Karaoke

Onze Zangclub+ bestaat nog maar een paar maanden en we hebben al een optreden geboekt!!!

Nou ja, niet overdrijven…… We zijn niet te boeken, maar binnen de SKVR werd gevraagd of we wilden optreden bij een ander evenement(je). Dus repeteren we onder andere M’n ouwe opa van Annie M.G. Schmidt. Lekker vrolijk en met een portie nostalgisch sentiment.

We hebben veel plezier bij het zingen, lachen veel en onze docente Monique de Bruin haalt onze beste muzikaliteit voor het voetlicht.

Zing dus maar mee:

Als je wilt (en in de buurt woont natuurlijk) kun je nog bij onze Zangclub+ aansluiten. In dat geval neem je contact op met de SKVR.

Quote

Deze quote stond op een theezakje en ik vond hem heel toepasselijk. Want je kunt wel blijven zoeken naar het “perfecte” moment. Kleine kans dat je het vindt. Kwestie van omdenken dus.

Dit is het moment voor…. en dan kun je alles wat je wilt invullen. Een kopje thee drinken, een wandeling maken, de kast opruimen of dat mooie boek helemaal uit lezen, ondanks dat de kast nog steeds niet netjes in orde is 😉

The Analogues

Al maanden lang hadden we kaarten in huis voor een voorstelling van The Analogues in het Nieuwe Luxor-theater.

Het is niet de eerste keer dat we ze zien. We zagen al Sergeants Pepper’s Lonely Heart Club Band, The White Album en nu dus Abbey Road. Een fenomenale band, die tot in de kleinste details de Beatles muziek doet herleven. En een uitverkochte zaal met een gemêleerd publiek, dat enthousiast meezong en een knetterend eindapplaus ten beste gaf. Een heerlijke avond!

In Londen was ik een aantal jaren geleden met een vriendin. In de bus van ons hotel naar the City zag ik ineens dat we over Abbey Road reden. Ik stootte haar aan. “We rijden over Abbey Road”, tetterde ik enthousiast. “Nou en? Er rinkelde geen belletje…. Maar vorig jaar zijn Leo en ik wel degelijk even uitgestapt om HET zebrapad en de studio te zien. Nee, geen selfie gemaakt. Daarvoor was het te druk.

Elk nadeel…

… heb z’n voordeel, dacht ik toen ik vanuit Gent in Antwerpen kwam. Ik was vroeger dan ik had gepland en dus was er ruim voldoende tijd om iets te drinken en te eten. En omdat ik vanwege mijn knie beslist niet ver wilde gaan, liep ik rechtstreeks vanuit de trein het Café Royal op het Antwerps station binnen.

Restauraties in Nederland kunnen soms wat ongezellig zijn. Maar het Café Royal is gewoon een gezellige en mooie plek om neer te strijken. En dat doen dan heel veel mensen. Het was al een beetje roezemoezig en ik zag dames gezellig keuvelend aan een glaasje bubbels zitten nippen.

Ik koos voor een lekker biertje en nam alle tijd om een gerecht uit te zoeken. Op mijn dooie gemakje at ik daarna een heerlijke salade met een tweede biertje erbij. Ik stuurde deze foto naar Leo, die het thuis maar met een kant-en-klaar maaltijd moest zien te doen. Maar gelukkig heeft hij daar geen moeite mee.

Leo stond me bij aankomst in Rotterdam-Alexander dan ook op te wachten, zodat ik niet meer met de metro naar huis hoefde.
En dat maakte me heel erg blij!

Valentijn…

Hoeveel hevig verliefde mensen zullen vandaag verlangen naar zo’n boeket van hun hartendief? Of naar een mooie kaart, vol bloemen, harten en kusjes?

En hoeveel verdriet zal er zijn als je droom niet uitkomt? Voer voor psychologen, toch? En voor de commercie een uitgelezen kans om allerlei zaken aan de man te brengen. Van mooie lingerie tot chocola, van kaarten tot …. nou ja, vul zelf maar in.

Quote

Dit vind ik wel een mooie zin om een nieuwe maand mee te beginnen.

Je kunt het op twee manieren bekijken. Het is niet erg om die klaproos te zijn, maar ook geen ramp om een narcis tussen de narcissen te wezen.

Iedereen heeft een eigen plekje op deze wereld.

Gewoon jezelf zijn, niet al te veel je laten opjutten door wat anderen van je vinden.

Want commentaar is er altijd wel.