Modern times

Posted on by
De opmars van computers is niet meer te stuiten. Moesten wij vroeger met een zware tas vol boeken naar school, de brugpiepers van het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam kregen een I-Pad. Een hele boekenkast past in zo’n apparaat en wegen doet het nauwelijks nog iets.

De leerlingen weten al snel de voordelen op te noemen: Je hoeft niet meer al je aantekeningen te schrijven, want je kunt ze meteen intypen.En dat is beter te lezen dan het eigen handschrift (?).

Leuke bijkomstigheid: er zitten ook spelletjes op. Zouden ze die onder de les mogen spelen?

Triest

Posted on by

Hoe onvoorspelbaar en wreed kan het gaan in het leven? Een Syrische man ontvlucht zijn land vanwege de onrust daar en hoopt op een rustig bestaan hier. Dan wordt hij zonder pardon doodgeschoten in Alphen aan de Rijn.

De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.
“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”
Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ’t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.”
(P.N. van Eyck)

Diva

Posted on by

Hier is ie dan: de jas waarover ik vorige week al schreef.

Helemaal zelf ontworpen, patroon getekend, geknipt en genaaid. Uiteraard met de nodige aanwijzingen van mevrouw Both en Henny van de Rotterdamse Snijschool. Het was geen snel project, maar ik heb er erg veel van geleerd.

Hierboven staat een collage van foto’s die ik maakte gedurende het hele proces.
Hij is gemaakt van tweekleurig, dubbel fleece. Ik was van plan om de rand aan de onderzijde van de binnenkleur te maken, net als de rand langs de mouwen. Maar dat werd uiteindelijk niet mooi, alsof ik stof te kort was gekomen. Tja, soms pakken de ideeën niet zo uit als je dacht…
De grote kraag is wel helemaal volgens plan. Ik voel me er een beetje een diva mee.

Voorlopig gaat ie nu even de kast in, tot de herfst en het weer koud en guur wordt.

Nog even…

Posted on by

Eigenlijk had ik voor vandaag al een blogje klaar. Want mijn jas is helemaal af en die wilde ik natuurlijk laten zien. Alleen moest ik hem nog voor de foto showen.
Het was gisterenmiddag prachtig weer, dus het had prima gekund.
Maar ik ben het domweg vergeten. Veel te druk met boodschappen, telefoontjes en andere klussen.
Dus morgen een nieuwe kans. Houd ik jullie nog even nieuwsgierig….

Melig

Posted on by
Twee klunzen zijn een huis aan het bouwen. Eén van de twee brengt aan de voorkant de gevelbeplating aan. Hij pakt een spijker en slaat die erin. De volgende spijker die hij pakt, gooit hij weg. Hij pakt weer een spijker, slaat die erin en gooit de volgende spijker weer weg. Als de andere kluns na een tijdje erbij komt staan, vraagt hij waarom de ander de helft van de spijkers weggooit.

Hij antwoordt: “Omdat bij al die spijkers de punt aan de verkeerde kant zat.”

De ander slaakt een diepe zucht en zegt: “Idioot dat je bent. Die spijkers zijn toch voor de achterkant van het huis?”

(met dank aan Reader’s Digest)
Posted in Niet gecategoriseerd

Hondenpoep

Posted on by
Ik weet eigenlijk niet of dit een typisch Rotterdams beeldje is, maar ik vind het wel iets speciaal voor mijn stad.
Een beeld van een hond, naast zijn hondendrol. Net iets waar je je groen en geel aan ergert als je er in trapt. Maar dit is wel toch een schattig beestje en dat hij… nou ja, vooruit hij moet toch ook wel eens.
Zo te zien hebben heel veel mensen zijn koppie geaaid en ook die drol. Maar dat gaat me toch iets te ver.
Fikkie blijf nog maar lekker zitten, daar op de Oude Binnenweg.