Koken vind ik heerlijk, kookprogramma’s bekijken ook. Niet alles is even leuk, maar dit vind ik echt een topper. De kok is heel relaxed, de keuken een plaatje en het meeste wat hij maakt is tamelijk simpel te maken en toch erg lekker.
Klik op de foto om naar de link te gaan voor heel veel recepten.
Hoe vaak heb ik al niet geroepen dat ik niet meer meedoe aan al die Kerststress. En toch, meestal liep ik op de laatste nipper te rennen om alle boodschappen binnen te krijgen. Nou, dit jaar dus niet. Alles prima geregeld, dingen in de diepvries, verpakt of met een nog flink houdbare datum. Dit keer zouden de Kerstdagen rustig en rimpelloos verlopen.
Maar ja, “Life is happening when you are busy making other plans”. Dus liep het allemaal anders. Vorige week bleek de convector het na 30 jaar te hebben begeven. Gelukkig kon er een vervangende worden geplaatst… Op vrijdagmorgen om half negen stond de monteur op de stoep. Dag rustige vrijdag, dag plannen om heel op mijn gemak de laatste boodschappen bijtijds te doen. In plaats daarvan kon ik om bij twaalven aan het ramen zemen, vloeren dweilen, meubels verplaatsen en nog wat andere dingen.
‘sMiddags in de winkels bleken nou net die dingen uitverkocht die ik nog niet in huis had gehaald, dus werd het supermarkt in en supermarkt uit, op zoek naar verse dille, bubbelwijn en nog wat andere zaken. Al met al toch nog tamelijk stressig en met rode konen.
Maar uiteindelijk werd het toch een rustige Kerst. Met de hele familie bij elkaar, lekkere hapjes, gezellig eten, en op 2e Kerstdag een wandeling met manlief en een eenvoudige, maar voedzame maaltijd.
Pfffftttt……
Lang geleden vond ik dit recept in een kookboek, dat ik van de bieb had geleend. Ik maakte de soep regelmatig, omdat die we allemaal erg lekker vonden. Maar toen raakte ik het recept kwijt, kon het boek niet meer terugvinden en ja dan maak je het dus niet meer.Maar deze week kwam ik het weer tegen in een oud schrift:
Portugese tomatensoep1 bakje champignons Hak ui, champignons, peterselie en ham zo klein mogelijk. Geef er (stok)brood en parmezaanse kaas bij. |
 |
| Toen Louise, naai-collega op de Snijschool, hoorde dat wij nogal van pittig eten houden, beloofde ze spontaan een potje zelfgemaakte appelchutney voor me mee te nemen. En ja hoor, de week daarop stond het naast mijn naaiwerk. “Voorzichtig hoor, het is pittig”, waarschuwde ze. En pittig is het, maar ook héééél lekker.
Dus wie nog appels over heeft, kan onderstaand recept eens proberen. Dit is niet het recept van Louise, maar ik vond het hier. |
 |
500 gr. appels, geschild, van klokhuis ontdaan en in stukken gesneden
2dl. olijfolie
1 middelgrote ui, fijngehakt
8 teentjes knoflook, geperst
3 rode pepers, fijngehakt
2 el gemalen komijn
2 el gemalen koriander
zeezout naar smaak
Verhit de olie en fruit hierin de ui, knoflook en pepers.
Voeg komijn, koriander en zout toe en roer het mengsel goed door.
Voeg dan de appels toe en laat het geheel, af en toe roerend, ongeveer drie kwartier zachtjes koken.
Giet het mengsel over in een schaal.
Deze exotische appelmoes (chutney) is heerlijk bij gekruide kip en rijst.
Een restje kan heel goed ingevroren worden.
EET SMAKELIJK!
| Laatst kwam oudste met een tas voor heerlijkheden naar ons toe. Onder meer met deze chutney. Hij was zo lief om ook het recept te geven, dus maakte ik vorige week voor vrienden een pot. En geef ik het recept aan jullie door. De smaak is fris, pittig en gaat prima samen met bijvoorbeeld een lekker stukje (geiten) kaas. |  |
Ananas-dadel chutney
400g ananas (mag uit blik, het liefst op eigen sap)
90 g dadels, gehakt
1-2 rode pepers, zonder zaad, gehakt
flink stuk verse gember (3-4 cm)
1 tl mosterdzaad; 1 tl komijnzaad
2 el palmsuiker of bruine suiker
sap van 2 limoenen
snufje zout
Laat de ananas uitlekken en snijd die in blokjes.
Schil de gember, rasp die fijn of maal tot pulp.
Doe alle ingerediënten in een pannetje, en roer goed door elkaar.
Zet de pan (met deksel) op hoog vuur, breng aan de kook.
Zet dan het vuur laag en haal het deksel van de pan. Laat 15 minuten zachtjes doorpruttelen onder af en toe roeren.
Laat afkoelen en serveer op kamertemperatuur.
Dit recept van Nigella Lawson is echt heerlijk, snel klaar. Je kan er stukjes paprika of komkommer in dippen of op je brood smeren.
Nigella maakte een flinke schaal, voor een groots feest. Ik gebruikte iets minder, maar dat werd toch nog bijna een halve liter.
½ pot gegrilde paprika (Lidl) (uitgelekt)
1 blikje kikkererwten (Bonduelle) (afgespoeld en uitgelekt)
2 (of meer) eetlepels roomkaas
1-2 knoflooktenen
1 theelepel paprikapoeder
1-2 eetlepels olie
wat citroensap
peper, zout, chilipoeder naar smaak
Toen onze kinderen nog klein waren, kregen ze van mijn schoonouders allebei een fruitboom cadeau. Een peer, die helaas geveld werd door een ziekte en gerooid moest worden en een appelboom. Die staat dus al bijna 30 jaar in onze tuin, bloeit elk voorjaar en gaf matigjes wat appels in de herfst. Maar dit jaar was de appeloogst ineens behoorlijk. Want dit is het resultaat van een uurtje plukken.Wat over de schutting hing, werd door de buren geoogst en verwerkt.
De appels zijn goed rauw te eten, maar de meeste zijn toch te klein voor gewone consumptie. Maar ze gaven wel een flinke pan heerlijke, geheel natuurlijke en onbespoten appelmoes.
 |
 |
| Op diverse markten in de Baltisch Staten zagen we grote tonnen staan, waaruit een drankje werd getapt. We wisten niet was het was, maar Leo trok de stoute schoenen aan en vroeg het aan dit meisje. Het bleek Kvass te zijn, een soort broodbier.
Toen ik deze foto op de markt in Vilnius gemaakt had, kwam er een boze mevrouw naar me toe, die me iets toeschreeuwde. Ik begreep er helemaal niets van, maar hoorde wel zoiets als “police”. |
 |
Uit wat ik later op internet vond, maakte ik op dat zelfgebrouwen kvass eigenlijk niet meer zo maar verkocht mag worden. Maar het meisje had geen bezwaar tegen de foto. Het gebeurde ook allemaal open en bloot. Leo heeft een glas besteld en vond het lekker. Het smaakt een beetje rins en verfrissend en je proeft er het brood ook in terug.
| Afgelopen woensdag kwam oudste zoon even bijpraten. Hij zou iets lekkers meebrengen. Eigengemaakte koekjes of zoiets. Maar uit zijn tas toverde hij een zelfgekookte (en nog bijna warme) maaltijd. Een groentestoofpotje en een chutney van dadels en ananas. Bijna bedwelmende geuren stegen op uit beide diepvriesdozen. Zijn vriendin eet vegetarisch en dit was dan ook helemaal zonder vlees of vis. |  |
We hebben het met couscous gegeten. Het was verrukkelijk en we misten absoluut geen vlees. Het herinnerde me aan de tijd dat ik in verwachting was van oudste en ik geen hap vlees naar binnen kon krijgen. Zou het invloed hebben gehad?
In ieder geval heb ik maar eens gegoogled en wat vegetarische recepten verzameld. Want als ze samen komen, wil ik toch niet altijd hetzelfde voorschotelen.
Op de Vegetarische site heb ik dit recept voor courgettesoep gevonden. Dat ga ik zeker binnenkort maken.
Toen vriendin en ik afgelopen dinsdag in Delft wat wilden gaan eten, besloten we voor iets Italiaans. Pizzaatje, lasagna of zoiets. Op de Voldersgracht ontdekten we het terras van La Tasca. Het leek ons een gezellige zaak. We vroegen de dienster of wij nog een hapje kon eten. Nee, we hadden niet gereserveerd, maar er was zowaar nog een tafeltje vrij. Meteen werd ons gevraagd of we alvast iets wilden drinken. Vriendin nam ijsthee en ik een flesje San Pellegrino (De Italiaanse spa volgens de ober). Maar we kregen geen kaart. Even wachten dan maar. De ober en dienster liepen af en aan, maar wij kregen alsmaar geen kaart.
Na een tijdje kwam de dienster en zei: “Ik zal u even uitleggen hoe het hier gaat. Want dat is een beetje anders dan anders. Wij serveren namelijk een verrassingsmenu en u hoeft alleen te zeggen wat u per se niet wilt”. Vriendin en ik keken elkaar aan en wisten meteen “Dat doen we dus niet”. Daarop werd meteen de rekening voor de drankjes gebracht. Toen vriendin opmerkte dat “een dergelijke gang van zaken wel meteen bij aankomst verteld had kunnen worden” kreeg ze een beetje kribbig tot antwoord “dat het toch duidelijk aangegeven stond”. Dat wilden we dan wel zien. Het stond in ieder geval niet op het bord voor het terras. Nee, het bleek op een kaart in het restaurant zelf te staan.
Nou, je kan er misschien dan wel lekker eten, ons zien ze er niet terug. Wij houden niet zo van dit soort verrassingen.
