Bietjessalade

Dit is het gerechtje dat wij regelmatig in Riga in Restaurant Lido aten.

Bijgerecht voor 4 personen:
2 gekookte bietjes
1 flinke zoetzure augurk
mayonaise
yoghurt of zure room
peper, zout
eventueel wat geraspte mierikswortel (potje)

Snijd of rasp de bietjes, evenals de augurken.
Meng halfom mayonaise en zure room (of yoghurt), voeg zout en peper naar smaak toe en eventueel wat geraspte mierikswortel.
Doe de bietjes en augurk in een kom en voeg het mayo-mengsel toe, schep goed om en zet een half uur in de koelkast, zodat de smaken goed kunnen intrekken.

Lekker bij gebakken aardappelen, maar ook heerlijk met haring!

EET SMAKELIJK!

Baltische Staten

De eerste avond in Riga vonden we bij toeval een gezellig restaurant, waar niet de geijkte touristenkost werd geserveerd, maar echt Letse gerechten op het menu stonden.
Later bleek dat deze zaak Vermantis deel uitmaakte van Lido.

De aankleding is misschien een beetje kitsch en je moet er zelf je gerechten uitzoeken. Maar er is zo veel keus, van soepen en salades, vis of vlees, rijst of aardappelen tot heerlijke toetjes. Drink er bier, kwass (hierover later meer) of melk bij!
Er komen niet alleen toeristen, maar ook de lokale bevolking komt er graag. Omdat de kwaliteit van het eten prima is en de prijs zeer redelijk.
Aan het einde van de vakantie verbleven we nog een paar dagen in Riga en ook toen hebben we hier heerlijk gegeten.

Aardappeltjes

Vroeger, maar toch nog niet zo lang geleden, was juni de maand voor de nieuwe aardappelen. Zo rondom vaderdag kwamen ze op de markt, vrij tegelijkertijd met de tuinboontjes.
Mijn moeder kon klagen dat de aardappelen zo slecht werden. Maar meteen zei ze dan met een vergenoegd gezicht “Nog even, en dan zijn de nieuwe aardappeltjes er weer”. De eerste aardappelen waren krieltjes, met een zacht velletje. Die kookte ze met schil en al en bakte ze daarna. Maar niet voordat er een heleboel al in haar en mijn mond verdwenen waren, met een beetje gesmolten boter en wat zout. Ze hadden een heerlijke aardse smaak. Wel kreeg ik altijd een beetje buikpijn daarna. Maar of dat van de de hoeveelheid kwam of van iets anders, dat weet ik niet.

Toen ik nog maar pas getrouwd was, waren er ook nog “nieuwe aardappelen”. En het hele ritueel herhaalde zich bij mij thuis.

Tegenwoordig is er geen verschil meer te vinden. Het lijkt wel of het hele jaar door “nieuwe oogst”te krijgen is. Maar die smaak van vroeger, nee die is er niet meer.

Havermoutpap

Jongste zoon woont, zolang hij nog geen huis heeft, weer bij ons. En nog steeds heeft hij een voorliefde voor pap als ontbijt. Hij maakt meestal een luxere versie van de aloude havermoutpap. Dit is het recept:

1 kopje havermout
1,5 kopje melk
1 kopje kokosmelk
snufje zout
suiker of honing naar smaak

Doe havermout, melk en kokosmelk in een schaal aan de kook (in de magnetron). Goed roeren, ongeveer 1 minuutje laten doorkoken. Iets af laten koelen.

Ontbijt smakelijk!!

Aardbeien

Ze zijn er weer volop: aardbeien. En omdat ik vandaag niet al te ingewikkeld wil doen, hier een recept voor een snel dessert.

Fragole al vino bianco
(aardbeien met witte wijn)

voor 4 personen:
650 gram aardbeien
6 eetl. fijne witte suiker
1,25 ltr. witte wijn

Was de aardbeien, haal de kroontjes eraf en doe ze in een grote kom.

Bestrooi met de suiker en sprenkel de wijn erover.

Zet ze minstens één uur in de koelkast.

Haal de schaal een half uur voor het serveren uit de koelkast en verdeel de aardbeien over 4 bordjes. Geef er eventueel een bolletje vanille-ijs bij. Garneer met een takje verse munt.

Uit: Uit eten in Italië-Rome

Woolton Pie

In de 2e wereldoorlog werd dit recept bedacht door de chef van het Savoy Hotel en genoemd naar Lord Woolton, die in Engeland Minister van Voedsel was.

Vanwege de schaarste was er geen vlees voorhanden, maar op het platteland wel voldoende groente. Het recept kan naar eigen inspiratie aangepast worden, maar wortelen horen er in.
Ik heb er ook een hedendaagse draai aan gegeven.

250 gram aardappelen
25 gram boter (of margarine)
1 ei
50 gram gemalen kaas
150 gram wortel, in blokjes
150 gram knolselderij, in blokjes
400 gram bloemkool, in roosjes
150 gram prei, in dunne ringen
1 (groenten)bouillonblokje
zout en peper naar smaak
Voor de saus:
25 gram boter of margarine
600 ml. magere melk

Verwarm de oven voor op 200 graden.

kook de aardappelen, giet af en laat uitdampen. Stamp ze tot puree met 25 gram boter en een ei en breng op smaak met zout en peper.

Zet water met bouillonblokje op en kook de wortel en knolselderij 5 minuten, doe de bloemkoolroosjes erbij en kook nog 5 minuten, voeg dan de preiringen erbij en kook nogmaals 5 minuten. Laat uitlekken (vang de bouillon op, maak daar morgen soep van 😉 )

Smelt voor de saus 25 gram boter, voeg 50 gram bloem toe en roer tot het smeuiig is. Voeg geleidelijk de melk toe, breng aan de kook en roer goed totdat de saus op dikte is.
Roer de uitgelekte groenten door de saus en doe ze in een ovenvaste schaal.

Verdeel de aardappelpuree erover, bestrijk met wat melk en bestrooi met het restant van de kaas.

Bak 25-30 minuten, totdat bovenkant mooi goudbruin is.

Huishoudbeurs

Binnenkort start weer de Huishoudbeurs. Wij gaan er niet heen. Maar ik herinner me dat een tante en oom eind jaren 50 een bezoek aan de Femina brachten. Tante stond nou niet bepaald bekend om haar kookkunst, maar wel om haar nogal kwetsbare humeur.

Ze bekeken van alles en kwamen zo ook terecht bij een demonstratie van een keukenmachine.

De handige demonstratrice maakte van het apparaat achtereenvolgens een stofzuiger en een vloerwrijver en zette daarna een blenderglas op het motorgedeelte. Er werd een blikje tomatenpuree, een maggiblokje en wat heet water in gegoten en daarna gemixt. Een handjevol peterselie, wat selderij en het publiek mocht de “soep” proeven. Oom kreeg ook een klein kopje aangereikt en zei dat het heerlijk was. Tante kreeg meteen de pest in. “Je gaat me toch niet vertellen dat je die lawaaisoep van haar lekker vindt, terwijl je mijn eigen getrokken soepie van een mergpijpie niet mot” riep ze met luide stem.

Het duurde nog lang voordat oom de stemming weer enigszins op peil kreeg. Maar naar de Femina wilde hij nooit meer!