Category Archives: foto’s van anderen

Onmenselijk

Posted on by
Bron: Google foto’s / RTL

Dat ik geen sikkepit begrijp van de lust om een berg in de Himalaya te gaan beklimmen, zegt natuurlijk niks. Wie het wil en kan, zal zich niet laten weerhouden.

Zo’n tocht is ongelofelijk zwaar, vraagt heel veel van je krachten. Het is niet iets wat je alleen kunt, er zijn meerdere teamleden.

En er gaan er helpers mee. Sherpa’s, die veel beter kunnen omgaan met de verminderde zuurstof, de extreme kou. En dan valt zo’n sherpa. Heeft hij kans te overleven? Ik kan dat niet beoordelen.

Maar dat je, in de blinde passie om de top te bereiken, een mens laat sterven. Zonder een hand uit te steken, zonder te stoppen, alleen maar omdat je jouw record moet halen of moet verbeteren? Niet proberen hem te troosten, hem bijstaan in zijn laatste uur…

Ik heb altijd gedacht dat zo’n tocht een eenzaam avontuur was. Maar deze foto vertelt iets heel anders. Het is file lopen, ik vrees met de knop op dom en de oogkleppen voor, want anders laat je toch niet iemand zomaar naast het pad liggen om te sterven?

Het kan zijn dat de foto niet de juiste afstanden weergeeft, dat het anders is dan het lijkt. Maar dan nog… begrijpen kan ik het niet.

Ontroerend

Posted on by
Bron: Google foto’s /

Deze foto kwam ik tegen op Instagram. Het is een tweeling, Brielle en Kyrie Jackson. In 1995 werden ze 12 weken te vroeg geboren. Zoals toen gebruikelijk, werden de baby’s apart in een couveuse gelegd. Op een bepaald moment leek Brielle het niet te halen.

Tegen alle regels in heeft een verpleegster de kinderen bij elkaar gelegd en onmiddellijk sloeg Kyrie haar arm om haar bijna levenloze zusje.

Instinct, overlevingsdrang, wie zal het zeggen? Maar Brielle begon weer te ademen, kwam er boven op. Dit gebaar heeft sindsdien een naam: the rescuing hug (de redding brengde omhelzing). Zo ontroerend…!

En het bewijst maar weer dat mensen niet leven kunnen zonder intermenselijk contact. De kinderen zijn inmiddels volwassen en beiden zijn opgegroeid tot mooie meiden.

What’s in a name..?

Posted on by

Dat we minder vlees zouden kunnen eten, is inmiddels wel aan iedereen bekend. Daarvoor werd al eerder de “week zonder vlees” onder de aandacht gebracht.

Bron: Google foto’s

Je hebt natuurlijk helemaal geen vlees nodig om lekker te koken. Maar nu zijn er vleesvervangers onder allerlei namen te koop. Het is gemaakt van plantaardig materiaal, maar lijkt te smaken als vlees en de structuur is ook “vleesachtig”.

Knutselvoer noemt Karin Luiten dat. Ik vind het wel geinig gevonden, maar wat moet ik nou?

Want elke dag zet ik Leo een zelf gekookte maaltijd voor. Soms met vlees, soms vegetarisch. KnutzEls’ voer zou je kunnen zeggen….

Kan ik hem dat nou nog voorzetten? Of moet ik een nieuw pseudoniem zoeken? 😉 😉 😉

Natuur

Posted on by

Zo nu en dan weet ik niet meer wat er gebeurt in Nederland. Paniekberichten over gestreste wormen (!!), te droog, te nat, verdwenen planten, een uitgestorven boom die weer terug blijkt te zijn en dassen die het spoor op diverse plaatsen ondergraven. In de Biesbosch zitten honderden bevers, die ook weer weg trekken en elders waterwegen blokkeren.

Bron: Google foto’s

Het een is verkeerd en wordt groot uitgemeten. Het andere wordt onderbelicht, want dat past niet in het paniekverhaal.

Zouden we nu niet eens moeten beseffen dat de natuur eigen regels heeft en zich aanpast. Dat wat hier wegvalt ergens anders wel weer opduikt. Dat dieren en planten zich niks aantrekken van onze modellen en een eigen weg zoeken.

Het weer is ook zo’n heikel onderwerp. De weersverwachting vliegt van heet donkerrood naar ijskoud lichtblauw. Het lijkt wel een en al paniek. De ene dag is de aarde kokend, de andere dag worden de laagste temperaturen ooit gemeten.

Nog lang niet klaar

Posted on by

Wie denkt dat vrouwenemancipatie en vrouwengelijkheid in deze tijd wel klaar is, heeft het helemaal mis.

Bron: Google foto’s

Want in de Tour des Pyrénées voor vrouwen in 2023 moesten de rensters tussen het gewone verkeer rijden. Voor hen geen afgesloten wegen. De vrouwen besloten daarop af te stappen. En terecht!

Maar wat vonden de mannen daarvan? “Wat een verwende meisjes”, was hun reactie. “Zo goed zijn ze nou ook weer niet”.

Wat een kulargument en vooral wat een typische domme mannengedachte.

Gelukkig heeft de tour organisatie excuses gemaakt. Maar toch, er vallen nog heel wat vooroordelen en belemmeringen voor vrouwen te overwinnen.

En die mannen? Die zie ik graag nog eens een keer in de file tussen de vrachtauto’s en inhalende personenauto’s door fietsen. Het liefst op zo’n weg met een flinke afdaling. Ik wed dat het hun dan al snel dun door de broek loopt.

Irritatie

Posted on by
Bron: Google foto’s

Ik was blij bij een andere blogster te lezen dat zij ook sneller geïrriteerd raakt door minder comfortabele kleding. Kon ik me vroeger nog wel een beetje insnoeren, nu heb ik graag wat ruimers aan.

Maar jammer genoeg krijg ik ook last van sieraden. De kettingen zitten iets te dicht op m’n hals en daardoor krijg ik het gevoel dat ik zachtjes gewurgd word. Of ze zijn zo gemaakt dat er iets prikt, kietelt of op een andere manier irriteert.

Zonde, vind ik dat, want ze zijn niet alleen mooi, maar er zitten ook bijzondere herinneringen aan. Veel ervan kreeg ik van Leo bij bijzondere gelegenheden. Maar zo nu en dan draag ik ze nog wel.

Maar ja, met het ouder worden raakt alles een beetje slapper en dijt er hier en daar wat uit. Ach, ik mag nog niet klagen. Zo nu en dan op chique en dan later lekker losjes in een ruim zittende jurk op de bank.

Wat was het spreekwoord ook al weer? Wie mooi wil zijn, moet (pijn) lijden.

Niet weggegooid

Posted on by
Bron: Instagram / Oscar Olivares

In onze weggooi-cultuur maalt men nog maar weinig om al het afval dat dagelijks geproduceerd wordt. Maar soms is er iemand die er heel andere dingen mee wil én kan doen.

Zoals Oscar Olivares, een Venezolaanse illustrator. Hij verzamelt plastic doppen en maakt er prachtige wanddecoraties mee.

Natuurlijk kan hij al die doppen niet alleen bij elkaar brengen en vraagt hij mensen hem daarbij te helpen. Zo bevordert hij het hergebruik, zet mensen aan het denken en maakt hij de omgeving een stuk vrolijker.

Wil je nog meer werk van hem zien, kijk dan op zijn Instagram.

Ongezien

Posted on by

Je kunt hele middagen doorbrengen met het bekijken van kattenfilmpjes op You Tube of Wimp.

Maar pas op, voor je het weet ben je er aan verslaafd 😉

Deze is gelukkig maar een tiental seconden. En dan zie je geen kat meer. Maar die is er wel. Waar? Kijk zelf maar:

Dit is de link om het filmpje te starten.

Murphy

Posted on by
Bron: Google

Net in een periode dat er van alles gebeurde, begaf mijn telefoon het ook nog.

Eerst leek het apparaat compleet stil te blijven, maar na veel proberen kwam hij wel weer op gang. Maar helaas, met dezelfde snelheid sloeg ie weer op tilt.

En ja, zeg nou zelf, kun je nog wel zonder mobieltje? Ook ik ontkom er niet aan. Alles digitaal en op een app. Betalen, parkeren, dingen bestellen, noem maar op.

Maar het leek allemaal voorspoedig te verlopen. Ik bestelde een apparaat en kon het de volgende dag al ophalen bij de winkel in Rotterdam. Meteen een mooi hoesje erbij. Ik was weer helemaal blij.

Natuurlijk moest ie nog geïnstalleerd worden. En dat nu heel simpel. Door de technische ontwikkelingen is het mogelijk dat het apparaat met je oude telefoon “praat” en alle apps en bestanden naar de nieuwe kopieert. Ik had alles dan ook snel bedrijfsklaar.

Maar dan begint het personaliseren. Alle apps netjes op je scherm, in mapjes. Afijn, ik was toch nog uren zoet.

Zaterdag vond ik een nieuwe mogelijkheid: je apparaat beveiligen. En ja, ook dat lukte me. En of het werkte? Nou en of. Google gaf keurig aan dat mijn mobieltje te vinden was op mijn huisadres. Maar toen was ie ook meteen geblokkeerd. Alles helemaal weg, alleen nog fabrieksinstellingen. Kon ik weer opnieuw beginnen. Ach ja, de Wet van Murphy.