Rommelmarkt

Het is ongelofelijk wat mensen allemaal verzamelen. Bierglazen, postzegels, kannetjes (hihi, ikzelf dus), serviesgoed, kaarten, camera’s… Je kunt het zo gek niet verzinnen of er is wel iemand die het verzamelt. En dan komt er ook ooit een moment dat de hele verzameling niet meer interessant is of om andere redenen weg gedaan moet worden. En zo belandt dat dus vaak op een rommelmarkt.
Zoals hier, alweer jaren gelden in Brussel op het Vossenplein. Waar ik dan weer graag  rondloop en me vergaap aan al die oude meuk.  Zo’n verzameling lucifersdoosjes is een kleurige collage op zich en daar maak ik graag foto’s van.

Ben je ook graag aan het snuffelen op een rommelmarkt, kijk dan ook bij Bettie, want die heeft deze weken ook heel veel spullen om (virtueel) in rond te snuffelen 😉

Hiroshige

Collectie: Tokio National Museum

De Tokaidoweg liep in Hiroshige’s tijd naar Yoshida over een bamboebrug. Stevig en mooi.
Tegenwoordig, met al het drukke treinverkeer, is dat niet meer voldoende en werd een metalen brug gebouwd. Ach,  de meeuwen op de oever zal het een zorg zijn, die zoeken naar wat vis.

Ramen

Soms zie je gebouwen waarvan je denkt “heeft die architect eigenlijk wel nagedacht?”

In Rotterdam staat een hotel met op de begane grond vergaderruimtes. Met grote ramen vanaf de grond. Niks mis mee, zou je zeggen. Maar heb je de pech dat je als vrouw daar achter de vergadertafel zit, dan moet je goed oppassen dat je niet voor schut zit.
Een architect van een Berlijns hotel maakte het nog bonter. Die bedacht ook grote ramen, zelfs voor de toiletruimten. En zo konden voorbijgangers foto’s maken van mensen die, zich onbespied wanend, op de pot zaten. Hoe gênant…..

Meisjesboeken

Zo nu en dan staan er, bij de drogist die 2e hands boeken verkoopt, meisjesboeken. Beduimeld, min of meer stukgelezen, maar allemaal met een vleug nostalgie. Soms koop ik er één of meerdere. Voor de prijs, Eur 1,– per stuk, hoef je het niet te laten. Ik knap zo’n boek dan een beetje op. Een nieuwe rug is al gauw nodig, soms meer. Als ze echt helemaal uit elkaar liggen, begin ik er niet aan.

Een tijdje geleden vond ik dit boek. Ook hier hier lag de rug er af, maar gelukkig niet helemaal en de originele rug was nog op nieuw te gebruiken. En ik wist ook meteen al wie ik het zou geven. want zij verzamelt oude meisjesboeken.
Maar voordat ik het opstuurde, las ik het boek zelf. En het viel me op hoe de wereld van toen (rond 1951) verschilde met de wereld nu. Vijf jonge meiden op vakantie, dan krijg je natuurlijk veel gegiechel, flauwe opmerkingen, meligheid. Maar toen nauwelijks gesprekken over jongens, totaal geen seks, geen make-up, glamour of bling-bling. Ze verveelden zich geen moment, staken resoluut de handen uit de mouwen toen dat noodzakelijk was. Geen klachten over de primitieve behuizing en hoewel ze toch aardig beschermd opgevoed waren, was hun visie op de wereld best heel volwassen.

Alleen vraag ik me af hoe meisjes van zo’n jaar of 13-14 nu over zo’n boek zouden denken.

Koffie

Vinden jullie dat ook zo naar, koffie (of thee) in een plastic of kartonnen bekertje? Ik hoorde dat IKEA besloten heeft om de koffie voortaan zo te serveren, het bestek te vervangen door wegwerpbestek… Gelukkig is het nog niet ver, althans in het filiaal waar wij regelmatig komen.

Nee, ik ga voor een gezellige mok. Zoals deze bijvoorbeeld, zelfs voorzien van een koekjesopbergruimte. Helemaal te gek, toch?

 

Lachen

Nou, eigenlijk niet lachen. Want ik ben vooral boos over het bericht dat ik vanmorgen in de krant las. Meneer Bulent Arinc, de Turkse vice-premier, vindt dat vrouwen niet meer in het openbaar mogen lachen. Dat zou mannen maar aanzetten tot onreine gedachten.

We kunnen beter lachen en vrolijk zijn, dan agressief doen en bommen gooien. En als hij het niet kan aanzien, dan doet ie zijn ogen maar dicht. Onreine gedachten, hoe verzint zo’n man het….. Wat een idioot.

bron: National Geographic

Verborgen boodschap

“Verborgen boodschap”, een thriller van een schrijver die ik nog niet kende, John Sandford (pseudoniem voor John Camp). Verhaallijnen die door elkaar heen lopen, maar dan toch bij weer elkaar komen en een onverwacht plot. Het boek leest lekker, het verhaal is goed in elkaar gezet. En niet alleen moord en doodslag, maar ook een politiek relletje.

Zoals gewoonlijk haal ik thrillers uit de bieb. En toen, al halverwege het boek vond ik een papier tussen de pagina’s. Een uitgescheurd agendablad. Een concept van een brief, waarin o.a. staat “vandaag is alweer mijn laatste werkdag van 1998”. Maar de agenda is van 2003. Verderop staat nog iets over mappen op een computer, met een zeer geheimzinnige code. Meteen sloeg mijn fantasie op hol. Was dit soms ook een verborgen boodschap? Maar voor wie en wat zou het dan zijn? Of is dit een notitie van iemand die een spelletje met de volgende lezers wil spelen? Ik liet het briefje gewoon in het boek zitten, voor de volgende lener. Dan zit die er weer mee!

Bagage

Dit weekend zal hoogstwaarschijnlijk het drukste van 2014 zijn op Schiphol. Tienduizenden mensen vertrekken naar hun vakantiebestemming, allemaal voorzien van hun bagage.
Ik verbaas me altijd wat mensen allemaal mee willen nemen.
Deze vrouw in Zuid-China heeft dat probleem niet. Elke dag sjouwde zij haar handel in een mand op haar rug.

Bagage is ook het thema van Stuureenfoto. Kijk op de site en doe mee!

Pindasoep

Vorige week maakte ik weer eens een keertje pindasoep. Lekker pittig, stevig en met een stukje brood erbij een hele makkelijke maaltijd, want het was veel te warm om uitgebreid te koken.

Voor 4 personen:
1 kipfilet, in blokjes
1 ltr. kippenbouillon (van een blokje)
1 flinke ui, gehakt
2 tenen knoflook, gehakt
stengel citroengras
stukje gember, gehakt
zakje soepgroente
ketoembar, koenjit, ketjap, sambal
4-6 eetlepels pindakaas
peper en zout naar smaak
olie

Fruit ui, gember en knoflook in een scheutje olie, voeg de ketoembar, koenjit en sambal toe.  Bak hierin de kipfilet zachtjes aan, voeg de soepgroente er door en schenk de kippenbouillon erbij.  Kneus het citroengras en laat in de soep meetrekken. Breng alles zachtjes aan de kook en laat ca. 15 minuten pruttelen.  Roer de pindakaas met een scheut ketjap en wat bouillon smeuig en voeg toe aan de soep. Nog even zachtjes laten doorkoken en op smaak brengen met peper en zout en misschien nog wat sambal. Verwijder voor het serveren het citroengras.

Wij aten er naanbrood bij, stokbrood smaakt natuurlijk ook.

 

PS: het is een eigen variatie op een recept van Allerhande

Rommelmarkt

Waar ook ter wereld, overal hebben mensen spullen die ze liever kwijt willen, maar waar anderen graag iets voor betalen. Dus vind je ook overal op de wereld rommelmarkten. En daar mogen wij graag op struinen. De leukste souvenirs, de gezelligste contacten kun je daar vinden. Vaak met handen en voeten, want ons Chinees of Vietnamees is niet erg geweldig. Maar met wat wijzen, tellen op je vingers en vooral veel lachen en knikken lukt het ons meestal wel iets te kopen.

Op deze markt in Beijing kocht ik een klein opiumflesje, in de vorm van een mannetje. Ik had het al eerder gezien, maar wilde nog verder kijken. Toen ik na een paar uur terug kwam, wist de verkoopster precies wat ik bedoelde en pakte het meteen tussen haar spullen uit.Nu staat het in onze hal en verwelkomt je bij binnenkomst.Niet alleen ik, maar ook Bettie is een rommelmarkt-freak. We hebben samen al diverse keren heerlijk tussen de 2e hands spullen gezocht. Vandaag start haar serie over rommelmarkten en ik doe daar dus graag aan mee.