Category Archives: Uncategorized

Iets anders

Posted on by

Je kunt er heden ten dage niet meer omheen, je moet iets aan je figuur doen. Mannen, vrouwen, kinderen, jong, oud, geen mens die er aan ontkomt.

En natuurlijk moet je dan ook letten op wat je eet. Mager, groen, geen dit, geen dat.

Doen we dat allemaal dan ook? Welnee, we smokkelen allemaal wel eens. De een wat meer dan de ander. En ter compensatie maken we dan een wandelingetje of doen beter ons best bij de gymles 😉

Het hoeft natuurlijk ook allemaal niet zo serieus. Je mag er best wel eens een grapje over maken. Daarom kom ik graag bij onze goedlachse kaasman. Daar kocht ik als vaderdag-cadeautje twee flesjes speciaalbier en wat stukken lekkere kaas erbij voor Leo. Het werd keurig verpakt en deze tas kreeg ik er om heen.

Want naast kaas kreeg ik ook een stevige portie humor. Want hoe komt een man aan een “sixpack”? Met de aanwijzingen op de tas, dus genieten van kaas, worst, noten, tapas, bier en misschien nog wel meer….

Wat vond Leo ervan? Hij kon het volledig beamen. Geen beter leven dan een goed leven tenslotte 😉 😉

Boek

Posted on by
Valérie Perrin: De bijzondere levens van Violette

Ik weet absoluut niet meer hoe mijn aandacht voor dit boek werd getrokken. Het is het debuut van Valérie Perrin, fotografe van beroep en echtgenote van de filmer Claude Lelouch.

Zelfs bij haar geboorte zit het Violette niet mee. Vader is onbekend en moeder wil niks van haar weten. Ze lijkt niet levensvatbaar te zijn en wordt op een radiator gelegd. De verpleegster die haar uiteindelijk oppakt, noemt haar Violette. En kiest als achternaam Trenet, die dus ook al geleend is.

Haar kinderjaren brengt ze door in allerlei pleeggezinnen en tehuizen, waaruit ze ten lange leste vlucht op haar 18e.

Met horten en stoten, met kleine stapjes, in stukjes en beetjes wordt het leven van Violette verteld. Telkens vanaf een andere kant belicht. Van haar intense verliefdheid, haar relatie met haar vreemde schoonmoeder, haar onverschillige man en de vele mensen die zij in haar leven ontmoet en invloed hebben op haar bestaan.

Uiteindelijk vindt Violette haar plek als beheerster van een begraafplaats. Ze zorgt met liefde en respect voor de graven, verzorgt de bomen en planten, houdt alles netjes en schoon, bijgestaan door andere medewerkers en de pastoor. En niet onbelangrijk, wie een luisterend oor zoekt voor troost en rust, vindt dat in haar keuken.

Valérie Perrin heeft een prachtig boek geschreven en brengt met bloemrijke en poëtische woorden de vele facetten van de mens Violette tot leven.

Niet literair

Posted on by

Dit lied ken ik al jaren, maar opeens drong het tot me door hoe goed de tekst eigenlijk is. Rita Hovink, die helaas te jong is gestorven, zingt over Dolores. Ellis Meijer, die de Nederlandse tekst schreef, heeft een talent voor taal. Ik vind het een reden om dit liedje nog eens uit de archieven op te diepen.

Wil je het liedje ook horen? Dit is de LINK

Dolores houdt van Spanje
Met al zijn Spaanse franje
Torero, torero, olé
Vooral de stierenvechter
Die vindt ze zoveel echter
Dan een Nederlandse quasi-cavalier

Ay, ay, ay, ay, ay, ay, ay, ay, Olé
Dolores
Wat moet je toch met al die toreadores
Waarom moest jij nou juist een Spaanse Kloris
Dolores, Dolores
Gaat het om het temperament

Ay, Olé Dolores
Je weet dat je familie daar niet voor is
Vandaag of morgen zit je in de sores
Dolores, Dolores
Neem een Nederlandse vent

Ze is in de arena
De mooiste vrouw op één na
Torero, torero, olé
Ze glanst op iedere fiesta
Houdt iedere dag haar siesta
Met een onvervalste Spaanse routinier

En op de Spaanse playa
Toen vond ze plots haar draai, ja
Torero, torero, olé
Want zij was niet bij machte
Een stucadoor uit Drachten
Zijn avances te weerstaan, dus ging ze mee

Straatnamen

Posted on by

Na alle nare berichten van de vorige week over natuur die verdwijnt, stikstof en CO2 bedacht ik me dat het misschien geen slecht idee zou zijn om de planten waarnaar de straten in mijn wijk vernoemd zijn eens op te zoeken. Want als de wereld echt op zijn eindje loopt, hebben we dan tenminste de foto’s nog 😉

Bron: Google foto’s

Dit is citroengele Honingklaver, een plant die de meesten als onkruid zullen betitelen. Maar in grote getale vormt het een leuk geel veld. en de plant schijnt ook nog eens geneeskrachtig te zijn.

Honingklaver is een kruid wat reeds millennia lang door de mensheid wordt gebruikt om zijn culinaire en medicinale kwaliteiten. Het kruid wordt gedroogd en gebruikt bij kaasmaken; zo ontstaat groene kaas. Daarnaast is de wortel eetbaar en worden de jonge scheuten als asperges opgegeten. Jonge bladeren kunnen net zo worden bereid als groente. Zelfs de peulen zijn te eten. Ook de bloemetjes van honingklaver kunnen uitstekend een salade zowel optisch als nutritief verrijken. Van de bloemen kun je eveneens een thee maken.

Volgende keer eens kijken of er honingklaver kaas te koop is.

Nogmaals The Queen

Posted on by

Het 70-jarig jubileum van Queen Elisabeth is al weer een paar weken geleden. Veel heb ik er niet van mee gekregen, maar in het Verenigd Koninkrijk was men al weken er erg druk mee.

En natuurlijk deden de Engelsen dat dan op hun eigen speciale manier. Er waren heel veel mensen die katoen en haakpennen uit de kast haalden en hun liefde en bewondering voor Koningin Elisabeth weergaven.

Waarom er zo vaak brievenbussen versierd werden, is me niet geheel duidelijk. Maar ik zag vele staaltjes van Engelse haakkunst. Een paar voorbeelden laat ik hier zien.

Zou Elisabeth dit ook allemaal zelf bekeken hebben?

Waarover praten zij?

Posted on by

Moest je vroeger naar Katendrecht, dan maakte je een hele omweg. De wijk, bekend om zijn prostitutie en de Chinezen die er woonden, lag nogal afgelegen. Maar ja, wat had een mens daar te zoeken? Het leek het domein van smachtende zeelieden en Chinezen, die er een gesloten gemeenschap vormden.

In de loop der tijd is dat veranderd. Katendrecht kreeg een brug, die in Rotterdam zelden bij zijn officiële naam “Rijnhavenbrug” genoemd wordt, maar meestal “Hoerenloper” heet 😉

Nu is Katendrecht een yuppenwijk geworden, met talloze nieuwbouwflats. En op een zomerse avond is van daaraf een loopje naar de Wilhelminakade snel gemaakt. Niet alleen voor de hippe nieuwe bewoners, maar ook voor de Chinese bewoners. Die zich heerlijk in het zonnetje koesterden, onderwijl druk pratend.

Maar waar over praatten zij? Dat kan ik je niet vertellen. Ik wilde eerst van dichterbij fotograferen en vragen om toestemming. Maar dat lukte niet. Want de oudere Chinezen hebben vaak zo hard gewerkt, dat het leren van de Nederlandse taal erbij is ingeschoten. Dan maar wat verder af, dat maakt me eigenlijk niks uit, ik vond het een mooi plaatje.

Metamorfose

Posted on by

Rotterdam is een stad van werken en van bouwen, een stad met altijd opgestroopte mouwen.

Dat wat er vorig jaar was, kan nu totaal veranderd zijn.

De Rijnhaven lag vroeger vol met binnenvaartschepen. Als je er met de metro boven reed, kon je ze zien.

Na een aantal jaren was de Rijnhaven leeg. Geen aak te zien, een wat verlaten en depressief stukje stad. Wel lag er een paviljoen, bestaande uit wat futuristisch uitziende bollen.

Er dreven wat bomen in grote tonnen. Die zijn allemaal al weer verdwenen.

In de C-crisis hadden we in die buurt niks te zoeken. Maar na ruim anderhalf jaar was er wel wat veranderd. Er lag inmiddels een drijvend kantoor, er waren vakantiehuisjes, die op het water dreven.

Vorige week kwamen we er weer en kijk, er lag ineens een soort van pleintje voor het drijvend kantoor. Een openbaar stukje groen, want bereikbaar met loopplanken.

En er werd gewerkt. Die Rijnhaven wordt een “hotspot”in de stad. Met een strand, een park en natuurlijk een aantal hoge flats aan de rand.

Ons eigen Ibiza of Saint Tropez aan de Nieuwe Maas. Het duurt nog even, eind 2028 moet het klaar zijn.

Ik ben benieuwd….!

Film

Posted on by

Weer eens naar de film, heja gezellig.

Leo had gelezen over de film Lunana, die in Buthan speelt. Dat land heeft al lang een mystieke aantrekkingskracht op me. Dus waren we er snel uit, die film willen we zien.

En daar hebben we geen spijt van gehad. Wat een prachtige opnames en wat een mooi gegeven.

Ungyen studeert tegen wil en dank voor onderwijzer. Hij zou liever zanger worden, maar de regering van Buthan heeft beslist dat hij minstens nog een jaar in overheidsdienst moet blijven. En dan wordt hij gesommeerd naar Lunana te gaan. Een nederzetting met nog geen 50 inwoners en ergens aan het eind van de wereld.

Geen trein of busverbinding, geen stroom, nauwelijks voorzieningen. Om er te komen moet je zes dagen lopen. De tocht te voet erheen put hem uit. Wat moet hij er? En als hij er eenmaal is, wil hij zo snel mogelijk terug.

Maar hij heeft er niet op gerekend dat de kinderen van het dorp heel andere gedachten hebben. Ze zijn leergierig en hebben zich verheugd op zijn komst. Langzamerhand beziet bij het dorp met andere ogen, krijgt hij meer en meer begrip voor de levenswijze van de dorpelingen….

En dan komt de brief waarop hij zo vurig hoopte…

Een aanrader!

CO2

Posted on by

Het CO2 verbruik moet omlaag, wordt gezegd. Hoe? Dat is geloof ik nogal lastig, want wijzelf ademen allemaal een flinke hoeveelheid CO2 uit, planten en dieren ook. En ademen willen we nog wel even blijven doen, nietwaar?

Fabrieken en boeren produceren een heleboel CO2 en ook het verkeer doet een flinke duit in het zakje.

Hoe kunnen we die CO2-uitstoot verminderen? Door minder te produceren en ook minder te consumeren. Dus moeten we veel meer hergebruiken. Je oude spullen niet bij het afval neerzetten, maar verkopen. Dat zou nog eens zoden aan de dijk zetten. Althans, dat is wat hier gesuggereerd wordt.

Maar als die meneer die dit verkoopt, meteen weer naar de winkel rent om een nieuwe, moderner, grotere bank met tafel te kopen……? Dan zijn we naar mijn mening toch nog verder van huis?

Ik wil niet alle maatregelen of suggesties in twijfel trekken, maar zouden we niet gewoon -net als vroeger- veel en veel langer met onze spullen kunnen doen?

Maandag met muziek

Posted on by

Op zoek naar filmpjes voor de maandag met muziek ontdekte ik dit lieve filmpje van Baptiste W. Hamon: “J’écoute l’eau”

Als het filmpje niet start, dit is de LINK

Nota bene:
Het is soms wel begrijpelijk dat artiesten of platenmaatschappijen niet willen dat hun link zo maar gratis wordt afgespeeld op een blog of website. Maar het is lastig om op voorhand te bekijken of een YouTube link werkt of niet. Daarom probeer ik ook altijd de link er onder bij te zetten. Ik hoop dat het filmpje wel dan wel werkt.