Verkiezingen

Vandaag moeten we gaan stemmen. Ik weet het nog steeds niet helemaal op welke partij en op wie ik mijn stem zal gaan uitbrengen. De laatste weken werden we overspoeld met debatten en hoorden we telkens weer alle beloften over meer werk, meer dit en meer dat en vooral minder zus en zo….. Er kwamen ook zo nu en dan wat tegeltjeswijsheden voorbij.
Maar deze waren de allerbeste. Van wie? Niet van een politicus, maar van een slimme marketingman bij een grote supermarktketen.

Een opvallende advertentie (over twee grote kantenpagina’s). Leuk, Hollands en met humor. Helaas Dirk zit niet in de politiek 🙁

 

Kraagjes

Vele malen heeft mijn schoonmoeder het verhaal verteld. Hoe ze in haar eerste baantje bij de Bijenkorf netjes voor de dag wilde komen. Maar ze had maar één net truitje en rokje. Dus haalde ze elke avond het losse boordje van haar truitje en naaide er een nieuw op, andere knoopjes erbij, een lintje of een kantje, en voilà daar had ze een nieuwe creatie.

En nu zijn afneembare kraagjes weer helemaal de mode top. Als je ze dat nog eens zou weten…

 

Gigantische klus

Het tweede weekend van september is traditiegetrouw bestemd voor de Rotterdamse Wereldhavendagen. Rotterdam staat dan helemaal in het teken van alles wat met de haven te maken heeft.
Dit jaar maakten we een excursie naar de Maasvlakte-2. Een gigantisch project waarover we al veel gelezen hadden, maar bij het in werkelijkheid zien, wordt de omvang ervan pas echt duidelijk.

We reden met de bus naar  Futureland, het informatiecentrum waar maquettes en foto’s het begin en de voortgang van deze gigantische klus .Toen aan boord van de Navigator voor een rondvaart langs de nieuwe kades. Bij de uitleg uiteraard enorm veel cijfers, maar ook welke logistiek gevolgd werd. Het uitdenken van zo’n plan is natuurlijk het werk van een groot team. En dan zijn de ingenieurs en wetenschappers belangrijk, maar ook de arbeiders en ambachtslieden die het werk uitvoeren.
Wat ik zelf er leuk vond om te weten, was dat de zinkstukken nog altijd min of meer op de traditionele manier worden gemaakt. Dus ondanks de moderne techniek gewoon met wilgentenen en zware menselijke arbeid. Heel indrukwekkend.
Straks meren hier de grootste schepen ter wereld aan.

Pinterest

Wie veel reist, kan veel verhalen. Een nieuw gezegde zou kunnen luiden: Wie veel surft op internet, kan veel ontdekken.
Sinds kort heb ik me aangemeld bij Pinterest en ben ik te volgen. Maar natuurlijk volg ik ook anderen en kom ik regelmatig “internetkennissen” tegen.
Van alles is er te vinden, van handige gadgets tot prachtige taarten, recepten, haakpatronen of super-de-luxe ingerichte huizen.
Zoals met zoveel nieuws op internet, moet ik nog een beetje wennen en mezelf eigen maken hoe en wat ik er mee moet. En wat anderen er mee doen. Maar het is vooral een leuk (maar tijdrovend) tijdverdrijf. Heerlijk om al surfend te verdwalen en te weten dat, hoe ver je ook bent, je gewoon de computer uit moet zetten om meteen weer veilig thuis te zijn.
 

 

Snel

 Al vaker heb ik gedacht dat de borden langs de weg te veel informatie bevatten. Je zoeft er langs en voordat je aan het laatste woord toe bent, ben je er al voorbij. En dat was toen, toen we nog maar 120 mochten.

Nu mogen we 130, tenminste waar het is toegestaan. Dus soms de hele dag, dan weer alleen tussen bepaalde uren en als de spitsstrook open dan wel dicht is.
Voordat je dat allemaal overwogen hebt, ben je al weer een paar kilometer verder. Moet je wel heel alleen in de auto zitten, geen radio aanhebben en niet (handsfree) telefoneren. Want dan is je aandacht sowieso al te veel in beslag genomen en is het hele bord je ontgaan.

Het lijkt mij allemaal niet zo veilig en 100, 120 of 130, het maakt niks uit. In de file rij je toch sowieso niet harder dan stapvoets 😉

 

 

 

 

Springlevend

Hij is al 106, maar dat zieje niet aan hem af. Hij danst het vliegveld op, na een reis door Noord-Amerika, Europa en Afrika. Niks comfortabel met auto en chauffeur, maar met het openbaar vervoer. Het leverde hem een vermelding op in het Guinness Book of Records, want hij is de oudste persoon die dit voor elkaar bracht.

Bron: De Telegraaf 18-8-2012

Zulk nieuws vrolijkt heel mijn dag op!

Schaapjes tellen

Omdat het gras op raakte in Capelle aan den IJssel werd de schaapskudde van herder Martin Oosthoek laatst naar een nieuw plekje in de wijk Beverwaard (Rotterdam-Zuid) geleid. Dan moet je wel over de brug, de Van Brienenoordbrug welteverstaan. Maar ja, een lekker wandelingetje maakt hongerig en dus gingen ze recht op het verse gras af.

Oneerlijk verdeeld

De ene mens trapt aardig tegen een balletje en verdient daar een fenomenaal salaris mee, de andere sappelt al zijn leven lang voor een armzalig loontje. Nee het is niet eerlijk verdeeld in deze wereld.
Dat een voetballer een behoorlijk salaris kan verdienen als hij goed speelt en daar vele honderdduizenden plezier mee doet, vind ik nog wel te begrijpen. Maar de salarissen die nu worden betaald, zijn naar mijn gevoel totaal buitenproportioneel.
De schoonmaker, die het spelershonk en de toiletten schoonmaakt, moet voor zo´n bedrag vele jaren werken.

De 1000ste

Dit moet ongeveer mijn 1000ste blog zijn. Heel precies kan ik het niet nakijken, want er staan ook altijd wat concepten klaar.
1000 keer iets te melden hebben, het lijkt heel veel. Maar toch kost het me niet zo veel moeite om elke dag weer iets nieuws te verzinnen.
Niet altijd ben ik origineel, want ik pluk ook regelmatig wat van andere sites en zoek op YouTube naar leuke filmpjes.

Maar ik vind het nog steeds leuk om over kleine dingen een stukje te schrijven, er een foto bij te zoeken. Vaak ontstaat er zomaar een idee voor een blogje., soms is het een beetje ploeteren en kamp ik met een “bloggersbock”.
Och, het is allemaal niet zo heel erg belangrijk. Maar het houdt me van de straat. En nog belangrijker, het houdt mijn geest scherp.
Goeie reden om dit feit te memoreren, toch?

Nostalgie

Het is 1972. Ik ken de jongen net 3 maanden en toch gaan we nu al voor 4 weken naar Griekenland. Met zijn oude Volkswagen Kever, de achterbank er uit voor meer bagageruimte, in het net voorin een voorraad shag en een draagbare cassetterecorder, toppunt van high tech. En natuurlijk een stuk of wat bandjes, met onder andere deze erop:

Het is nu 2012. Ik ben vandaag op de kop af 39 jaar met die jongen getrouwd. En op dit liedje dansen we nog wel eens de kamer rond.