Niet zelf bedacht, maar eerlijk gejat van Facebook.
Voornemens
Category Archives: geluksgevoel
Het gaat niet altijd…..
Vol goeie moed begon ik voor kerst met bakken. Eerst wilde ik kerststollen maken. Alles in huis gehaald, gewogen, geweekt en tot een mooi deeg gekneed. Amandelpers moest er ook in, dus mooie rollen gemaakt.
En al snel lagen er stollen op het bakblik. Hup de oven in, maar helaas…. na 25 minuten haalde ik de twee middelgrote en een kleiner exemplaar jammerlijk verbrand uit de oven. De oventhermostaat was op hol geslagen.
Nee, dat was niet geschikt om weg te geven. In tegendeel, we waren al van plan om alles in de kliko te mikken. Maar ja, dat is wel heel erg zonde van al die heerlijkheden. Na een paar uurtjes sneden we ze aan en och, niet moeders mooiste maar toch. best te consumeren. Dus dat deden we maar al ver vóór de kerst.
Met behulp van een losse oventhermometer kan ik gelukkig nog wel öp gevoel” bakken. Dus zette ik later twee barmbracks in de oven. En weer later bakte ik kerstkoekjes.
De keuken leek even op een “Heel Holland Bakt-decor”, maar dan zonder de wedstrijdstress.
Eind goed, al goed.
Deel dit op:
Maandag met muziek
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Deze week gaan we waarschijnlijk allemaal even terug in de tijd. We bekijken het oude jaar, hopen op een mooi nieuw jaar. En daar hoort een toepasselijke song bij. En dat doet Yves Berendse: hij gaat ook Terug in de tijd.
Deel dit op:
Verbijten
We hebben het vast allemaal wel eens. Dat je je verbijt om iets. Om pijn, om woede, om verdriet, van zenuwachtigheid.
Maar dat je daar nu een ketting voor kunt kopen….? Ik dacht meteen aan zo’n ouderwetse bijtring voor baby’s. Maar dit is iets voor volwassenen.
Ik vraag me dan meteen af, moet je zoiets elke dag om. Want verbijten doe je natuurlijk niet elke dag. Dat gebeurt onverwacht, toch? Gewoon boos, verdrietig, nerveus of chagrijnig worden kan ook.
Hebben we tegenwoordig dan overal een hulpmiddel voor nodig?
Deel dit op:
Kerst 2025
Deze notenkraker wenst jullie
en allen die je dierbaar zijn
rustige en liefdevolle kerstdagen.
Deel dit op:
Maandag met muziek
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Iedereen heeft wel eens dipje, maar met een portie Good Vibrations van de Beach Boys kan de dg niet meer stuk.
Deel dit op:
In de herhaling
Nog maar een jaar geleden maakte ik dit blogje. Maar er is maar één keer per jaar gelegenheid dit te posten. Dus ook dit jaar weer:
Het laatste weekend voor Kerst. Tijd om de spullen klaar te zetten. Suiker, meel, boter, eieren, chocolade. Dit weekend staat in het teken van kerstkoekjes, cake en nog meer bakken.
En dan later op de dag, als alles op tafel staat, moet de rommel worden opgeruimd. Hopelijk maken Leo en ik er niet zo’n grote zooi van als hier in deze Weihnachtsbäckerei.
.
Deel dit op:
Net lente…
Vorige week liep ik terug van het koffiedrinken met de wandelclub, toen ik dit zag. Een heel perk met zacht roze bloeiende struiken. Het leek wel lente….!
Ik weet wel dat deze struiken (Viburnum Botnantense) winterbloeiers zijn. Maar toch, zomaar op een kille en mistige winterdag zo’n hoeveelheid zachte kleurtjes, dat is gewoon een heerlijke verrassing.
En het bewijst dat de natuur geheel zichzelf blijft en zich niks aantrekt van wat de mensen allemaal bekokstoven. Dit bloeit ’s winters en straks in de lente komen er weer andere bloemen aan de beurt.
Alles gaat zoals het gaan moet. Ik vind dat wel een troostrijke gedachte.
Deel dit op:
Gewoon leuk
Er is helemaal geen speciale reden om nou juist deze foto van wasgoed aan een lijn te kiezen.
Zomaar een huis in Burano, bij Venetië, fris gekleurd. Met een vliegengordijn, planten in potten en kleding aan de waslijn.
Ik vind hem gewoon superleuk en kleurig. Alk er naar kijk, maakt het mijn dag vrolijker.
En wie wil er nou niet een beetje opgevrolijkt worden in deze soms zo sombere dagen.
Deel dit op:
Tijdloos
Wij begonnen ons huishouden vrij onverwacht. Leo en ik kenden elkaar nog niet zo lang toen we een flatje konden huren. We waren verliefd, zagen de toekomst samen rooskleurig tegemoet. Maar van een uitzet was geen sprake. Dus kochten we het allernoodzakelijkste en vooral niet al te duur.
Na een paar jaar verhuisden we en wilden we onze gammele (plastic) boekenkast wel verruilen voor een stevig exemplaar. Een collega vertelde over Lundia en daar waren we meteen helemaal weg van.
Het begon met een boekenkast, die werd uitgebreid, omgebouwd. Diverse keren haalden we de kast helemaal uit elkaar, deelden hem opnieuw in. In de keuken kwam ook een Lundia kast, in de kamers van de kinderen stonden Lundia meubels, die ook met hen verhuisden naar Groningen en Utrecht.
De boekenkast staat nog steeds pontificaal in onze huiskamer. De keukenkast staat nu op mijn werkkamer vol met knutselspulletjes. Andere meubels zijn verkocht of weggegeven.
Maar nog steeds zijn meubels van Lundia een tijdloos concept.
