Arm kind

Daar zat ie, op de Wereldhavendagen. In het zonnetje, aan de kade, maar verscholen achter een grote zwarte box. Hij kon helemaal niets zien, dus vroeg ik of hij daar wel goed zat. Meteen zette hij het op een huilen. Verschrikt vroeg ik de moeder wat ik verkeerd gedaan had. Ze sprak Engels en vertelde dat ze net uit Libië kwamen.

Het kind was bang van al het geluidsgeweld en dacht dat het ook hier oorlog was. Maar zij had haar kinderen juist meegenomen, om te laten zien dat knallen niet altijd dood en verderf betekenden.
Hij geloofde het nog niet. Zal het nog goed komen met hem?

Wereldhavendagen 2011

Ja, dat kan alleen in Rotterdam: de Wereldhavendagen.
Al 34 jaar lang is het eerste weekend van september gereserveerd voor het promoten van de Rotterdamse haven en alles wat daarin en omheen gebeurt.

Afgelopen zaterdag gingen we weer. Het was schitterend zomerweer, er was veel publiek en heel veel te zien: havenloodsen, douane, transport-bedrijven, baggerschepen, moderne apparatuur.  Kinderen konden zelf ervaren hoe het is om op een politiemotor, skyjet of dragline te zitten, maar er waren ook oude verhalen, Kobus de Tallyman, hapjes van Hollandse aardbeien tot Chinese gerechten. .
En dat alles tegen het decor van een steeds veranderend stadssilhouet.

Klik hier voor een Flicker-diashow voor een selectie van onze foto’s van die dag.

Gefeliciteerd!

Deze week geen spreuk. Want vandaag wordt de burgemeester van Rotterdam, Ahmed Aboutaleb,  50 jaar. Van harte gefeliciteerd!

Wat zou hij vandaag eten? Misschien wel dit familierecept:

Verwarm olie in een pan en bak daarin een gesneden uitje en gesneden rundvlees. Snij aardappelen in kleine blokjes, kook ze beetgaar. Ondertussen twee eieren klutsen met peper en zout. Giet de aardappelen af en doe bij het vlees. Even kort doorbakken. Eieren er door roeren, laten stollen.

Geef er een salade van ijsbergsla, komkommer en tomaat bij.

Ik neem aan dat de schotel dan wordt geserveerd in deze aardewerk schaal, die de burgemeester zelf aan het Schielandhuis had uitgeleend voor de tentoonstelling “Mes en Vork”.

Flinke klus

Het Centraal Station in Rotterdam wordt vernieuwd. De sloop van het oude gebouw ging met enige tranen van de Rotterdammers gepaard. Hoe het nieuwe gebouw ontvangen zal worden is nog de vraag. Maar hier zie je het stukje bij beetje te voorschijn komen.
Het is een gigantische klus, want het spoorverkeer moet gewoon doorgaan. Dus klauteren reizigers over noodtrappen, worden winkeltjes verplaatst en zoek je je soms een ongeluk.
Maar ik vind het vooral bewonderenswaardig hoe de architecten, samen met de bouwers dit tot een goed einde gaan brengen.

Jantje zag…

Zomaar langs de kant van de weg. Je vindt ze als je de hond uitlaat of een wandeling maakt. Heerlijke pruimen, maar ook peren of appelen en later in het seizoen walnoten. In Culemborg, in de Betuwe, is elk seizoen wel wat te proeven.

Oudhollands

Op het eiland Tiengemeten, zomaar langs de weg een stalletje met snoepjes. Geen mevrouw of meneer om de centjes in ontvangst te nemen, maar een busje waar je het in kon doen. Oudhollands snoep, op ouderwetse manier aan de man/vrouw gebracht en met een ouderwets vertrouwen in de eerlijkheid van de menschen 😉

Fotoworkshop

Afgelopen zaterdag volgde ik een fotoworkshop bij André Nijenhuis, hier in Rotterdam.

Meestal zijn dergelijke cursussen voor mensen met een spiegelreflexcamera, maar dit keer was het juist toegespitst op de compactcamera.
Nou gebruik ik mijn cameraatje al een paar jaar en ik heb er duizenden foto’s meegemaakt.

Ik dacht dat ik er redelijk mee om kon gaan. Nou niet dus.
Om te beginnen adviseerde André om de digitale zoom uit te zetten. Inzoomen gaat veel beter op de computer met Adobe Elements of Photoshop.
En dat wat me altijd abacadabra leek, diafragmagrootte en sluitertijden, werd me door de uitleg ineens een stuk duidelijker.
Al met al een nuttige zaterdagmiddag!

En van dat Adobe Elements weet ik ook nog niet genoeg. Dat wordt de volgende cursus!

Anders

Kom, dacht de architect, laat ik eens iets anders verzinnen. Zo’n rijtje blokkendoosjes, dat is toch niet je dat. Ik maak er lekker een rijtje vuurtorens van.
Leuk staat het wel, maar zou het ook praktisch zijn?

Of zijn dit huizen voor nieuwsgierige aagjes, die vanuit hun torentje met een verrekijker naar de andere buren staan te gluren?