Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Zo begon het

Posted on by
Honderdveertig jaar geleden begon de Amerikaanse firma E. Remington and Sons met het op de markt brengen van schrijfmachines. Het was bij lange na nog niet de gestroomlijnde machine zoals wij die kenden. Een log apparaat, waar je met je vingers tussen kon raken. En die waarschijnlijk stuitte op hevig verzet. Al die schrijvers die brodeloos zouden worden…

Bron: http://tempelfindesiecle.blogspot.nl

Zelf heb heb ik vele lange brieven getypt als secretaresse. Eerst op een handmachine, later op een elektrische. En ik denk dat ik een van de eersten was die werkte met een tekstverwerker. Zonder scherm, maar met een geheugen, waar wel 24 (?) A4-tjes in konden worden opgeslagen.
En nu zit ik dus achter een computer en dat is zelfs al een beetje ouderwets. Al heel wat vrienden hebben nu een tablet.

Jeugdsentiment

Posted on by

Vorige week las ik hier een stukje over een draagbare cassetterecorder. Leo en ik hadden wel niet dezelfde, maar een Nordmende. En we namen hem mee op reis, naar Griekenland. Met natuurlijk de nodige bandjes. Nou ja, ik denk een stuks of drie hooguit, want meer hadden we er niet.  En heel die reis, ruim 8000 kilometers, draaide dat ding en zongen wij mee. Zoals deze bijvoorbeeld:

 

Zoet, zoeter, zoetst

Posted on by
  Vorige week keken wij naar een uitzending Zembla, waarin het enorm toegenomen suikerverbruik werd belicht. En dat is wel schrikken hoor. Gemiddeld eten de Nederlanders zo’n 35 kilo suiker per jaar. Dat is bijna 100 gram of 20 suikerklontjes per dag!
Maandagavond werd er bij Radar aandacht besteed aan de methodes die de commercie gebruikt om kinderen juist die dingen te laten eten, die te zoet, te zout of te vet en dus niet zo goed voor ze zijn. En dat terwijl er juist nu zo veel kinderen met overgewicht zijn.

Natuurlijk ken ik de koekjes met allerlei cartoons erop. Maar dat er ook voor kinderen zeer aantrekkelijke websites bij horen, die de kinderen aanzetten om hun  ouders toch maar juist die koekjes, snoepjes en snacks te laten kopen. Eigenlijk een misselijkmakend idee. Kinderen die gemanipuleerd worden om slechte dingen te gaan eten. Kinderen die je nog van alles wijs kunt maken en blindelings geloven dat die vette hap of mierzoete drank gezond en goed is.

Eigenlijk kun je het beste alles zelf klaar maken. Niet alleen veel lekkerder, maar ook goedkoper. Het kost alleen iets meer tijd. Maar dan kun je zelf bepalen hoeveel suiker, vet of zout er in gaat.

Foodwatch is een burgerinitiatief begonnen om dit soort misleidende reclame te verbieden. Hier kun je de petitie tekenen.

 

Keurig in het gelid

Posted on by

Soms kan ik jaloers zijn op mensen die hun huis en spulletjes zo keurig netjes georganiseerd hebben. Alles netjes op z’n plaats, netjes gestreken en gevouwen, stapels op kleur en grootte.
Dat werkt bij mij niet zo. Zo nu en dan krijg ik een opruimbui en wordt alles netjes gesorteerd, gestapeld, weggezet of in het gelid zet. Dan bezie ik mijn werk met grote voldoening, om na een week te moeten constateren dat alles toch weer tot een chaotisch geheel is geworden.
Wie met hetzelfde kampt, klikt op de foto voor nog meer opbergideeën. Inspiratie is tenslotte nooit weg, nietwaar?

Bron: Pinterest

 

 

Dream Make Share

Posted on by

Hele dagen kan ik doorbrengen op mijn kamertje, bezig met knutselen, kaarten maken, boeken repareren of zo maar wat frutselen.
Maar wat moet je doen met al de dingen die je maakt? Je kan niet altijd alles bewaren en om telkens weer met een zelf gemaakt cadeautje aan te komen, is ook niet zo leuk.
Daarom was ik zo blij dat ik bij Bettie vorige week dit blogje las. Onmiddellijk surfte ik naar de originele site om me ook op te geven. Diezelfde dag nog kreeg ik een adres om iets naar toe te sturen. Dat ligt nu hier klaar. Vanmiddag ga ik de envelop vullen met deze eigen gemaakte kaarten, wat achtergrondpapiertjes, een labeltje en een tasje met  wat glitter en glamour erin. Ik hoop dat de ontvangster er blij mee is.
En dan maar wachten totdat de postbode iets voor mij te bezorgen heeft.

 

Alles in stijl

Posted on by
Zelf behoor ik niet tot die mensen die zich geheel in één stijl kleden. Ik hou vooral van comfortabel, lekker warm en gemakkelijk zittend.

Maar ja, als je helemaal weg bent van een merk als Burberry, dan moet je dat toch tot uitdrukking laten komen. En als je al een rok, jas, sjaal, paraplu, boodschappenkar en hondendekje van Burberry hebt, dan kun je tenslotte ook nog altijd je nagels in stijl (laten) lakken.

Bron: Pinterest

Kleurrijk

Posted on by

Het zijn maar plastic manden, maar zo vrolijk uitgestald en zo kleurrijk! Daar moest ik wel een foto van maken toen ik deze week met vriendin in Utrecht was. In de winkel zelf zijn trouwens ook een heleboel leuke en grappige dingen te zien en te koop. Niet allemaal echt even nuttig, maar je wordt er wel vrolijk van!

 

Sita

Posted on by
Ruim elf jaar geleden kwam Sita in het gezin van mijn schoonzus. Als een springerige pup, die zich heerlijk op mijn voeten nestelde als ik er was. Die later ons begroette, met een speeltje in haar bek, hengelend naar een aai en zich “brave hond” liet noemen. Want dat was ze. Zelden blaffend, niet opdringerig of bedelend om een koekje. Een keurig opgevoede hond, die ook hier zeer welkom was.  

En toen werd ze ziek. Eerst leek alles nog wel goed te komen, maar uiteindelijk werd vorige week de beslissing genomen. Het hele gezin was er bij toen ze een spuitje kreeg en vredig insliep. Wat zal dat gek zijn als we straks bij schoonzus en zwager op bezoek gaan. Ook wij zullen Sita missen.

Vega, ff niet!

Posted on by
Normaal gesproken eten wij niet zo veel vlees. Maar toen ik laatst bij 24Kitchen dit recept voor spareribs zag, wilde ik het toch een keer maken. De eerste keer was voor een etentje met vrienden.
Leo maakte de saus en ik de kruidenmix voor het vlees, allemaal geheel volgens het recept. En het was een groot succes.		  

Maar ook onze kinderen zouden het wel een lekker recept vinden. Dus maakten we het voor een tweede keer, en ook nu weer werd alles met veel smaak opgegeten. Zelfs schoondochter, die toch lange tijd vegetariër was, maar inmiddels al lang overstag gaat voor een lekker hapje vlees, likte haar vingers af!
Dus bestelden we bij de slager ruim 3 kilo verse spareribs. Dat is een flinke hoeveelheid, al blijven er ook heel veel botjes over. Maar aan die arme biggetjes die er het leven voor moesten laten, daar wil ik liever niet bij stilstaan ……
Ik moet er ook niet aan denken altijd zo veel vlees te eten. Dus doen we het de komende weken weer rustig aan en lassen we wat vega-dagen in.