Category Archives: Hobbies

over mijn hobbies

Spruitjes

Posted on by

Bijna mijn hele leven heb ik een afschuw gehad van spruitjes. Als klein kind was ik al een lastige eter en spruitjes kon je helemaal niet aan me kwijt. Leo daarentegen vindt ze heerlijk. Helaas kreeg hij ze maar nauwelijks één keer per jaar, met de kerst. Dan was er altijd wel een andere groente die ik wel lustte. Maar met dit recept van 24Kitchen ben ik overstag. En ik weet nu dat je spruitjes maar heel kort (niet langer dan 8 minuten) moet koken.

Spruitenstamppot met rode uiencompote (4 pers.)

1 kg kruimige aardappels
600 g spruitjes
100 ml melk
75 g cashewnoten
75 g rucola
100 g fetakaas

Rode uiencompote
3 rode uien
Olijfolie om in te bakken
2 el balsamicoazijn
200 ml rode wijn
2 el honing of gembersiroop

 Spruitjesstamppot
Breng een pan met water en een beetje zout aan de kook. Schil en snijd de aardappels in gelijke stukken. Kook de aardappels in circa 15 minuten gaar. Maak de spruitjes schoon.Kook de spruitjes de laatste 8 minuten mee met de aardappels. Giet de aardappels en spruitjes af en stoom ze droog.
Verwarm de melk. Rooster de cashewnoten circa 5 minuten in een droge koekenpan.
Pureer de aardappels en de spruitjes grof met een pureestamper en roer de melk erdoor. Meng de cashewnoten en de rucola er door breng op smaak met een beetje zout en peper.
 

Rode uiencompote
Pel en snijd de uien in halve ringen. Verhit een scheutje olie in een pan en fruit de ui circa 5 minuten. Schenk de balsamicoazijn en de rode wijn erbij en voeg de honing toe. Breng rustig aan de kook. laat circa 15 minuten op laag vuur koken tot er een stroperige uiencompote ontstaat. Breng op smaak met een beetje zout.

Verdeel de stamppot over borden en schep de uiencompote eroverheen. Snijd de fetakaas in blokjes en verdeel over de borden.

EET SMAKELIJK!


Alles komt weerom

Posted on by

Bron: 101 Woonideeën

 Herinneren jullie nog het macramé-werk? In de jaren 60 was het enorm populair. Er werden allerlei gemacrameerde spulletjes gemaakt, zoals pothouders, tassen en nog veel meer. Voor geëngageerde cabaretiers stond het synoniem voor een nogal truttig soort vrouw, die daarmee in de weer was. En tijdenlang wilde geen enkele vrouw zich daarmee natuurlijk identificeren.
Maar nu is het weer helemaal terug. Truttig of niet!!
Dit en nog veel meer is te zien op Pinterest. Klik op de foto of het onderschrift voor meer voorbeelden.

 

Dream Make Share

Posted on by

Het succes van Dream Make Share is groot. Al meer dan 100 volgers en nog steeds komen er creatieve geesten bij. Het is ook een heel leuk idee, want je geeft wat en je krijgt wat terug.

Zo ontving ik van Myrthe een leuk armbandje met geluksmuntjes, wat knutselfrutsels en een zakje “sleep well” thee. Die ga ik binnenkort gebruiken! En een lieve, zelfgemaakte kaart!Vandaag gaat er van mij weer een nieuwe zending weg. Ik maakte wat kaarten, een klein doosje met daarin wat labels en zo en een ienieminie tasje (voor een Barbiepopje?) met een koelkastmagneet. Ik hoop dat de ontvangster het ook leuk vindt.

 

  

 

Lekker

Posted on by
   Voor ons is een bezoek aan Amsterdam niet compleet als we geen broodje halfom hebben gegeten. En waar doe je dat het allerbest? Bij broodje Mokum! En dat is dan weer een perfect begin van een bezoek aan het Joods Historisch Museum. Laat daar nou net een tentoonstelling lopen over de Joodse keuken. En laten ze daar nou ook net deze kaart verkopen.
De tentoonstelling is het bezoeken zeker waard. Mooi opgesteld, heel veel kookboeken over het kosjere koken, de keukenspullen die je er bij nodig hebt en filmpjes over allerlei gerechten.
Ik kon het niet nalaten om ook nog een kookboekje te kopen. Tja, je verzamelt kookboeken en dan wil toch een beetje up-to-date blijven.

Binnenkort ga ik eens aan de slag om gember bolussen te maken. Die smaakte zo heerlijk bij mijn kopje thee, na het bezoek aan de tentoonstelling!

Keurig in het gelid

Posted on by

Soms kan ik jaloers zijn op mensen die hun huis en spulletjes zo keurig netjes georganiseerd hebben. Alles netjes op z’n plaats, netjes gestreken en gevouwen, stapels op kleur en grootte.
Dat werkt bij mij niet zo. Zo nu en dan krijg ik een opruimbui en wordt alles netjes gesorteerd, gestapeld, weggezet of in het gelid zet. Dan bezie ik mijn werk met grote voldoening, om na een week te moeten constateren dat alles toch weer tot een chaotisch geheel is geworden.
Wie met hetzelfde kampt, klikt op de foto voor nog meer opbergideeën. Inspiratie is tenslotte nooit weg, nietwaar?

Bron: Pinterest

 

 

Dream Make Share

Posted on by

Hele dagen kan ik doorbrengen op mijn kamertje, bezig met knutselen, kaarten maken, boeken repareren of zo maar wat frutselen.
Maar wat moet je doen met al de dingen die je maakt? Je kan niet altijd alles bewaren en om telkens weer met een zelf gemaakt cadeautje aan te komen, is ook niet zo leuk.
Daarom was ik zo blij dat ik bij Bettie vorige week dit blogje las. Onmiddellijk surfte ik naar de originele site om me ook op te geven. Diezelfde dag nog kreeg ik een adres om iets naar toe te sturen. Dat ligt nu hier klaar. Vanmiddag ga ik de envelop vullen met deze eigen gemaakte kaarten, wat achtergrondpapiertjes, een labeltje en een tasje met  wat glitter en glamour erin. Ik hoop dat de ontvangster er blij mee is.
En dan maar wachten totdat de postbode iets voor mij te bezorgen heeft.

 

Vega, ff niet!

Posted on by
Normaal gesproken eten wij niet zo veel vlees. Maar toen ik laatst bij 24Kitchen dit recept voor spareribs zag, wilde ik het toch een keer maken. De eerste keer was voor een etentje met vrienden.
Leo maakte de saus en ik de kruidenmix voor het vlees, allemaal geheel volgens het recept. En het was een groot succes.		  

Maar ook onze kinderen zouden het wel een lekker recept vinden. Dus maakten we het voor een tweede keer, en ook nu weer werd alles met veel smaak opgegeten. Zelfs schoondochter, die toch lange tijd vegetariër was, maar inmiddels al lang overstag gaat voor een lekker hapje vlees, likte haar vingers af!
Dus bestelden we bij de slager ruim 3 kilo verse spareribs. Dat is een flinke hoeveelheid, al blijven er ook heel veel botjes over. Maar aan die arme biggetjes die er het leven voor moesten laten, daar wil ik liever niet bij stilstaan ……
Ik moet er ook niet aan denken altijd zo veel vlees te eten. Dus doen we het de komende weken weer rustig aan en lassen we wat vega-dagen in.

Voorjaar

Posted on by
Ik weet het wel, er zijn natuurlijk al lang tulpen te koop. Maar met de Kerst vind ik het nog veel te vroeg om ze te kopen. Dan past het nog niet helemaal voor mijn gevoel.Maar vandaag scheen de zon, rook het al vagelijk naar het voorjaar en zag ik dat de knoppen van de esdoorn wat dikker waren geworden. Dus was het precies de juiste tijd voor een flinke bos tulpen.

En daar staan ze dan, op de salontafel. Lang zullen ze het wel niet uithouden, maar de komende dagen is het al een beetje voorjaar thuis.

  

Bij nader inzien

Posted on by
Al snuffelend in mijn fotobestanden, kwam ik deze foto tegen. Ik maakte hem een paar jaar geleden, op een koude novemberdag in Amsterdam. Zo op het eerste gezicht een overhemd, in een etalage. Niks raars aan, toch? Beetje druk dessin misschien en niet direct iets dat ik voor man of zonen zou kopen.

Maar als je goed kijkt, dan zie dat het hemd helemaal ik opgebouwd uit kleine krokodilletjes. Juist, het beeldmerk van Lacoste. Ik kan me niet meer herinneren of het ook echt te koop was, of dat het een soort van reclame-lokkertje was. Iets dergelijks had ik al een gezien op een tentoonstelling over de 2e wereldoorlog. Toen was het een jurk, gemaakt van honderden stoffen sigarettenplaatjes.

  

Vroeger kon je lachen….

Posted on by

Nou ja, da’s een beetje overdreven. Ik lach nog heel vaak, je moet alleen overal wel de humor er van inzien.

Maar het is ook de titel van een boek van Simon Carmiggelt. Eén van de vele die hier in de boekenkast achter me staan. Kleine korte stukjes, die dagelijks in de krant verschenen en en die wij gretig lazen. Nog steeds vind ik ze zeer to the point en lezenswaardig.
Dit is de man die ze schreef: