Muziek

Al jaren vind ik dat Franse chansons op de Nederlandse radio een ondergeschoven kindje zijn. En als ze dan wat draaien, is het vaak een liedje dat al bijna grijs gedraaid is of nog erger, een Franse zanger(es) die in het Engels zingt.
Ik was er dan ook als de kippen bij toen Stefan Stassen in Goudmijn vroeg om wat onbekende Franse liedjes door te geven. Het duurde een paar weken, maar zondag werd ik ineens opgebeld en werd La Marguerite van Charles Aznavour gedraaid. Ik mocht er zelf even over vertellen en aan het eind, oh wat een heerlijke verrassing, bleek ik ook nog de gouden plaat te hebben gewonnen.
(klik op de foto om het fragment te horen)

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar wil ik elke week vrolijk beginnen met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In week 1 start ik
de lijst met Charles Aznavour, al vele jaren mijn idool. En dit nummer Les deux gitares stond op de allereerste langspeelplaat die ik kocht.

Charles Aznavour

90 jaar wordt hij vandaag, Charles Aznavour. Z’n stem is uit duizenden herkenbaar, en hij is nog steeds een man met charisma.
Dit was één van de nummers van mijn eerste langspeelplaat. Ik heb hem nog en draai hem nog regelmatig met veel plezier.
Mes felicitations, Monsieur Aznavour!

 

Voor de gevallenen

Vandaag, 4 mei, herdenken we.
Ik ben van 1948, van ná de oorlog, zeg ik heel vaak. Ik wil dat ook zo houden, want met oorlog zijn we nog nooit iets opgeschoten.
Voor alle mensen, die stierven in welke oorlog dan ook, dit prachtige lied van Charles Aznavour. (klik op de foto voor het filmpje)

 

 

 

 

 

Aznavour

Al vaker heb ik hier geschreven dat Charles Aznavour al sinds jaar en dag één van mijn favoriete Franse chansonniers is. Zijn CD’s, maar ook nog oude vinylplaten, worden hier nog vaak gedraaid en eigenlijk vind ik bijna alle chansons mooi.
Vandaag dus één van zijn liedjes. Dit keer “Je m’voyais déjà”, waarin hij zijn jeugddroom om artiest te worden verwoordt:

Hype

Wat een hype rond de heren Saunders. Naast alle publiciteit was er gisteren ook nog een huldiging. Met gillende fans, uitzinnig van vreugde. Nou, het is niet mijn smaak en ik ben benieuwd wat er over 10 jaar nog over hen geschreven wordt. Want er zijn niet veel grootheden van de talentenjachten echt overeind gebleven.
Maar ja, misschien ben ik er ook wel te oud voor. Want vele jaren jonger, stond ik ook smachtend in de rij, te wachten op een handtekening van Charles Aznavour of Gilbert Bécaud. Ik heb meisjes zien flauwvallen, alleen al omdat ze een pluisje van Bécaud’s trui hadden bemachtigd. Nou ja…. En de taferelen bij de Beatles logen er ook niet om. Klasgenootjes spijbelden, trokken liftend naar Amsterdam om maar één blik te kunnen werpen op de Fab Four.
Het zal dus wel allemaal wel weer “reg kom”.
En ik? Ik zet nog maar eens een LP op van Charles of Gilbert…. en doezel een beetje weg.

Venetië

Het stond al lang op mijn lijstje: een keer naar Venetië. Afgelopen week waren we er. Het was sprookjesachtig mooi, met wat zon en wat regen. En wij voelden ons helemaal niet zo triest als Charles Aznavour hier zingt. Wij gingen er tenslotte nog een beetje onze 37e trouwdag vieren.

Maar ik vind dit een mooi chanson en dan ook nog in het Italiaans gezongen door Charles, ach ja, dat is het helemaal.

Charles Aznavour

Al sinds mijn jeugd ben ik fan van Charles Aznavour. Mijn eerste LP was van hem, ik heb hem nog. Inmiddels letterlijk grijs gedraaid en al lang vervangen door een CD. En nog steeds luister ik graag naar hem.

Morgen wordt hij 86. En hier zingt hij, naar mijn mening, het allermooiste chanson dat hij ooit maakte:

Charles Aznavour - La Marguerite

Charles Aznavour - La Marguerite