“Goh, wat een levensechte etalagepoppen”, dacht ik gisteren toen ik in Rotterdam langs deze winkel liep. En toen bewoog de rechtse zich ineens. Ze strikte de veter van haar schoen een beetje beter. Ze waren dus meer dan levensecht. En toen ik een foto van hen wilde maken, gingen ze er nog eens even goed voor zitten.
Category Archives: Rotterdam
Zomercarnaval
Afgelopen zaterdag werd voor de 28e keer het Zomercarnaval in Rotterdam gehouden. Met een bescheiden zon, maar met veel muziek, dans en kleur. Wij stonden bijna vooraan en konden alles goed zien en fotograferen.
Hier een impressie:
Deel dit op:
Bruggen
Ik ben benieuwd welke bruggen-foto’s er deze week zullen worden ingestuurd bij Stuureenfoto.
Een brug is toch vaak een belangrijk deel van een stad of dorp, het vormt de verbinding tussen twee oevers en er zullen dus wel heel veel foto’s van gemaakt worden.
De foto hieronder werd gemaakt vanaf de Erasmusbrug, van waar je de Willemsbrug kunt zien en een stuk van “De Hef”. Het is dus wel een typisch Rotterdams plaatje geworden. Klik op de foto voor een vergroting.
Deel dit op:
Lekker lui
| Deze kat heeft het goed bekeken. Ze scharrelt door onze buurt, geeft kopjes aan iedereen en jaagt tevergeefs op de vogels. Dat laatste komt omdat ze een mooi belletje om heeft en dus al haar komst verraadt door luid getinkel. Maar als het even kan, dan ligt ze ergens in de zon. Soms op onze tuintafel, of zoals hier, ergens op ene auto. Ze laat zich lekker onderhaar kin krabben, spint dan luidruchtig en draait zich nog eens wellustig om. Als ik in reïncarnatie zou geloven, dan wilde ik wel als dit soort kat terug komen… |
 |
Deel dit op:
Mens …..
 |
De verbouwing bij de buren duurt al weken. De beneden verdieping is helemaal leeg en bouwvakkers lopen in uit. Overal liggen draden of staat gereedschap en dagelijks klinkt het geluid van boren of ander elektrisch materieel. In de tuin kan ook al niet meer geschommeld worden en papa en mama raken zo langzamerhand een beetje over hun toeren. Maar onze buurmeisjes laten zich niet van de wijs brengen. Ze zoeken hun heil ergens anders, waar ze niemand in de weg zitten. Bijvoorbeeld op de grote oranje container, die voor het huis staat, volgestouwd met huisraad. En daar speelden ze zaterdagmiddag een heel toepasselijk spelletje: Mens erger je niet. |
Deel dit op:
Rotterdam van toen
Dit is Rotterdam, zoals ik haar nooit gekend heb. Van vóór de grote brand, van de verhalen van mijn ouders. Klik op de foto om het filmpje te starten.
Deel dit op:
Overal Oranje
Natuurlijk gingen we eventjes de stad in. Om te proeven van de sfeer, de rommelmarkt en de oranje creaties van sommige passanten.
Het was warm, gezellig en druk.
Hieronder een impressie van wat er zoal te zien was op de Binnenweg in Rotterdam:
Deel dit op:
Nostalgie
| Het moest toch eens gebeuren: oude foto’s opruimen. Dus togen manlief en ik naar de zolder om te zien wat zich daar allemaal in de loop van de tijd had opgestapeld. En dat was veel. Dozen vol met foto’s van allerlei gebeurtenissen. Met mensen die al lang niet meer bestaan. Met albums die we al lang vergeten waren. Dat opruimen heeft iets dubbels. Want wat moeten we met al die foto’s? Echt alles bewaren heeft geen zin, maar rücksichtslos weggooien kunnen we ook niet. Dus werden de albums opengeslagen en kwamen de herinneringen weer boven drijven. |
 |
Aan goeie en slechte tijden, aan bezoekjes bij mensen die manlief niet gekend heeft, aan bruiloften en partijen waar ik niet bij was. Oh kijk, dat is ….. en daar zit …..
We hebben inmiddels een snood plan. We gaan ze nu echt uitzoeken en beperken ons tot maar 2 of 3 foto’s per jaar. Die gaan we scannen en dan een fotoboek van maken. Zodat de herinneringen niet verloren zullen gaan.
Deze foto komt er zeker in. Het kleine meisje met de strik ben ikzelf, samen met mijn zus. Al lang, lang geleden.
Deel dit op:
Rotterdam Marathon
Elk jaar zijn er weer hordes mensen die zich in het zweet lopen voor de Marathon van Rotterdam. Ik weet dat ze er heel lang en heel intensief voor hebben getraind en dat dwingt op zich alleen maar bewondering af. Zelf zie ik het me niet (meer) doen. Ik heb altijd al de p… gehad aan hardlopen, dus ik hou het bij wandelen. Maar voor al die stugge volhouders en doordouwers gaat mijn petje af. Misschien ga ik vanmiddag wel even kijken hoe vriendin Dorothé het er af brengt. Zij schrijft regelmatig over haar hardloophobby en morgen staat ze hopelijk moe, maar glunderend op haar blog. Dan heeft ze dit parcours helemaal en binnen de tijd uitgelopen (klik op de foto voor een goed leesbare kopie)
Deel dit op:
Zwart-wit
Er was een tijd dat je niet eens kleurenfoto’s had. Alles was in zwart-wit en foto’s werden maar mondjesmaat gemaakt. Er zaten 8 of 12 foto’s op een rolletje. Daar sprong je zuinigjes mee om, want een afdruk was heel erg duur.
Ja, ja, en nu tante Els toch uit de oude doos vertelt, heeft ze meteen een mooie nostalgische foto van de straat waar ze geboren werd te voorschijn getoverd. Want hier, in de Van Lennepstraat in Rotterdam zag ik het levenslicht.
Van wanneer deze foto dateert, weet ik niet. Hij is misschien nog wel ouder dan ikzelf. Er staan nog zo weinig auto’s, maar wel een bakkerskar. In het gebouw links zat Van de Meer & Schoep, de bakker. Op zolder werden zakken meel opgeslagen. Soms zag de stoep er helemaal wit. De straat ziet er allang heel anders uit. Ach ja, tijden veranderen.
Deze foto kreeg ik deze week toegestuurd. Hoe toepasselijk, want het thema bij Stuureenfoto is ook al zwart-wit.
