Voor mijn gevoel gaat de tijd steeds sneller. Maar dit gaat wel supersnel, een heel jaar in enkele seconden:
Category Archives: natuur
Winters
 |
Hopelijk is het nu wel gedaan met kou, vorst en sneeuw. We verlangen inmiddels allemaal naar de lente en willen onze benen wel weer eens strekken op een zonnig terrasje.
Maar toch kon ik het niet laten om nog één keer deze berijpte hortensia te laten zien. Want dat vind ik wel de mooie kant van de winter. Helaas is het niet alle dagen zo’n feest. |
Deel dit op:
Aalscholver
 |
Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen. Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin. |
Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.
Deel dit op:
Bomen
| Bomen is nu het thema van Take-a-pic. Ik kan me geen tuin voorstellen zonder bomen, maar hier in de buurt wordt de een na de andere tuin omgetoverd tot een stenen woestenij, met sporadisch een plantenbak. Jammer. |
 |
In Japan, waar heel weinig ruimte is, worden bomen juist gekoesterd. Maar ook gedwongen te groeien naar menselijke maten. En dat gebeurt door de knoppen te kortwieken, zodat de vorm enigszins gedrongen wordt. Daarvoor zijn duizenden mannen vele dagen in de weer om elke knop met de hand in te korten.
Deel dit op:
Japanse tuin
 |
Vorige maand waren we ook nog een paar dagen in Hasselt, speciaal voor de Japanse tuin die daar is. Het is de grootste tuin van haar soort in Europa en we waren nieuwsgierig hoe de tuin er in herfsttooi uit zou zien. Nou, we werden niet teleurgesteld. Het was één groot kleurenfeest. En ook het weer liet ons niet in de steek. Het was niet echt warm, maar de zon scheen volop. |
Deel dit op:
Paddestoelen
| Het schijnt een goed paddestoelenjaar te zijn. En paddenstoelen duiken dus overal op als thema. Ook bij Take-a-pic deze week.
Voor mij is de ultieme paddestoel toch nog steeds deze, rood met witte stippen. En kabouter Spillebeen fantaseer ik er meteen bij. |
 |
 |
Maar dit vind ik ook een heel mooie soort. Zouden hier elfjes op gaan zitten? |
Deel dit op:
Serene rust
| Het had geregend en we waren bijna de enigen die middag. In de grote Shukkei-en tuin in Hiroshima heerste een serene rust. Je waant je in een sprookjeslandschap en dat is het ook wel een beetje. Want de planten en bomen worden met pijnlijke nauwgezetheid gesnoeid, de bruggetjes en doorkijkje zo geregisseerd totdat de illusie van een weids landschap wordt gerealiseerd. |
 |
Deel dit op:
In bloei
| In de herfst denk je eigenlijk niet meer zo aan bloeiende bloemen. Alles begint al een beetje te verkleuren en bessen zijn er wel in overvloed. Toch kun je het hele jaar kleur in de tuin hebben. Dat ondervonden wij vorige week, toen we de tuinen van Monet in Giverny bezochten. Daar kiekte ik deze dahlia, die ook prima past in het thema van Take-a-pic past. |
 |
Deel dit op:
SPA: insecten
| Insecten zijn nou niet de meest geliefde dieren, maar Lieveheersbeestjes (of zoals men in Rotterdam e.o. zegt: Kapoentjes) wekken wel vertedering. Ik zie ze graag in mijn tuin, want ze eten de bladluizen van de rozen op.Vandaar deze kaart, die ik voor het thema van deze week van Sunday Postcard Art maakte.
Insects are not quite my preferred animals. But I like the little Ladybugs, especially as they eat lots of greenflies from my roses. |
 |
Deel dit op:
Manke Nelis
| ‘s-Morgens als we de gordijnen opentrekken komt deze merel aangehupt. Hij weet dat hij kan rekenen op kruimeltjes brood. Als de deur wijd openstaat, komt hij soms even op de drempel zitten. Hij meent dat hij het alleenrecht heeft op onze tuin, want elke andere vogel, groot of klein, wordt door hem met veel geblaas en gekwetter weggejaagd.
Waarschijnlijk is niet elke vogel daar van gediend, want een paar weken geleden was hij ineens gewond. Hij trok met zijn rechter pootje en bij het eten kon hij bijna zijn evenwicht niet houden. En zijn strakke verenkleed zag er verfromfaaid uit. We vreesden dat hij een hapje voor een kat zou worden. Maar na veel eten en rusten in het zonnetje is hij weer helemaal opgeknapt. En als vanouds verdedigt hij zijn territorium. |
|
‘s-Morgens als we de gordijnen opentrekken komt deze merel aangehupt. Hij weet dat hij kan rekenen op kruimeltjes brood. Als de deur wijd openstaat, komt hij soms even op de drempel zitten. Hij meent dat hij het alleenrecht heeft op onze tuin, want elke andere vogel, groot of klein, wordt door hem met veel geblaas en gekwetter weggejaagd. Waarschijnlijk is niet elke vogel daar van gediend, want een paar weken geleden was hij ineens gewond. Hij trok met zijn rechter pootje en bij het eten kon hij bijna zijn evenwicht niet houden. En zijn strakke verenkleed zag er verfromfaaid uit. We vreesden dat hij een hapje voor een kat zou worden. Maar na veel eten en rusten in het zonnetje is hij weer helemaal opgeknapt. En als vanouds verdedigt hij zijn territorium.
