Vijftien was ik en ik zat in de 4e klas van de MULO. En hij was ons idool: Rob de Nijs. Toen hij in Rotterdam was, gingen we tussen de middag snel, snel naar de stad voor een handtekening. Kwamen natuurlijk te laat terug en kregen straf. Maar dat gaf niet, we hadden hem gezien, gesproken en die handtekening prijkte in onze agenda.
We zijn allemaal ouder geworden, maar dit liedje vind ik nog steeds leuk.
Het kan even duren, maar alles komt een keer terug. In de mode, in wat we eten en nu dus in handwerktrends. Want ik zie op dit moment bijna niets anders op Pinterest dan gehaakte tassen.
Ik doe mijn ogen dicht en dan zie ik mijn haakwerkje weer voor me. Ik denk in de vijfde klas van de Lagere School (basisschool, groep 7 voor de wat jongeren onder mijn volgers 😉 ) maakte ik een “ballennet” van lichtgeel katoen. Je begon met een ring van 5 lossen en daar maakte je dan telkens een nieuw boog in van weer 5 lossen, die je met een (halve?) vaste vastzette. Nu ik het zo lees, snap ik het bijna zelf niet, maar het was een kinderlijk eenvoudig patroon. Als je maar stevig door haakte, kwam dat ballennet voor de zomervakantie af en kon je er dus buiten mee pronken. Helaas kwam het bij mij nooit zo ver. Mijn net bleef ienie mini en slechts door hevig getrek leek het wat en kon het de goedkeuring van de juf krijgen. Slechts twee ballen pasten er in, terwijl je je toch met minstens drie ballen op straat kon vertonen.
Maar nu zijn dus hele hordes vrouwen zo’n zelfde net als boodschappentas aan het haken. Grappig, maar ik begin er niet weer aan. Ik naai liever een boodschappentas!
bron: Pinterest
  |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De sfeer in een kamer wordt niet bepaald door de meubelen maar door de mensen.
|
Eén van onze leden van de Scrabble-club vierde haar 50-jarig huwelijk. Daar hoort natuurlijk een cadeau bij. Het werd een bedrag in dit doosje, dat ik versierde met gestempelde kantrandjes en crêpepapieren rozen. Een kaartje en een label maakten het helemaal af.
Degenen die hier aan het werk zijn, moeten wel hoge nood hebben. Hebben ze misschien de hele Hofpleinfontein leeg gedronken? 
Â
Nee hoor, hier werd een podium voor Rotterdam Unlimited gebouwd en die wc’s zullen dus best heel nuttig geweest zijn.
Vandaag begint de zomer……. Tenminste dat zegt de weerman. Maar na welgeteld 2 dagen warm weer heeft hij nu al weer “aanmerkelijk koelere dagen” in petto. De weergoden lijken wel de weg kwijt te zijn. Helaas moeten we ons er wel bij neerleggen.
| Eindelijk, ze zijn er weer. Hollandse nieuwe. Mmmm, lekker met uitjes op een broodje.Vroeger kon je me er de deur mee uit jagen. Maar echtgenoot kun je er voor wakker maken en dus heb ik ook geleerd haringen te eten. De eerste nog heel voorzichtig, met meer tomaat en ui dan vis. | Â  |
Maar later kon ik de smaak ervan steeds beter waarderen. En nu loopt het water me in de mond, alleen al bij de gedachte aan zo’n lekker visje.
Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.
Ik ben niet altijd zelf in het besproken museum geweest, want veel informatie is van internet geplukt of via via van anderen gehoord. Ik sta dan ook niet in voor de informatie. Kijk als je wilt gaan, even op de site van het betreffende museum, die veelal gelinkt is.
Vandaag staat in de schijnwerpers:
| Zeeland is onlosmakelijk verbonden met de watersnoodramp van 1953. Een gebeurtenis met grote gevolgen. Dit museum is ingericht in vier caissons, die eerder gebruikt werden om de dijken te dichten, en in verschillende exposities wordt uitleg gegeven over de ramp en de gevolgen, maar ook over de plannen en visies voor de toekomst. |
 Bron: Wikipedia |
Dit vind ik nog steeds de leukste van Youp. Heerlijke conference:
  |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De wereld is als een spiegel; kijk er boos in en zij kijkt boos terug, |
