Wie Parijs zegt, zegt Eiffeltoren. Ja kunt er dan ook niet omheen, want hij is zo prominent aanwezig. Wil je er echter op, dan moet je uren in de rij staan. Dat sla ik dus maar over, ook al omdat ik die oude liften niet zo erg vertrouw. Maar ja, ik heb dan ook erge hoogtevrees.
Maar door op de onderstaande foto te klikken krijg je toch dat prachtige uitzicht over Parijs.
Vandaag hebben we een dag extra. Laten we die nou niet haastig verspillen, maar even de tijd nemen om hier naar te luisteren en te kijken. Even een momentje van rust en bezinning.
Water, we kunnen niet zonder. In de westerse wereld is het volop, komt het soms met bakken uit de hemel. Zoals hier in Litauen, waar we moesten schuilen in de auto voor een vreselijke bui.
Water is deze week ook het thema bij Stuureenfoto.
“Wolken” is het nieuwe thema bij Stuureenfoto. Een onuitputtelijke bron voor foto’s, want groot, dreigend, schapewolkjes of wolken à la Ruysdael, ze blijven intrigeren.
Dit is een foto uit Aso (Japan), waar de zonsondergang en de streepwolken het landschap een speciale sfeer gaven.
In Leeuwarden bezochten schoonzus en ik het Fries Natuurmuseum, waar nu een tentoonstelling is over varkens. We kennen natuurlijk de karbonaadjes en spek van deze dieren. We zien ze op de kinderboerderij en doorgaans vinden we het een beetje vieze dieren, zo met hun poten in de modder. Maar het zijn juist heel nuttige, lieve en intelligente dieren. En er wordt veel meer van gemaakt dan alleen karbonaadjes en worst. In de tentoonstelling staat een etalage opgesteld, waar een groot aantal producten te zien zijn, waarin iets van het varken is verwerkt. Best verbazingwekkend.
Maar ook de tentoonstelling “Friesland onder water” en het open atelier zijn heel interessant. Daarnaast is het museum gevestigd in een prachtig pand, met een overdekte binnenplaats. Dus zeker een bezoek waard.
| Hier in het westen wordt vaak gezegd dat Friezen en Groningers zo stug zouden wezen. Moeilijk toegankelijk, een beetje hard. Maar vorige week ondervond ik zelf het tegendeel. Schoonzus en ik waren twee dagen naar Leeuwarden. Al meteen bij aankomst in het hotel werden we allervriendelijkst ontvangen. Er was uitleg over de stad, we kregen een plattegrond en een boekje met wetenswaardigheden mee. “Veel plezier hoor” zei de receptioniste. |
 |
Het weer deed helaas niet echt mee, dus liepen we het Boomsma museumpje binnen. Ook daar een geweldig vriendelijke dame, die ons van alles vertelde, liet proeven en en passant nog wat culinaire weetjes meegaf.
Maar ook de mensen in het Keramiekmuseum, het Natuurmuseum en in de vele winkels waar we snuffelden. Ze waren allemaal gewoon heel erg aardig.
Dus wie me wil vertellen over die stugheid van de Friezen, die krijgt van mij meteen lik op stuk!
| Wie waagt het nou nog om met zo’n prachtig bord aan het begin van de wandeling zijn rommel achter zijn k… te laten slingeren?
Misschien was het toeval, maar het park in Leeuwarden lag er netjes en opgeruimd bij. Misschien moeten we wel van al die zakelijke verbods- en gebodsborden af en weer terug naar dit soort lieve plaatjes. |
 |
Vandaag heb ik een snipperdagje gepland.
De mannen blijven thuis, maar schoonzus en ik gaan lekker weg in eigen land!
Bij het zoeken naar foto’s voor thema van Stuureenfoto vond ik ook deze. Gemaakt in Luik in het prachtige station, dat door Calatrava is ontworpen. Ik hou van dit soort tegenstellingen, rond en recht.
| Ik heb iets met beertjes. Dus toen, ergens in de jaren 90, dit beertje op een Parijs’ terrasje werd neergelegd door een doofstom meisje, kon ik het dan ook niet laten liggen. We betaalden er wat franken voor en sindsdien reist ze altijd met me mee. Ze zat aan mijn rugzak in China, Vietnam, Indonesië, Birma, Istanbul, Barcelona en Lissabon. Maar ook hangt ze aan mijn tas als ik naar Maastricht, Groningen, Amsterdam of Middelburg ga. Vrijwel altijd gaat ze met me mee. Dit is met recht een bereisde Roelina. |
 |
