Detectives

Ach ja, iedereen gaat tenslotte met pensioen. Dus ook knorrige oude TV-dectectives, zoals Inspector Frost. Jarenlang heeft hij op een heel persoonlijke manier louche en complexe zaken opgelost. Met behulp van of ondanks de tegenwerking van Mullet. Viel hij uit tegen halsstarrige leugenaars en verdacht hij ook weleens de verkeerde van moord.
En dat vond ik nou zo leuk. Hij was vooral heel menselijk met heel herkenbare trekjes. De slordigheid, het gebrek aan zin om de administratie bij te houden. Zijn gemopper en het jennen van elke nieuwe medewerker. En zijn ietwat troosteloos bestaan als weduwnaar.

Ik zal het zeker missen. Ik wacht dus maar op de herhalingen, die zeker weer komen gaan. Want de DVD´s kopen, dat gaat me weer te ver.

Voor deze allerlaatste aflevering is niet één, maar zijn er drie eindes gemaakt. Op de site van de KRO zijn de alternatieve eindafleveringen vanaf vandaag te zien.

Aspergetaartjes

Het is weer de tijd voor Kerstrecepten. Dit zou bijvoorbeeld kunnen. Mooi van kleur, van te voren te bereiden en bijzonder:

voor 4 personen:
4 plakjes hartige taartdeeg (diepvries)
16 groene asperges
150 g diepvriesdoperwten
3 lenteuitjes
200 ml slagroom
100 g parmezaanse kaas (stukje)
3 eieren
zout & peper
1 tl suiker
wat boter + bloem (invetten vorm)

Oven voorverwarmen op 200°C.
Spreid de plakjes deeg uit op het aanrecht om te ontdooien.
Breng de doperwten met de slagroom, wat zout en suiker aan de kook.
Laat 5 minuten zachtjes koken tot de doperwten gaar zijn.
Pureer met de staafmixer en laat afkoelen.
Snij de houtige onderkanten van de asperges en kook ze 5 minuten in water met zout.
Snij de lenteui in ringetjes.
Rasp de kaas.
Klop in een kom de eieren los en klop de doperwtenpuree, geraspte kaas en royaal peper en zout erdoor.
Vet vier (vierkante) ovenschaaltjes in met boter en bestrooi met wat bloem.
Doe het deeg erin, zorg voor opstaande randjes.
Leg de asperges erin. Giet het eimengsel erover.
Laat in de oven in ± 20 minuten gaar en knapperig worden.
Wip de taartjes uit de ovenschaaltjes en serveer op borden.

Dit recept heb ik van de site Koken met Karin, waar nog veel meer heerlijke en goed te bereiden recepten staan.

Grenspost

Grenspost

Flarden in visioen gedrenkte wolk reizen in cyclonen rond
Rothonden vermaken zich met zielen in hun kaken malen
Uit het holst van het moeras wellen ongenaakbare vocalen
Dat vervloekte ritme altijd van gerammel & geknor van lege magen

Bij de laatste grenspost (waar ze wisten dat ze onbestaanbaar waren)
staat de felbegeerde oud-gereformeerde Nazidame zich te schroeien
aan de roodroodgloeiende noverbermist; pooiers op trompet,
zwijgend groepsportret van singer-songwriters op bloesems en frambozen,
pose met een supersonisch voetbalmeisje in een elfmans-opklapbed

Ze zeiden dat het eigenlijk m’n moeder was
Ze spraken voetstoots af dat ze m’n dochter was
Jullie namen alles aan wat stom en jong en grijs en krom was
O! De grote monitoren, de oren, de motoren, spoorlozen,
al die overrijpe snoevers en vooral die niet te missen
show van honger en vergelding voor de ramen
De vermissing lijkt vooral op de bevrijding uit een ander ongewisse

Uit: Zwarte Gaten – Hans Verhagen
ISBN 9789038890609

Naar aanleiding van dit gedicht werd onder meer dit filmpje gemaakt:

En wie meer wil weten over de maker van het filmpje, klikt hier.

Moderne techniek

De moderne techniek staat voor niets. Moest je vroeger voor een eenvoudig telefoongesprek doorverbonden worden, door een telefoniste die met kabels en zo in de weer ging, tegenwoordig toets je iets op je mobiel in en binnen een paar tellen heb je de ander aan de lijn. Oké, het kost een paar Eurocenten.
Wil je alleen maar iets meedelen, dan stuur je een SMS-je. Ook al zo’n vinding van deze tijd. Dacht ik het nooit in mijn vingers te krijgen, nu koste het me bijna geen moeite meer.

Maar wat doe je nou, als je een behoorlijk lang gesprek wil, met iemand in Verwegistan bijvoorbeeld? Ook daar heeft de techniek een antwoord op: dan ga je skypen. En dat is helemaal te gek! Vanmiddag kregen we een SMS-ja van onze reislustige zoon. Hij zou zo rond drieën met ons skypen. Dus gauw de account weer opgefrist en daar zaten we dan, helemaal in de startblokken. Jammer, jammer, ons technisch vernuft is ietwat verouderd en we hoorden hem wel, maar hij ons niet.

Toch is het uiteindelijk gelukt! En hoe, bijna 40 minuten hebben we zijn stem luid en duidelijk kunnen horen en hij de onze. Hij kon ons zelfs zien, maar in het Indiase internetcafé was geen webcam, dus moesten wij het zonder beeld stellen.

We zijn er nog beduusd van. Dat het tegenwoordig allemaal mogelijk is…. En natuurlijk zijn we weer helemaal op de hoogte van zijn belevenissen. Ja, het gaat goed. Hij is nog even in de relaxte mood. Binnenkort volgen er weer verhalen op zijn blog.

Karel de Grote

In Aken is het al Karel de Grote wat de klok slaat. Ik moest mijn geschiedenis enigszins ophalen, maar herinnerde me wel dat hij als de grondlegger van Europa wordt beschouwd.

Men beweert dat hij niet kon lezen en schrijven, maar wel de kunsten stimuleerde. En hij vond dat ieder kind recht had op onderwijs. Of elk kind daar zo blij mee is?
France Gall heeft daarover zo haar eigen mening:

Venetië

Het stond al lang op mijn lijstje: een keer naar Venetië. Afgelopen week waren we er. Het was sprookjesachtig mooi, met wat zon en wat regen. En wij voelden ons helemaal niet zo triest als Charles Aznavour hier zingt. Wij gingen er tenslotte nog een beetje onze 37e trouwdag vieren.

Maar ik vind dit een mooi chanson en dan ook nog in het Italiaans gezongen door Charles, ach ja, dat is het helemaal.

Sjaals

Sjaals, daar kun je niet genoeg van hebben. En ik vind het is dan ook erg moeilijk een rek met mooie sjaals in een winkel te weerstaan.Zo fleuren ze een saai T-shirt op, houden je nek een beetje warm en zijn gemakkelijker even weg te leggen en weer om te slaan dan een jasje of vest.

Van vakanties breng ik er ook steevast eentje (of meer) mee. Souvenirs die ook nog nuttig zijn!!

Er zijn talloze manieren waarop je sjaals kunt dragen, klik maar eens hier.