Paris à vélo

Vorige week was ik met een vriendin in Parijs. En wat ons zo opviel waren de vele fietsen. Overal lange rijen fietsen, of lange rijen lege fietspaaltjes. Daar moesten we toch meer van weten. Wie ook nieuwsgierig is, klikt hier voor een Nederlands verhaal en hier voor de officiële Franse site.

Want die leuke fietsen, met hun kekke mandje voorop, kun je huren. Voor een hele schappelijke prijs ben je zeer flexibel in het Parijse verkeer en fiets je in een mum van hot naar haar.

Een soort “witte fietsenplan” maar dan op z’n Frans. Dus groots aangepakt en doordacht. Bij vrijwel elk verhuurpunt staat een bord met daarop aangegeven waar de dichts bijzijnde stallingen te vinden zijn. En dat zijn er heel veel.
Zelf fietsten we niet, wij hadden we een Carte Paris Visite, zodat we heerlijk met metro, bus of trein in Parijs konden toeren. Maar bovenal hebben we heel veel gelopen. Het was heerlijk weer en samen hebben we in ruime mate Parijse sfeer gesnoven.

Gefeliciteerd!

Deze week geen spreuk. Want vandaag wordt de burgemeester van Rotterdam, Ahmed Aboutaleb,  50 jaar. Van harte gefeliciteerd!

Wat zou hij vandaag eten? Misschien wel dit familierecept:

Verwarm olie in een pan en bak daarin een gesneden uitje en gesneden rundvlees. Snij aardappelen in kleine blokjes, kook ze beetgaar. Ondertussen twee eieren klutsen met peper en zout. Giet de aardappelen af en doe bij het vlees. Even kort doorbakken. Eieren er door roeren, laten stollen.

Geef er een salade van ijsbergsla, komkommer en tomaat bij.

Ik neem aan dat de schotel dan wordt geserveerd in deze aardewerk schaal, die de burgemeester zelf aan het Schielandhuis had uitgeleend voor de tentoonstelling “Mes en Vork”.

M/V

Op de lagere (=basis) school en op de MULO zat ik op een meisjesschool. Dat vond ik heel normaal, al heb ik later ook weleens mijn twijfels gehad of het nou wel zo gezond was, alleen maar meisjes (of jongens).Uiteindelijk zijn we allemaal mensen en een beetje gemêleerd is wel zo leuk. Maar evenzogoed ben ik toch nog behoorlijk terecht gekomen.

Geen duidelijke trauma’s aan overgehouden.
Wel vond ik het jammer dat we op de MULO allemaal dezelfde richting in werden geduwd, namelijk de alfa-kant. Wiskunde en zo was niets voor meisjeshersens, zei men. En dat is gewoon onzin.
Nu lees ik dat de kwestie weer hoogst actueel is, want jongens en meisjes denken anders, zeggen de deskundigen. Gaan we weer terug naar toen?

Weerzinwekkend

Je wordt al niet zo vrolijk van het nieuws, maar deze dagen is er wel heel veel kommer en kwel. Kelderende beurzen, depressiefmakend weer en rellen.
Maar dit slaat alles: gewond worden tijdens die rellen en dan door (mede)relschoppers “geholpen” worden. Wat een misselijkmakend filmpje. En dat mensen het ook nog als “leuk” beoordelen. Weerzinwekkend!

Scrabble

Een smartphone  wordt natuurlijk niet alleen maar gebruikt om te bellen, maar je kunt er ook spelletjes op spelen. Zoals Scrabble, al heet dat dan Wordfeud en is het een ietsje anders. Maar dat mag de speelpret niet bederven.
Je kunt met een bekende spelen, maar ook met een onbekende, die dan voor jou wordt uitgezocht. Hinderlijk is wel dat sommige mensen een spel accepteren, maar dan verder niets meer van zich laten horen.
Maar goed, ik speel nu regelmatig met Bettie en we geven elkaar geen duimbreed toe. Ben ik bijna in slaap, zoemt plots mijn telefoontje op het nachtkastje. En dan moet ik wel kijken. Echtgenoot snapt daar niks van, maar die wordt er gelukkig niet altijd wakker van.

Onbegrijpelijk

Onbegrijpelijk, dat is het enige woord dat ik heb voor wat vorige week in Noorwegen gebeurde.
Onbegrijpelijk hoe één mens in koelen bloede zoveel leed kan veroorzaken.
Onbegrijpelijk dat er geen spoortje spijt of afgrijzen bij de man te bespeuren is.

Maar ook onbegrijpelijk dat de media telkens weer stukken uit zijn manifest citeren en daarmee zijn walgelijke gedachtegoed publiekelijk maken.

Vroeg

Zodra het nieuwe jaar begonnen is, zegt echtgenoot vrolijk “nog 8 maanden en dan liggen er al weer boterletters in de etalages”. Hij plaagt me dan een beetje, omdat ik zo vaak verzucht dat het “leven en de tijd zo snel gaan”.

Maar nu heb ik vorige week al twee keer “Kerst”voorbij zien gaan. Eén keer merkte iemand op dat de eerste kerstfolder al binnen was en iemand maakte al kerstkaarten (het waren beide Amerikaanse sites, die zijn er weliswaar altijd al wat vroeg mee bezig).

Het moet echt niet gekker worden. De zomer is nog maar nauwelijks begonnen, ik wil nog helemaal niet aan rood/groene slingers denken. Ik hou het nog eventjes op witte wijn, ijsblokjes en zonnebloemen!

Flinke klus

Het Centraal Station in Rotterdam wordt vernieuwd. De sloop van het oude gebouw ging met enige tranen van de Rotterdammers gepaard. Hoe het nieuwe gebouw ontvangen zal worden is nog de vraag. Maar hier zie je het stukje bij beetje te voorschijn komen.
Het is een gigantische klus, want het spoorverkeer moet gewoon doorgaan. Dus klauteren reizigers over noodtrappen, worden winkeltjes verplaatst en zoek je je soms een ongeluk.
Maar ik vind het vooral bewonderenswaardig hoe de architecten, samen met de bouwers dit tot een goed einde gaan brengen.