| Het is me ook wel eens gebeurd: parkeren op een invalidenparkeerplaats. Nadat iemand mij terecht had gewezen, wist ik niet hoe gauw ik er weer weg moest gaan. Nou, niet die meneer met de mooie cabrio, bruingebrand en sportief (nou ja…). Hij zette zijn auto plompverloren neer, stapte vief uit en rende naar de supermarkt. Hij had duidelijk haast, ja, ja. Zou voor zo’n man dit bord helpen? Ik vind het wel een logische ruil… |
 |
Category Archives: Persoonlijk
Verwaarloosd
 |
Nee, dit is geen goeie reclame voor Gamma of Karwei. Maar in Venetië doen ze daar niet zo moeilijk over. Wie maalt er nou om een bladdertje verf meer of minder? Het leven is mooi, de zon schijnt en de wijn vloeit. Tenminste zo hebben wij dat ervaren. Maar als je er echt het hele jaar door woont, zal het anders zijn. Want boodschappen doen is er zeker geen sinecure. En voor rollators en scootmobiels zijn de straten nou ook niet echt geschikt.
Maar goed, dit plaatje past wel prima bij het thema “verwaarlozing” van Take-a-pic van deze week. |
Deel dit op:
Reclame
| Er zijn mensen die een Nee/nee sticker op hun brievenbus hebben. Die willen er geen folders en geen reclame in, zelfs geen wijkblaadjes. Uit milieu-overwegingen, of omdat ze die rommel toch niet lezen.
Wij hebben dat niet. Dus komen er wekelijks stapels krantjes en aanbiedingen bij ons in de bus. Maken we daar dan gebruik van? Welnee. Het merendeel van al die aanbiedingen hebben we niet nodig. Soms gaat het om boodschappen die ik helemaal niet gebruik, dan zijn het weer “3 voor de prijs van 2” aanbiedingen. En wat moeten we nou met 3x een halve liter shampoo? Of 3x een superverpakking pepermunt? Dat komt nooit op! |
 |
Waarom we dan niet zo’n sticker plakken? Omdat we nieuwsgierig zijn. We willen weten wat voor onnutte zaken er nu weer op de markt gekomen zijn. We willen ons verbazen over de apparaten die te koop zijn, zoals telefoons met internet, 300 smsjes per maand, een mp3-speler en een 2 megapixel camera. Die gebruiken wij niet, we doen al jaren met een simpele maar stevige Nokia. Maar dat het te koop is, dat geeft ons een fijn gevoel. En als we het nodig mochten hebben….., dan weten we waar het te koop is.
Deel dit op:
Sjaals
| Sjaals, daar kun je niet genoeg van hebben. En ik vind het is dan ook erg moeilijk een rek met mooie sjaals in een winkel te weerstaan.Zo fleuren ze een saai T-shirt op, houden je nek een beetje warm en zijn gemakkelijker even weg te leggen en weer om te slaan dan een jasje of vest.
Van vakanties breng ik er ook steevast eentje (of meer) mee. Souvenirs die ook nog nuttig zijn!! Er zijn talloze manieren waarop je sjaals kunt dragen, klik maar eens hier. |
 |
Deel dit op:
Lekker Hollands
| Een zomeravond in Weesp. Even lekker langs het water lopen en later eten op een terras aan het water.
Gewoon lekker Hollands plaatje. |
 |
Deel dit op:
Fijne verjaardag!
| Onze reizende zoon wordt vandaag 33 jaar!
Lennart van harte gefeliciteerd. We nemen aan dat je het vandaag in alle rust viert in Bam, met een lekkere maaltijd besproeid met vele glazen thee. Wij zullen het glas met iets van druivensap heffen op je gezondheid, een verder voorspoedige reis en vele mooie verhalen. |
 |
Deel dit op:
Aken
| Afgelopen weekend hebben we gewandeld in Aken. Niet zomaar op de bonnefooi, maar met een zeer bevlogen gids: Paul de Wit. Hij organiseert voor kleine groepen rondleidingen door Luik en Aken en door het mooie Limburgs landschap. En dat niet alleen, kijk maar op zijn website.
We begonnen om half tien en eindigden de wandeling om zes uur. Maar de dag was omgevlogen, niet alleen door wat we allemaal gezien hebben, maar ook door Paul’s verhalen, die met een flinke scheut humor werden opgedist. En… niet te vergeten de rustpauzes in gezellige cafeetjes en Kneipen |
 |
Zo begonnen we de wandeling met een behoorlijke klim naar een oude watertoren, waar nu een draaiend restaurant in is gevestigd. Daarna door een heerlijk herfstig park naar het centrum van de stad, naar de Dom en het Rathaus. Beide gebouwen onlosmakelijk verbonden met Karel de Grote. Door straten en steegjes met prachtige huizen in Jugendstil en langs beeldengroepen met een verhaal. Maar soms sta je ook ineens bij een gebouw dat nergens bij lijkt te passen.
En tussendoor even uitblazen bij een kopje koffie met een broodje of een koel biertje. In het laatste kroegje werden wij ook nog verrast door een dame die met een stem als een klok liedjes van Zara Leander zong.
De gezamenlijke maaltijd in een restaurant in de studentenwijk was een mooie afsluiting van een heerlijke dag!
Deel dit op:
Pink Ribbon (3)
| Vandaag is niet alleen het einde van de zomertijd, maar ook het einde van de Pink Ribbon-maand.
Ik zag dit affiche in Hiroshima en realiseerde me in eerste instantie eigenlijk niet waar het over ging. |
 |
Deel dit op:
Ontmoeting
| Geen idee wie ze is. Misschien zag ze me wel voor een ander aan.Maar zodra ze naast me neerploft in de metro, begint ze haar verhaal.
Dat ze zich verslapen had en vandaag net een afspraak in het ziekenhuis had. Ze was zo uit haar doen, dat ze een paar nieuwe schoenen had gekocht, als troost. “Nou ja, niet duur hoor, vijf Euro, das toch geen geld?” Ik vind het ook een koopje. |
 |
“Pfoee, wat is het warm hè?” Ze wrijft over haar glimmende gezicht en duwt een haarlok terug . “Woon je ook bij de metro?” “Ja, maar wel in een andere wijk.” “Ben je verkeerd ingestapt?” “Nee, ik ga naar de markt.” “Hè ja, gezellig naar de markt. Maar… nee, ik ga nu naar huis. Lekker kopje thee zetten, me schoenen uitdoen.
M’n kleindochter komt, die is ook zo gek met d’r mobieltje.” Ze wijst naar een jongen die al de hele rit met zijn telefoontje zit te spelen. “Ja, ja, die kinderen groeien er mee op…”
Dan zijn we bij de halte waar we er allebei uit moeten. “Nou dag, succes op de markt.” “Ja, en jij succes met de schoenen.” “Oh joh, ik was ze bijna vergeten. Goed dat je me er aan herinnert.” Dan loopt ze naar de lift, ik neem de roltrap…
Deel dit op:
Paddestoelen
| Het schijnt een goed paddestoelenjaar te zijn. En paddenstoelen duiken dus overal op als thema. Ook bij Take-a-pic deze week.
Voor mij is de ultieme paddestoel toch nog steeds deze, rood met witte stippen. En kabouter Spillebeen fantaseer ik er meteen bij. |
 |
 |
Maar dit vind ik ook een heel mooie soort. Zouden hier elfjes op gaan zitten? |
