 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Huishoudelijk werk is wat een huisvrouw doet, maar niet wordt opgemerkt totdat ze het niet meer doet.
|
Author Archives: KnutzEls
Yoghurt-tulband
Dit recept is oorspronkelijk van Donna Hay, maar door mezelf een beetje aangepast. Ik vond hem iets te zoet en het suikerglazuur zeker te veel van het goede. Omdat de cake met olie gebakken wordt, blijft hij lekker mals. En, niet onbelangrijk, is hij cholesterol-vriendelijker dan cake met (room)boter . Bak hem in een tulbandvorm, omdat hij dan het beste gaar wordt.
| 180 ml olie (zonnebloem of arachide) 2 eieren 1 eetlepel fijn geraspte citroenschil 2 eetlepels citroensap 250 gram dikke (griekse) yoghurt 325 gr. basterdsuiker 270 zelfrijzend bakmeel snufje zout
Verwarm de oven voor tot ca. 175-180 graden. |
 |
Deel dit op:
Irritant
Hebben jullie ook zo´n hekel aan die irritante pingels bij het journaal?
Niet alleen het NOS-journaal hoor, maar ook bij de Belgische journaals klinken die hoge, irritante geluidjes tussendoor. Wat ons aan gaat, mag het meteen weg. Het doet zeer aan onze oren.
Deel dit op:
Rode sneeuw in december
| Dit boek van Simone van der Vlugt zag ik liggen in de bieb. Vluchtig las ik de omslag en dacht dat het over Jacoba van Beieren ging. Maar dat is een ander boek. Dit gaat over een vrouw ten tijde van Willem van Oranje. De tijd van de Geuzen en Leiden’s ontzet. Over oorlog, honger, en rovende en verkrachtende soldaten. Maar ook over liefde, opofferingen én de pracht en praal van die tijd. Ik heb het in één adem uitgelezen. Een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt. |
 |
Deel dit op:
Kwetsbaar
Nooit geweten dat een mens zo kwetsbaar kan zijn. Als je geen controle meer hebt over je been en elke stap kan veranderen in een valpartij, dan loop je daar naar. De eerste dagen hing ik als een drenkeling aan Leo’s arm. In de supermarkt liet ik het karretje niet los en als er iemand wat al te snel voorbij kwam, moet ik gekeken hebben als een haas in doodsnood.
Maar alles went en langzamerhand komt er meer controle over mijn been, lijkt het “slapen” ervan minder te worden en loop ik weer enigszins normaal. Langzamer dat wel, meer oudedamesnelheid, zogezegd.
Het is iedere dag oefenen en vooral bewust bewegen en goed kijken waar ik loop. Maar ja, dat geldt voor iedereen toch wel?
Ik hoop dan ook weer wat regelmatiger te bloggen, want dat vind ik veel te leuk om op te geven.
Deel dit op:
Spreuk van de week
| Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Deze week eens een cartoon, omdat ik daar afgelopen zaterdag onbedaarlijk om heb moeten lachen. Het lijkt me een goed begin van de week:  Bron: De Telegraaf 20-10-2012 |
Deel dit op:
Overvol
| Na het feestje van Leo’s verjaardag hadden we natuurlijk wat flessen weg te gooien. Op naar de glasbak dus. De glasbak bij ons aan het eind van de straat bleek vol. Nou ja, dat kan gebeuren. Meer feestjes in de buurt zeker?
Maar ook de glasbak bij de supermarkt was overvol. Waar lag het probleem? |
 |
Te veel feestjes, desperate mensen die hun verdriet en ellende maar verdrinken, een dorstige buurt of was de Roteb niet op tijd langs geweest?
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Alles wat nu werkelijkheid is, was eerst een onmogelijke droom. William Blake
|
| Alles wat nu werkelijkheid is, was eerst een onmogelijke droom. | William Blake |
Deel dit op:
Cuvée Bonheur
| Vorig jaar november werd de tuin veranderd en plantte de tuinman een witte druif langs de pergola. Met argusogen bekeek ik regelmatig de groei en ja, in maart kwamen de eerste kleine blaadjes, gevolgd door iets wat op bloesem leek. In de loop de tijd verschenen daarop zo’n zeven kleine trosjes die op druiven leken en groter en groter werden. We verheugde ons op onze oogst, dagdroomden zelfs over een overvloedige hoeveel witte druiven de komende jaren, die we dan zouden kunnen omzetten in onze eigen “Cuvée Bonheur” 😉 Afgelopen maandag leek het juiste moment om de oogst van dit jaar binnen te halen. Maar helaas, de vogels waren ons voor en hadden onze druiven al vakkundig opgepeuzeld. Voor ons restten alleen nog deze troosteloze lege trosjes. |
 |
Deel dit op:
Ongelofelijk
Hoe ziek van geest moet je zijn om een veertienjarig meisje door het hoofd te schieten, alleen maar omdat zij naar school wil, haar kennis vergroten? Welk kwaad kan daarin steken?
Welke rare hersenkronkels zorgen ervoor dat je je als man verheven voelt boven vrouwen, ze kan commanderen en koeioneren.
Hebben die mannen nou nooit eens nagedacht, dat zij er zonder vrouw nooit zouden zijn geweest. Dat vrouwen de helft van de mensheid vormen en dat er zonder vrouwen geen kinderen geboren zouden worden?
