Natuurlijk wil ik ook dit jaar al mijn lezers en volgers een kerstwens sturen.
Ik koos daarvoor een vrolijk filmpje van de site van Jacquielawson.com.
Klik hier of op de afbeelding en het filmpje zal starten, waarna mijn kerstwens te zien zal zijn.
Natuurlijk wil ik ook dit jaar al mijn lezers en volgers een kerstwens sturen.
Ik koos daarvoor een vrolijk filmpje van de site van Jacquielawson.com.
Klik hier of op de afbeelding en het filmpje zal starten, waarna mijn kerstwens te zien zal zijn.

Ik weet niet hoe het komt, maar ik ontdek ineens allerlei borduurwerk op internet. Misschien ligt het aan het algoritme, misschien valt mijn oog er vaker op. Maar in ieder geval vind ik het geen straf. Ik kan met bewondering naar al dat handwerk kijken, voel soms zelfs kriebels om zelf weer eens naald en draad ter hand te nemen.
Maar er liggen geloof ik nog een paar UFO’s achter in een kast. Die zou ik natuurlijk eerst moeten afmaken. Al betwijfel ik of mijn werk te vergelijken is met wat ik hier voorbij zie komen. Eigenlijk zonde om het maar één keer per jaar te laten zien.
Engelsen hebben voor zoiets leuks en moois een term “eye candy”. En dat is het ook. Zo leuk om te zien, te bewonderen, even weg te dromen. En dan tot de werkelijkheid terug te keren, ik heb tenslotte nog genoeg andere dingen te doen.

Had ik vorige week nog de kerstboom van een knutselaar hier op mijn blog, vandaag laat ik jullie een nog alternatiever kerstboom zien.
Toen ik hem wat beter bekeek, wist ik niet of het wel zo’n gezellige kerstboom is. Al die flesjes met giftige kleurtjes, de buisjes en slangetjes naar wie weet welke formule.
Maar laten we hopen dat die boom van een heel aardige, vreedzame en zeer kundige laborant is. Hij of zij toont ons een kerstboom die ons allemaal vrede en gezondheid zal brengen.
En voor degenen die toch nog twijfels hebben over die vrede en medemenselijkheid ligt er een toverboek onder de boom. Met spreuken om de wereld te verbeteren, die je alleen maar hoeft te lezen om ze in werking te stellen….!
Zou dat niet heerlijk zijn?
Het laatste weekend voor Kerst 2024. Tijd om de spullen klaar te zetten. Suiker, meel, boter, eieren, chocolade. Dit weekend staat in het teken van kerstkoekjes bakken.
En dan later op de dag, als alles op tafel staat, moet de rommel worden opgeruimd. Hopelijk maken Leo en ik er niet zo’n grote zooi van als hier in deze Weihnachtsbäckerei.
Eigenlijk weet ik niet hoe de etalages in de stad er nu uitzien. Zijn er weer zulke leuke en mooie bij als vroeger? Toen er hele voorstellingen waren met Steiff dieren, winterse voorstellingen werden gemaakt met heel veel sneeuw en kinderen met hun neus tegen het raam stonden te kijken in opperste verbazing.
Grootouders zullen misschien nog wel een extra ritje naar de stad in het donker gemaakt hebben, met de kleine knuistjes van hun kleinkinderen stevig vasthoudend. Zijn de kinderen daar nog mee te verrassen?
Ik amuseer me maar met een filmpje op Instagram:
de etalage van Kaufhof in Keulen. Want ik wil toch wel nog een klein beetje nostalgische kerstsfeer proeven.

Voor de kerst koop ik geen boom, al jaren niet meer. Ik pruts wat met groene nep-dennenslingers rond de paal van onze trap, hang er lichtjes in en wat ballen. Dat is ons alternatief voor een kerstboom.
Maar op internet zie ik in deze tijd allerlei andere alternatieven voorbij komen. Soms heel minimalistisch, soms grappig, soms kattenbestendig.
Dit alternatief is heeft een hoog klus-gehalte. Vast een timmerfanaat die nog wat latjes overhad. En een doos vol oude haakjes. Likje beits van die groene kast van jaren her en kijk….: een geheel eigen kerstboom. Die niet zijn naalden verspreidt en waar je ook nog eens iets aan kan hangen.
Ik vind hem leuk. Jammer, maar Leo is niet zo’n klusser, dus na-apen zit er niet in 😉 😉 😉
BussyBessy vroeg om handige tips. Handigheidjes die we regelmatig gebruiken om ons werk in huis en tuin of gewoon, ons dagelijks leven, gemakkelijker te maken. Tips, die wil ik altijd wel. Ik verzamel ze vooral via Instagram, maar ook via Pinterest.
Soms sta je bij een winkel, zie je iets en weet je niet of dat nou wel of niet bij jou thuis zal passen.
Dan kom met je eigen handen een heel eind. Het is natuurlijk geen millimeterwerk, maar je benadert de maten toch redelijk goed.

Heel veel mensen maken quilts. Van allerlei materialen, in allerlei soorten en maten. Soms op kleur, met herkenbare voorstellingen of abstract, ik vind het altijd een kunst hoe van diverse lapjes prachtige patronen gemaakt worden. Er komt heel veel moois voorbij.
Handwerken heeft vele vormen, van uiterst precies en gestructureerd werk tot werken waar de fantasie van de maakster op de loop is gegaan.
Soms zie ik iets, dat meer dan al het andere, mijn aandacht trekt. Zoals dit, waarbij ik alleen maar “wow” kan roepen.
De maakster liet zich inspireren door een tekening uit het boek “My Childhood” van Sveta Dorosheva. Natuurlijk nam ik ook een kijkje op de website van de maakster, Cristina Arcenegui Bono. Die is een bezoekje meer dan waard.
Nee, niet ik gelukkig. Ik sta nog stevig op m’n benen. Maar voor mij is Tom Waes wél met een enorme klap van z’n voetstuk gevallen. Een bekend figuur, regelmatig in de spotlights. Met een voorbeeldfunctie, of hij dat nou leuk vindt of niet.

Zo’n man moet weten dat je niet met een slok op achter het stuur kruipt. Maar hij niet alleen, ook zijn maatjes hadden het moeten weten. Die hadden een taxi moeten bestellen. Zodat Tom veilig naar huis was gekomen.
Nu is en blijft hij voor altijd die stommeling.

Dit keer alleen een plaatje, omdat ik altijd zo blij word van de illustraties van Fiep Westendorp.