Verpakking

Zo nu en dan koop ik een KitKat. Er zijn verschillende soorten hier, maar in Japan kon je tig verschillende smaken kopen. Van gewoon tot heel exotisch. Het is daar dan ook heel populair. Maar omdat de verpakking van plastic is, krijgt het ook veel kritiek te verduren.

En daar is een oplossing voor gevonden, want de verpakking is nu van papier. Wie het wikkel er voorzichtig en zonder scheuren afhaalt, kan er een origami zwaantje mee maken. Of iets anders mee vouwen. En geloof me, binnen no time zul je die vouwsels wel ergens op Pinterest of Facebook tegenkomen.

Het is een super marketingstunt, want we hoeven alleen maar te wachten op iemand die 1000 gevouwen kraanvogels wil. Het bijgeloof is dat je met 1000 origami kraanvogels gezondheid kunt krijgen. Alleen vraag ik me af, hoe gezond word je van 100 KitKats snoepen….?

Liefde is…

Liefde is… niet in 1, 2 of 3 woorden vast te leggen. Dat voel je wel dagelijks in allerlei facetten. Van ’s morgens vroeg als hij koffie heeft gezet tot ’s avonds laat als hij zegt “Slaap lekker”.

Maar beschrijven hoeveel dat betekent, tja daar heb ik dan ook geen woorden voor. Tenminste niet op mijn blog. Er moet tenslotte ook nog wat privé blijven.

Maar ik wil wel verklappen dat ik nog steeds heel veel hou van de man die vandaag jarig is. En dat ik hoop nog ontelbaar veel dagen te kunnen proosten op het goede leven samen. En dat straalt dit plaatje dan ook uit.

Van harte gefeliciteerd, Lieve Leo!

Zo kan het ook…

Bij de supermarkt stapte een jonge man naar binnen met in zijn karretje een enorme zak met plastic statiegeld flessen. Hoe komt ie daar nou aan? Tja, dat moet je hem dan vragen… Maar waarom zou ik me daarmee bemoeien. Het gaat me tenslotte niks aan! Maar toen ik hem een tijdje bezig zag, ben ik toch maar op hem toegestapt. “Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik wil wel altijd graag alles weten. Is dit het resultaat van een opgeruimde studentenflat of….?” Hij lachte breeduit.

“Nee hoor! Dit hebben mijn collega’s en ik bij elkaar gespaard. We willen graag een goed doel steunen en zo komt er telkens wat binnen. We zoeken ze uit op de diverse supers en dan is het in één keer inleveren. De supers steunen ook vaak zelf een goed doel en daar is het moeilijk tussen komen. Vandaar deze voorraad lege flessen.” In de tussentijd bleef hij flessen in de automaat stoppen en de kar werd leger en leger. Ik bedankt hem voor de uitleg en zei “Ja, kan het ook. Er zijn helaas nog genoeg goede doelen om te steunen.” Mijn statiegeldbon heb ik hem maar gedoneerd. Het was toch een hele positieve actie. Vergat ik alleen te vragen welk doel gesteund moest worden. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed zit!

Hitte…

7 augustus 2019: een berichtje van “Because we carry” (vrijwilligers organisatie) op FaceBook

Niet dat het koud was 32-34 graden maar we gaan naar 40 graden vanaf donderdag. Dan zoemt het eiland (=Lesbos) en vooral de kampen.
Dat is best intens wanneer je nergens even een waterijsje kunt kopen, een koude douche of een koude limonade. Vooral voor de kleintjes is dat best een dingetje. De melk was weer op. Dat blijft voor ons zo onmogelijk en iedere keer springen we weer blind in dat gat. Het gaat om baby’s van moeders waarvan de borst geen melk meer geeft, vaak door stress, of kindjes die naast de tiet net zoals wij dat in Nederland ook doen flesjes krijgen, of voor iets oudere kindjes 8-12 maanden die geen borstvoeding meer krijgen en alleen nog flesjes melk drinken.

Al met al hebben we het voor Kara Tepe over €2000,- per maand die wij er gewoon maar extra er bij nemen. Maar waar geen inkomsten voor zijn. Dat is best pittig op jaarbasis en zeker met deze hitte, gaan wij echt niet proberen wat er gebeurt als wij niet in het gat springen.

We hebben het over 6.000 euro. Alle hulp is welkom! Zijn er mensen die ons willen helpen met melk betalen? Dat zou zo geweldig zijn. Dan kunnen we weer even vooruit. Nu is het telkens rekenen en spannend.
Drie maanden zou ons rust geven. En ruimte om te zoeken welke grotere NGO voor zoiets aansprakelijk is.

o.v.v. MELK
https://www.becausewecarry.org/doneren/

#nietlullenmaarpoetsen

Dank 💕


En dan dit plaatje van maandag, ook op FaceBook. Ouders die hun kinderen naar school brengen, voor de eerste nieuwe schooldag. Wat dragen ze bijna allemaal? Ventilatoren, want het is zo warm in de klas….
Wat een verschil…. Onze weldoorvoede, verwende, van alle gemakken voorziene kinderen…. en dan die kinderen op Lesbos

Naar school

Gek toch dat net over de grens de dagelijkse dingen soms meteen al anders gaan. Hier verschilt de eerste schooldag niet veel anders dan andere dagen. Ja, voor jou en je kind natuurlijk wel. Maar voor anderen gaat de dag gewoon voorbij.

In Duitsland lijkt het wel wat anders te gaan. We zagen vorige week diverse ouders met een grote puntzak met snoep (?) naast hun kind met een fraaie nieuwe schooltas lopen. Die ging dus die dag voor het eerst naar school.
En in de winkels lagen ook heel veel mooie nieuwe schooltassen, vrijwel allemaal in rugzak-uitvoering. Dat draagt wat makkelijker. Klein verschil, maar toch…

Even weg…

Vorige week waren we even weg. Zomaar een paar dagen, rondom onze trouwdag. Niet zo ver, we waren naar Ootmarsum. En daar brachten we, net als vorige keer, een bezoek aan het Arboretum Poort-Bulten.

Dit zag ik vanu8it de vogelkijkhut

Dit keer was het weer een beetje onbestendig, maar tussen de buien door liepen we een lekker rondje. We namen het stuk door een wat moerassig gedeelte en kwamen bij een vogelkijkhut. En wat doe je dan? Ja, natuurlijk kijken of je ook vogels kunt spotten. Horen deden we ze in ieder geval, maar zien… Tot opeens ik een helder blauwe schim over het water zag scheren. Zo mooi blauw, dat moest wel een ijsvogel geweest zijn. Ik wachtte nog wat langer, maar helaas hij kwam niet meer terug. Een geluks-momentje van nauwelijks een seconde, maar toch… een geluks-moment!