Winter

“Begin van de winter” staat er in mijn agenda. Nou, voor mijn gevoel zitten we al weken midden in een ouderwetse winter. Met sneeuw en ijs, met prachtige plaatjes en met reusachtige files. Met weeralarm, winterbanden en snotneuzen.

Zelden zo veel sneeuw in de tuin gezien als deze winter. Wie heeft het nou nog over de opwarming van de aarde?

Traditie

Het is al jaren een traditie bij ons thuis. Met Kerst bakt Leo minstens twee kerststollen. Eén voor onszelf en de andere om weg te geven.
Al lang tevoren halen we de spullen er voor in huis. En een paar dagen voor Kerst wordt een dag gereserveerd voor het bakken van de stollen.

Ik ben die dag niet nodig in de keuken. Ik word geacht me elders in het huis te verschansen. Leo is dan heer en meester achter het fornuis. En na een paar uur geurt het al heerlijk naar kaneel en citroenrasp. Langzaamaan vult de geur van gebakken brood het hele huis en dan begint voor mij het echte kerstgevoel.

En nu liggen er twee flinke stollen klaar om netjes te worden ingepakt!

Aalscholver

Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen.
Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin.

Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.

Detectives

Ach ja, iedereen gaat tenslotte met pensioen. Dus ook knorrige oude TV-dectectives, zoals Inspector Frost. Jarenlang heeft hij op een heel persoonlijke manier louche en complexe zaken opgelost. Met behulp van of ondanks de tegenwerking van Mullet. Viel hij uit tegen halsstarrige leugenaars en verdacht hij ook weleens de verkeerde van moord.
En dat vond ik nou zo leuk. Hij was vooral heel menselijk met heel herkenbare trekjes. De slordigheid, het gebrek aan zin om de administratie bij te houden. Zijn gemopper en het jennen van elke nieuwe medewerker. En zijn ietwat troosteloos bestaan als weduwnaar.

Ik zal het zeker missen. Ik wacht dus maar op de herhalingen, die zeker weer komen gaan. Want de DVD´s kopen, dat gaat me weer te ver.

Voor deze allerlaatste aflevering is niet één, maar zijn er drie eindes gemaakt. Op de site van de KRO zijn de alternatieve eindafleveringen vanaf vandaag te zien.

Grenspost

Grenspost

Flarden in visioen gedrenkte wolk reizen in cyclonen rond
Rothonden vermaken zich met zielen in hun kaken malen
Uit het holst van het moeras wellen ongenaakbare vocalen
Dat vervloekte ritme altijd van gerammel & geknor van lege magen

Bij de laatste grenspost (waar ze wisten dat ze onbestaanbaar waren)
staat de felbegeerde oud-gereformeerde Nazidame zich te schroeien
aan de roodroodgloeiende noverbermist; pooiers op trompet,
zwijgend groepsportret van singer-songwriters op bloesems en frambozen,
pose met een supersonisch voetbalmeisje in een elfmans-opklapbed

Ze zeiden dat het eigenlijk m’n moeder was
Ze spraken voetstoots af dat ze m’n dochter was
Jullie namen alles aan wat stom en jong en grijs en krom was
O! De grote monitoren, de oren, de motoren, spoorlozen,
al die overrijpe snoevers en vooral die niet te missen
show van honger en vergelding voor de ramen
De vermissing lijkt vooral op de bevrijding uit een ander ongewisse

Uit: Zwarte Gaten – Hans Verhagen
ISBN 9789038890609

Naar aanleiding van dit gedicht werd onder meer dit filmpje gemaakt:

En wie meer wil weten over de maker van het filmpje, klikt hier.

Sinterklaas

Zelfs een respectabele heilige als Sinterklaas moet met zijn tijd meegaan. Want een briefje schrijven doen kinderen niet meer, ze sturen liever een SMS-je:

Ik stuur de Sint een SMS’je
Ik stuur de Sint een SMS
Maar heeft de Sint wel een mobieltje
Heeft Sinterklaas wel een nul-zes
Wat zal de Sint geweldig blij zijn
Als ie mijn SMS’je ziet
En als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet

Ik heb een lange lijst gemaakt van allerhande dingen
Maar ik leg die lange lijst niet bij m’n schoen
En ik heb ook weinig zin om bij de schoorsteen te gaan zingen
Ik zou ’t wat moderner willen doen

Ik stuur de Sint een SMS’je
Ik stuur de Sint een SMS
Maar heeft de Sint wel een mobieltje
Heeft Sinterklaas wel een nul-zes
Wat zal de Sint geweldig blij zijn
Als ie mijn SMS’je ziet
En als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet
Ach, waarom niet
Als de Sint geen GSM heeft
Stuur ik een mail aan Zwarte Piet

tekst: Ivo de Wijs

Beweging

Wat een lastige opgave bij Take-a-pic deze keer.
Want ik ben geneigd alle “bewogen” foto’s meteen weg te doen. Dat werd dus spitten in het archief.
Maar soms maak ik wel met opzet een bewogen foto. Zoals hier, in 2003 in Bejing. Het is kerstavond en een beetje mistig. Maar de stroom auto’s blijft constant in beweging.

Moderne techniek

De moderne techniek staat voor niets. Moest je vroeger voor een eenvoudig telefoongesprek doorverbonden worden, door een telefoniste die met kabels en zo in de weer ging, tegenwoordig toets je iets op je mobiel in en binnen een paar tellen heb je de ander aan de lijn. Oké, het kost een paar Eurocenten.
Wil je alleen maar iets meedelen, dan stuur je een SMS-je. Ook al zo’n vinding van deze tijd. Dacht ik het nooit in mijn vingers te krijgen, nu koste het me bijna geen moeite meer.

Maar wat doe je nou, als je een behoorlijk lang gesprek wil, met iemand in Verwegistan bijvoorbeeld? Ook daar heeft de techniek een antwoord op: dan ga je skypen. En dat is helemaal te gek! Vanmiddag kregen we een SMS-ja van onze reislustige zoon. Hij zou zo rond drieën met ons skypen. Dus gauw de account weer opgefrist en daar zaten we dan, helemaal in de startblokken. Jammer, jammer, ons technisch vernuft is ietwat verouderd en we hoorden hem wel, maar hij ons niet.

Toch is het uiteindelijk gelukt! En hoe, bijna 40 minuten hebben we zijn stem luid en duidelijk kunnen horen en hij de onze. Hij kon ons zelfs zien, maar in het Indiase internetcafé was geen webcam, dus moesten wij het zonder beeld stellen.

We zijn er nog beduusd van. Dat het tegenwoordig allemaal mogelijk is…. En natuurlijk zijn we weer helemaal op de hoogte van zijn belevenissen. Ja, het gaat goed. Hij is nog even in de relaxte mood. Binnenkort volgen er weer verhalen op zijn blog.