Category Archives: Actueel

Gecompliceerd

Posted on by

In het begin van internet werd ons verteld dat het simpel en eenvoudig zou worden. Alles digitaal, het leek zo mooi.

Bron: Google foto’s

Inmiddels zijn we al weer een paar decennia verder en is het hele internet gedoe soms verre van gemakkelijk geworden. Ja, jong en oud draait zijn hand niet meer om voor een e-mail. We betalen met zo’n bankpas of misschien zelfs met je telefoon. Maar sommige dingen worden steeds gecompliceerder.

Leo kreeg laatst drie e-mails tegelijk van het Oogziekenhuis. Maar snel lezen waarover het ging, ho maar! De berichten waren beveiligd, er moest een code worden aangevraagd die per e-mail werd toegestuurd. En uiteindelijk bleek het te gaan om één afspraak in 3 delen. Een meting, een scan en een gesprek met de oogarts. Alles op 1 dag en binnen 20 minuten gepland.

Dat had dus best in één bericht en zonder beveiliging gekund. Want “privacy” is toch een beetje overdreven. Aan de balie word je gevraagd naar je geboortedatum en naam, voor iedereen hoorbaar. En wat dan nog?

Nee, we maken het nu moeilijk of ingewikkeld. Eenvoudig is gewoon te simpel.

Boek

Posted on by
Suzanna Jansen: De omwenteling

Een boek over de plaats van de vrouw in de samenleving.

De vrouw was eerst de spil van het huishouden, dat in de eerste vijftig jaren van de vorige eeuw een zeer bewerkelijk instituut was. Haar recht was het aanrecht.

Na de tweede wereldoorlog werd het leven drastisch anders. Er kwamen meer machines, meer welvaart, maar ook meer onvrede bij de vrouwen.

Waarom werkten zij lange en harde dagen zonder eigen loon? Waarom mochten zij niet beslissen over belangrijke zaken, stonden vrouwen als het ware op een tweede plan?

Suzanna Jansen schrijft over de dingen waar haar moeder tegen aan liep, de onvrede, de dagelijkse sleur van poetsen, boenen, wassen. Het leven in een tredmolen. Daar hoefde ja je hersenen niet bij te gebruiken, maar het stompte ook af.

Ik herkende veel dingen uit mijn eigen jeugd. Mijn moeder had graag verder geleerd, maar moest in een dienstje (1919).

Dat ging niet gebeuren voor haar dochters. Mijn zus en ik mochten verder leren, want het was belangrijk dat je onafhankelijk bent. Je eigen geld verdienen was belangrijk.

Een boek met een prettige wisseling van dagelijkse verhalen, gebeurtenissen, maar ook goed gedocumenteerd en teruggrijpend op zaken die in de maatschappij en in de politiek aan de orde kwamen.

Na het lezen heb ik me wel afgevraagd of vrouwen nu beter af zijn. Ja, meisjes en jongens hebben gelijke kansen. Maar wie nu een gezin wil stichten, loopt toch ook tegen allerlei lastige zaken aan. Het is geen keus meer om te werken, maar min of meer een plicht financieel mee te helpen. Met alle stress van dien.

Karretje

Posted on by

Toen ik dit autootje zag staan, vroeg ik me af waarom een huismeester een wagentje nodig heeft. Zo groot zal het gebouw toch niet zijn dat hij er in kan rijden.

En erg handig lijkt me dat ook niet. Maar ik vind dit soort autootjes nou eenmaal altijd erg aantrekkelijk.

Maar het is niet een karretje van een huismeester, maar van De Huismeester, een nieuw en hip restaurantje in Rotterdam. Met allemaal kleine hapjes uit de hele wereld, voor elk wat wils.

En bij zo’n modern bedrijf hoort natuurlijk een opvallend wagentje dat opvalt. Dit werd het dus en dat vond ik wel heel grappig gevonden.

We hebben nu weer een heel nieuw jaar voor ons, dus binnenkort eens kijken of de hapjes ook zo aantrekkelijk zijn…!

Lichtjes

Posted on by

Jaren lang zette ik waxinelichtjes in een Ikea-lantaarntje op de tafel in de voortuin. Vaak voor korte duur, want die lichtjes woeien bijna altijd uit.

Maar op een kerstmarkt ontdekte ik deze oplossing. Een snoertje lichtjes met batterijen. Niet echt milieuvriendelijk, maar ja. Dat is tenslotte die waxine ook niet helemaal, maar de twee weken rond kerst mag dat wel…?

Het lantaarntje vulde ik met een snoertje dat al een jaar lag te wachten. Batterijen erin en… bleek het zelfs voorzien te zijn van diverse programma’s. Niet te geloven, naast aan en uit waren er nog 7 programma’s. Constant aan, flikkerend, met lichtjes die zachtjes aan en uit gingen, achtereenvolgens aan en daarna weer uit gingen.

Ik koos voor gewoon constant aan en was een beetje verbaasd toen ik na verloop van tijd zag dat het toch uit was gegaan. Dat had Leo waarschijnlijk gedaan, dacht ik. Maar de volgende avond gingen ze weer aan en ook weer automatisch uit. Een beetje toveren leek het wel.

En dat allemaal voor een snoertje van nog geen 3 euro. Dat het simpel aan en uitzetten van zo’n piepklein snoertje ons al uit handen genomen wordt…!

Kerstboom

Posted on by

Of je nou een grote of kleine boom in de kamer hebt staan, een echte met een houten kruis of in een pot met wortels of een kunstboom met slingers en al van zolder hebt gehaald. het zal allemaal in het niet vallen bij deze boom.

Nou ja, ook geen echte, maar een kerstboom-illusie. Hij wordt elk jaar opgetuigd in IJsselstein en het zijn lampjes in de tuidraden van de zendmast Lopik, die daar staat.

Vanaf de grote weg duidelijk te zien in de donkere dagen voor kerst. Het is natuurlijk een immens karwei om al die lampjes aan te brengen. Gelukkig is daar nu een filmpje van, dus kijk maar even mee.

Als de film niet start, dit is de link

Wie gaat er nou nog klagen over de snoeren van de lichtjes die altijd in de war raken?

Art déco

Posted on by

Als ik naar de bioscoop ga, wil ik het liefst naar een niet al te groot theater. Zo’n enorm complex trekt me gewoon niet. Ik weet dat ook schoondochter geen fan is van het Pathé concern.

Maar toen we laatst naar de film gingen, koos ze toch voor een Pathé bioscoop. En dat begreep ik ook wel. Want in Den Haag zit de bios in een prachtig pand aan het Buitenhof. Het dateert uit 1904 en werd oorspronkelijk gebouwd als restaurant voor het Hotel De twee steden.

Er heeft een Cineac in gezeten en het heeft diverse verbouwingen gekend.

Maar nu is het dus een Pathé bioscoop, met een vleugje nostalgie en een echt Haagsche sfeer. Een beetje Couperus, wat tearoom tango en dames met bontstola’s.

Leuk om ook daar eens een keertje geweest te zijn.

Zoekgeraakt

Posted on by

Naar aanleiding van dit artikel maakte ik deze fotocompilatie.

Het zijn telkens stapels van 100 biljetten van 500 eur. Op elke foto tien stapels, dus 100×500,–x10=500.000,– euro.
Die 28 foto’s samen staan voor in totaal 14.000.000,– euro.

Als je een jaar lang, dus 365 dagen, elke dag deze 14.000.000,– euro zou besteden, heb na dat jaar 5.1 miljard euro uitgegeven.

Voluit geschreven: 5.100.000.000,– euro. En dat bedrag is zoek.

Hugo de Jonge, destijds minister van VWS, heeft dit gigantische bedrag uitgegeven. Aan wat, aan wie? Dat is nog steeds onduidelijk.

De Volkskrant wilde dat wel weten en vroeg via de WOB om opheldering. Dat zou even duren, want zo gemakkelijk kon dat niet openbaar gemaakt. Dus wachtte de Volkskrant een tijd, maar besloot dan tenslotte om via de rechter er wat vaart achter te zetten.

De rechter vond het ook wel een beetje traag en maande tot opschieten, tot tweemaal toe. Tevergeefs. VWS betaalde liever de dwangsom, à 250 euro per dag. Op 12 oktober 2022 stond de teller op 23.000 euro. Hoeveel het nu bedraagt weet ik niet. Wel mag duidelijk zijn dat het bedrag niet van HdJ’s privérekening zal worden betaald, maar dat de belastingbetaler er voor op zal draaien.

Het is om te huilen…!!!

Maandag met muziek

Posted on by

Vandaag kan ik er niet omheen. Het is de verjaardag van Sinterklaas, dus maakten alle kinderen lijstjes met wensen.

Maar pappa, die Sint moet sponsoren, heeft er geen vertrouwen in. Edwin Rutten, het koor van Kinderen voor Kinderen met “Ik ben toch zeker Sinterklaas niet”.

Als het clipje niet start, dit is de LINK

Parkeren

Posted on by
Bron: Instagram/Peter Hollebrandse

Het kan toch soms zo druk zijn in de stad.

Dan is het lastig om een parkeerplaats te vinden. Zeker in deze tijd als er zoveel mensen aan het inkopen zijn.

Voor Sinterklaas is het ook vaak een probleem, ook al helpen de Pieten hem altijd.

Maar soms heeft hij geluk en is er voor hem een eigen gereserveerde parkeerplaats.

Waar, dat weet ik niet. Maar dat ie er erg blij mee is, dat weet ik wel zeker.

Ik denk dat hij dat adresje lekker geheim houdt.

Gelijk heeft hij. Voor je het weet, staan er allemaal elektrische of benzine slurpende auto’s van hulp Sinten, die zo’n plekje maar al te graag willen inpikken.

Kerstmarkt

Posted on by

Met een groep van de gymclub gingen we naar de Kerstfair bij Kasteel De Haar in Haarzuilen. Altijd gezellig, zo’n kerstmarkt. En vooral wanneer het decor er van zo’n enorme grote en mooie kasteeltuin is.

Omdat we pas tegen vieren vertrokken uit Rotterdam, was het al bijna donker toen we aankwamen. Dat was ook de bedoeling, want nu konden we niet alleen gezellig rondsnuffelen bij de tientallen kraampjes maar ook genieten van de mooie verlichting en de waterpartijen.

Er was voor iedereen wel wat te vinden, kleding, tuinartikelen, planten, bloemen, maar natuurlijk ook kerstspulletjes.

Het was niet erg koud en er viel maar een klein buitje. Gelukkig zat ik toen net achter een kopje warme soep, zodat ik het de hele avond wel droog gehouden heb.

Terug naar de bus, met wat kleine aankopen of met grote tassen. Allemaal wel een beetje moe van het vele slenteren.