 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Lachend kan men duizend dingen doen die met tranen onmogelijk schijnen. |
Category Archives: Uncategorized
Hiroshige
Collectie: Tokyo National Museum
| In Goyu is het al bijna donker, maar toch lopen er nog winkelende mannen en vrouwen. De tekening van Hiroshige zou zo in onze tijd passen, het lijkt bijna een moderne cartoon. In het hedendaagse Goyu staan ook nu nog bijna identieke oude huizen, die weer zo passen in Hiroshige houtsneden. |
 |
Deel dit op:
Rommelmarkt
Het is ongelofelijk wat mensen allemaal verzamelen. Bierglazen, postzegels, kannetjes (hihi, ikzelf dus), serviesgoed, kaarten, camera’s… Je kunt het zo gek niet verzinnen of er is wel iemand die het verzamelt. En dan komt er ook ooit een moment dat de hele verzameling niet meer interessant is of om andere redenen weg gedaan moet worden. En zo belandt dat dus vaak op een rommelmarkt.
Zoals hier, alweer jaren gelden in Brussel op het Vossenplein. Waar ik dan weer graag rondloop en me vergaap aan al die oude meuk. Zo’n verzameling lucifersdoosjes is een kleurige collage op zich en daar maak ik graag foto’s van.
Ben je ook graag aan het snuffelen op een rommelmarkt, kijk dan ook bij Bettie, want die heeft deze weken ook heel veel spullen om (virtueel) in rond te snuffelen 😉
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie: Tokio National Museum
| De Tokaidoweg liep in Hiroshige’s tijd naar Yoshida over een bamboebrug. Stevig en mooi. Tegenwoordig, met al het drukke treinverkeer, is dat niet meer voldoende en werd een metalen brug gebouwd. Ach, de meeuwen op de oever zal het een zorg zijn, die zoeken naar wat vis. |
 |
Deel dit op:
Ramen
Soms zie je gebouwen waarvan je denkt “heeft die architect eigenlijk wel nagedacht?”
In Rotterdam staat een hotel met op de begane grond vergaderruimtes. Met grote ramen vanaf de grond. Niks mis mee, zou je zeggen. Maar heb je de pech dat je als vrouw daar achter de vergadertafel zit, dan moet je goed oppassen dat je niet voor schut zit.
Een architect van een Berlijns hotel maakte het nog bonter. Die bedacht ook grote ramen, zelfs voor de toiletruimten. En zo konden voorbijgangers foto’s maken van mensen die, zich onbespied wanend, op de pot zaten. Hoe gênant…..
Deel dit op:
Meisjesboeken
Zo nu en dan staan er, bij de drogist die 2e hands boeken verkoopt, meisjesboeken. Beduimeld, min of meer stukgelezen, maar allemaal met een vleug nostalgie. Soms koop ik er één of meerdere. Voor de prijs, Eur 1,– per stuk, hoef je het niet te laten. Ik knap zo’n boek dan een beetje op. Een nieuwe rug is al gauw nodig, soms meer. Als ze echt helemaal uit elkaar liggen, begin ik er niet aan.
| Een tijdje geleden vond ik dit boek. Ook hier hier lag de rug er af, maar gelukkig niet helemaal en de originele rug was nog op nieuw te gebruiken. En ik wist ook meteen al wie ik het zou geven. want zij verzamelt oude meisjesboeken. Maar voordat ik het opstuurde, las ik het boek zelf. En het viel me op hoe de wereld van toen (rond 1951) verschilde met de wereld nu. Vijf jonge meiden op vakantie, dan krijg je natuurlijk veel gegiechel, flauwe opmerkingen, meligheid. Maar toen nauwelijks gesprekken over jongens, totaal geen seks, geen make-up, glamour of bling-bling. Ze verveelden zich geen moment, staken resoluut de handen uit de mouwen toen dat noodzakelijk was. Geen klachten over de primitieve behuizing en hoewel ze toch aardig beschermd opgevoed waren, was hun visie op de wereld best heel volwassen. |
 |
Alleen vraag ik me af hoe meisjes van zo’n jaar of 13-14 nu over zo’n boek zouden denken.
Deel dit op:
Koffie
 |
Vinden jullie dat ook zo naar, koffie (of thee) in een plastic of kartonnen bekertje? Ik hoorde dat IKEA besloten heeft om de koffie voortaan zo te serveren, het bestek te vervangen door wegwerpbestek… Gelukkig is het nog niet ver, althans in het filiaal waar wij regelmatig komen.
Nee, ik ga voor een gezellige mok. Zoals deze bijvoorbeeld, zelfs voorzien van een koekjesopbergruimte. Helemaal te gek, toch? |
Deel dit op:
Lachen
Nou, eigenlijk niet lachen. Want ik ben vooral boos over het bericht dat ik vanmorgen in de krant las. Meneer Bulent Arinc, de Turkse vice-premier, vindt dat vrouwen niet meer in het openbaar mogen lachen. Dat zou mannen maar aanzetten tot onreine gedachten.
We kunnen beter lachen en vrolijk zijn, dan agressief doen en bommen gooien. En als hij het niet kan aanzien, dan doet ie zijn ogen maar dicht. Onreine gedachten, hoe verzint zo’n man het….. Wat een idioot.
bron: National Geographic
Deel dit op:
Verborgen boodschap
“Verborgen boodschap”, een thriller van een schrijver die ik nog niet kende, John Sandford (pseudoniem voor John Camp). Verhaallijnen die door elkaar heen lopen, maar dan toch bij weer elkaar komen en een onverwacht plot. Het boek leest lekker, het verhaal is goed in elkaar gezet. En niet alleen moord en doodslag, maar ook een politiek relletje.
Zoals gewoonlijk haal ik thrillers uit de bieb. En toen, al halverwege het boek vond ik een papier tussen de pagina’s. Een uitgescheurd agendablad. Een concept van een brief, waarin o.a. staat “vandaag is alweer mijn laatste werkdag van 1998”. Maar de agenda is van 2003. Verderop staat nog iets over mappen op een computer, met een zeer geheimzinnige code. Meteen sloeg mijn fantasie op hol. Was dit soms ook een verborgen boodschap? Maar voor wie en wat zou het dan zijn? Of is dit een notitie van iemand die een spelletje met de volgende lezers wil spelen? Ik liet het briefje gewoon in het boek zitten, voor de volgende lener. Dan zit die er weer mee!
Deel dit op:
Bagage
Dit weekend zal hoogstwaarschijnlijk het drukste van 2014 zijn op Schiphol. Tienduizenden mensen vertrekken naar hun vakantiebestemming, allemaal voorzien van hun bagage.
Ik verbaas me altijd wat mensen allemaal mee willen nemen.
Deze vrouw in Zuid-China heeft dat probleem niet. Elke dag sjouwde zij haar handel in een mand op haar rug.
Bagage is ook het thema van Stuureenfoto. Kijk op de site en doe mee!
