen uit wel meer dan 15 soorten crème van dat zelfde merk. En bij andere merken is het niet anders.
Zou dat nou echt nodig zijn?

Ik denk het niet. Het wakkert alleen maar onze kooplust aan en levert vooral “keuzestress” op.

Bewaren

Water

regenton

Onze tuin in de herfst

Er zijn in Nederland gemeenten die hun bewoners verplichten om een regenton te nemen. Zodat het regenwater niet in het riool komt of de grond te drassig maakt. Op zich is het best een goed goed idee om het water op te vangen en te gebruiken om je planten mee te begieten. Maar dan moeten er natuurlijk wel planten in zo’n tuin staan. En dat is helaas lang niet altijd het geval. Soms lijken tuinen wel parkeerplaatsen, met tegels en hooguit een armetierig rijtje plantjes langs de rand. Dan is een regenton volkomen misplaatst. Want als zo’n ton vol is, wat doe je dan? Giet je het water over de straat? Dan is die opvang tot voor niks geweest, heeft het toch helemaal geen zin?
Ik denk dat het veel beter zou zijn als je een soort van “bonus” zou krijgen, wanneer de tuin behoorlijk wordt beplant. Gewoon een financiële impuls. Daar komen mensen op af. Dus zoiets als drie heesters halen, twee betalen. En wie een groene heg heeft, krijgt korting op een heggenschaar. Ik denk dat dat wel zou helpen, maar ja, ik zie het nog niet gebeuren. Jammer is het wel. Want een leuk beplante tuin levert zoveel meer plezier op. Het hoeft allemaal niet superstrak en netjes. Integendeel, vogels, egels en padden houden van een beetje rommel. En niet alle tegels hoeven weg, er moet tenslotte ook een plekje om te zitten zijn. Zodat je ook echt rustig kunt genieten van alles!

Teruggevonden

teruggevonden-2 Al eerder schreef ik onder deze kop iets over de gevel van deze winkel op de Oude Binnenweg. Rotterdam heeft niet zo veel ouds te bieden, dus is het niet verwonderlijk dat deze mooie gevel met zorg wordt opgeknapt. Elke tegel wordt geborsteld, schoongemaakt en ook de etalage is al in stijl en oude luister hersteld.
Die melkwinkel van toen moet al heel lang geleden zijn geweest. Ik kan het me in ieder geval niet herinneren en zo rond 1970 werkte ik in de buurt en kwam ik vrijwel dagelijks daar langs.
Wel weet ik dat vroeger op dat stuk onder andere een zaak van “De ooievaar” zat, waar baby- en kinderkleding werd verkocht.

Mijn schoonmoeder heeft er ook vaak over verteld. Zij had er tijdens de oorlog gewerkt. Nu zit er op die rij onder meer een Armaniwinkel, Boekhandel van Gennip, platenzaak Velvet en al sinds lange tijd Slagerij Ooteman en IJssalon Venezia.
Ik heb gezocht naar informatie over die melkwinkel, maar helaas, daar over kon ik helemaal niets vinden. Zelfs het Stadsarchief Rotterdam kon me op internet niet verder helpen. Geen idee welk bedrijf er binnenkort in gevestigd zal zijn.

Bewaren

Humbug

humbug Als bijna 16-jarige begon ik mijn werkzaam leven als kantoorbediende, werd assistent-secretaresse en klom daarna op tot secretaresse. Ik heb begrepen dat die beroepen niet meer bestaan. Die naam is gesneuveld, net als boekhouder, afdelingschef, inkoper of vertegenwoordiger.
Het werk is er nog wel, alleen het heet anders. Dus moet ik even nadenken wat een office-manager of consultant nou doet, net als bij een account-manager, hr-professional of CEO.
En nou gaat dat weer allemaal op de schop. Want jongeren komen helemaal niet af op advertenties waarin een controller of secretaresse wordt gevraagd. En hoe gaan we die baan dan noemen? Centjesteller of Directeur eerste indrukken!
Och, wat zou mijn eerste directeur (CEO??) hiervan gevonden hebben? Ik denk niet dat hij had kunnen waarderen. Hij hield niet van humbug. Het was nog zo’n statige man, met strenge blik en dito opvattingen. Fouten van mij en mijn collega werden berispt met “Doe jij nou maar gewoon. Eerst maar eens zien of je wat kunt betekenen in de maatschappij!” En ik boog deemoedig het hoofd en ging mijn vergissing in het grootboek beschaamd rechtzetten.

Ergernis

reclame

Bron: Pinterest

Ergeren jullie je ook zo aan de reclame op de TV? Meestal onbenullig, zeer oorverdovend en het duurt en het duurt. Ik begrijp ook niet waarom er altijd reclame bij moet zijn. Wie kijkt er nou midden in de nacht? Nou ja, okay, die paar woelwaters die niet kunnen slapen. Maar zouden die zich overdag laten beïnvloeden door al die commerciële rimram?

De grutter van toen is toch maar mooi groot geworden met dit soort reclame-uitingen 😉 Gewoon in kranten en tijdschriften…

 

Lekker?

In Japan zijn tradities heilig. Ambachten uit verre eeuwen worden er nog steeds in ere gehouden. Zoals Amezaiku, de kunst van lollies maken.
Maar de 26 jarige Shinri Tezuka maakt natuurlijk niet zomaar een lollie. Je zult er niet gauw een beetje onbedachtzaam aan likken. Want ze zijn allemaal uniek en met veel vakmanschap gemaakt. Je zet ze neer, bekijkt ze aandachtig, geniet er van en pronkt ermee. Misschien eet je ze wel helemaal niet op, maar stel je tentoon, onder een glazen stolp.
In 2013 opende Shinri zijn winkel “Ameshin, waar zijn kunstwerken verkocht worden voor 1000 tot 2000 yen en hij workshops organiseert voor hen die dit ook zouden willen leren.  Hij gebruikt alleen natuurlijke kleurstoffen, suiker en zetmeel. (Klik op een foto om te vergroten)

Dat is wel heel wat anders dan de lollies, die we hier voor enkele dubbeltjes kopen, toch?

Recept

recept Via Instagram kwam ik op dit recept van Allerhande van grootgrutter AH. Niet de gebruikelijke manier van pasta koken, maar ik vond het het proberen waard. En niet ten onrechte. Een echt super makkelijk, maar toch ook heel smakelijk en gezond (want met best veel groente) recept. Zelf week ik iets af van het filmpje. Ik maakte de balletjes zelf en bakte ze eerst een beetje aan, waarna ik er paddestoelenbouillon (in plaats van kippenbouillon) en de spaghetti erbij deed. Ik maakte het voor 2 personen, maar hield het recept verder wel aan.

 

 

Bewaren

Bewaren

Amerika

Eerlijk gezegd waren er maar vrij weinig lieden die de overwinning van Trump voorzagen, nog minder die het durfden voorspellen. Aan de vooravond van de uitslag zaten bij Jeroen Pauw aan tafel dames en heren te discussiëren alsof Hilary de verhuizer al kon bestellen. Alleen Marike Stellinga hield een slag om de arm: “hij kan natuurlijk nog altijd winnen”, maar bijna niemand die het geloofde. En nu is het dus toch gebeurd. Die enge man is de volgende president van de Verenigde Staten. Over een tijdje zullen we weten wat hij allemaal in petto heeft. En of hij waar gaat maken, wat hij  heeft beweerd. Dat is dus nog allemaal de vraag. En o, o, wat zal dat weer stof tot nieuwe discussies geven…

trump

klik op de foto om het hele gesprek terug te zien.

Moderne geneugten

Natuurlijk kennen we You Tube, gebruiken het ook wel eens. Maar dat je een lijst met fragmenten kunt maken, nee dat wisten we nog niet.
Arjen zorgde voor een avond “u vraagt, You Tube draait” tijdens ons weekend in Brabant. Om beurten konden we een liedje roepen dat wat later via zijn meegebracht tablet te horen was.
Het werd een latertje, want gezelligheid kent geen tijd. En we hadden allemaal zoveel lang niet gehoorde nummers in ons geheugen. Wij vulden de glazen bij en Arjen vulde de lijst gestadig aan, maar niet alle aanvragen konden die avond worden gedraaid. “Maar wacht maar”, zei hij…
En ja hoor, vorige week kregen we de link van die playlist, met totaal 144 nummers variërend van André Hazes tot Jimmy Hendrix, Eddy Christiani, Sting, Beatles en Jacques Brel. Met voor ons, naast gouwe ouwe ook totaal onbekend werk, artiesten waarvan we nog nooit gehoord hadden.  Oud, grijsgedraaid, bestoft of gloednieuw, er kwam van alles voorbij, zoals dit bijvoorbeeld:

 

Bijziend

blijziend De foto is een beetje vaag, een beetje zoals je ziet als je bijziend bent. Dat was wat ik ook in eerste instantie las “VAN JOU WORD IK BIJZIEND”. En dat begreep ik niet. Vond het een beetje pinnig, niks aardigs om zo pontificaal neer te zetten. Nadat ik de foto had gemaakt en beter keek, zag ik het pas. En vond ik het wel een leuke vondst. Ik ben zelf namelijk nogal bijziend en heb dan ook altijd contactlenzen in. Anders tast ik in het duister en zie ik de wereld omfloerst door een dikke waas. Maar heb ik ’s morgens eenmaal mijn lenzen in, dan zie ik alles helder. En als Leo dan koffie heeft gezet, word ik vanzelf BLIJZIEND 😉

 

Bewaren