Sprookjes

   Wie van sprookjes verfilmingen houdt, moet deze maand de uitzendingen van de Duitse  TV goed in de gaten houden. Dit jaar is het namelijk precies 200 jaar geleden dat het eerste sprookjesboek van de gebroeders Grimm uitkwam. En natuurlijk wil men daar in Duitsland aandacht aan besteden.
Hier staat een overzicht van alle sprookjesfilms die deze maand worden uitgezonden.

Niet alleen de sprookjes van  Grimm komen aan bod, ook sprookjesfilms worden vertoond. En vooral rond de Kerst is er veel te zien.

 

(Kook)boeken

Jaren geleden kreeg ik van mijn toenmalige werkgever een klein Marokkaans kookboekje. Dat werd de basis van mijn kookboeken verzameling. Die is inmiddels meters lang en telt wel meer dan 300 kookboeken en -boekjes, in allerlei soorten, maten en talen.Het is dan ook geen wonder dat ik vaak in een boekwinkel bij de kookboeken blijf staan. Ik heb menig uurtje al bladerend doorgebracht. Maar nu wordt het me toch een beetje te veel. Want dit is slechts een deel van wat er nu te koop is en het is een onmogelijkheid om de verzameling “compleet” te krijgen.
Gebruik ik de recepten vaak? Welnee, het meest kook ik uit de losse hand of ik laat me inspireren door recepten in weekbladen of van de TV. Maar een mooi kookboek is ook leuk om zo maar in te bladeren en te bedenken hoe lekker dat ene recept zal smaken.

Bij Stuureenfoto is het thema deze week “verzameling” en ik ben benieuwd wat dat zal opleveren.

 

Boeken

Boeken aanbevelen vind ik altijd een beetje moeilijk. Wat de een prachtig vindt, is voor de andere niet om te pruimen. Gelukkig lees ik ook bij anderen dat zij boeken soms helemaal niet uitlezen, want dat heb ik regelmatig.
Toch kreeg ik van Dorothé  laatst een prachtig boek op: Hotel Quadriga van Jenny Glanfield. Het vertelt de geschiedenis van een super luxe hotel in Berlijn, vanaf het  het eind van de 19e eeuw tot 1933. Met de grote verschillen tussen rijk en arm, adel en “gewoon volk” en een stad in ontwikkeling. Met de mensen die hun kansen weten te grijpen en de schlemielen die telkens naast op het verkeerde paard wedden. Natuurlijk gaat de geschiedenis door, dus ik ben benieuwd hoe het verder loopt, in de Tweede Wereldoorlog en daarna, met Berlijn als verdeelde stad.
Het belooft nog heel wat avondjes op de bank, met thee en koekjes. Want het zijn nog twee dikke pillen, die ik bij de bieb heb aangevraagd.
 

Nostalgie

Als we naar de markt gaan, gaan we meestal ook naar de kerkbazaar.
En deze week lag, in de allereerste doos die ik zag, het Muizenboek.
Dat heb ik als kind zo vaak gelezen, dikke tranen om gehuild en in angst gezeten of het ooit weer goed zou komen met die arme muisjes. En daar lag het weer. Helemaal zoals ik me herinner, een beetje verfomfaaid, met losse blaadjes, maar nog verder helemaal intact.
En voor 50 eurocent laat je dat niet liggen. Eerst moet het gerepareerd worden en dan gaat het bij de andere boeken, op de zolder. Om zo nu en dan nog eens terug te lezen.
 

 

Rode sneeuw in december

Dit boek van Simone van der Vlugt zag ik liggen in de bieb. Vluchtig las ik de omslag en dacht dat het over Jacoba van Beieren ging. Maar dat is een ander boek.
Dit gaat over een vrouw ten tijde van Willem van Oranje. De tijd van de Geuzen en Leiden’s ontzet. Over oorlog, honger, en rovende en verkrachtende soldaten. Maar ook over liefde, opofferingen én de pracht en praal van die tijd.
Ik heb  het in één adem uitgelezen. Een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt.
 

Het zakdoekje

  Hij wist het wel, dat zijn moeder gevangen had gezeten. In Dachau, in Ravensbrück. Maar waarom nou net zij werd opgepakt en hoe het haar daar vergaan was, nee dat wist hij niet. Daar vertelde Moe niet over. Hooguit had ze kleine stukjes los gelaten, meestal best nogal wel grappig. Maar het fijne ervan wist hij niet.
Maar dan, lang nadat zijn moeder is overleden, besluit Gé Reinders te gaan zoeken. Omdat de tijd dringt. Er zijn niet veel mensen meer die het nog uit eigen ervaring kunnen vertellen. Hij wil het weten, omdat het ook zijn leven beïnvloed heeft.  En zo stukje bij beetje, met zoeken in archieven en navragen bij familie komt hij steeds meer te weten over de arrestatie en gevangenschap van zijn moeder.
“Het zakdoekje” vind ik geen erg mooi geschreven boek. Maar het verhaal van een man, die bijna wanhopig zoekt naar het verleden van zijn moeder is aangrijpend en daardoor het lezen zeker waard.

 

Beroemd

  In de wijk waar ik woon zijn een heleboel straten en wegen vernoemd naar Nobelprijswinnaars. Het leek me wel leuk om deze vroeger toch heel beroemde mensen weer eens voor het voetlicht te brengen.

De vrouw die hier in de lens kijkt, was niet alleen schrijfster, maar ook een voorvechtster voor vrouwengelijkheid en emancipatie. Zij zag en beschreef hoe vrouwen in het China van begin vorige eeuw werden gebruikt, vernederd en heel, heel hard moesten werken.
Ik heb een aantal van haar boeken gelezen en één scène is me altijd bijgebleven: Hoe een boerenvrouw op het land haar kind alleen baarde, de navelstreng doorsneed met een stuk riet en meteen weer aan het werk ging.

Zouden haar boeken nog worden gelezen?

Beroemd

Weer zo’n bekend gezicht, maar ja wie is het nou ook alweer?
Deze man heeft vele boeken op zijn naam staan, waarvan er ook enkele verfilmd zijn. Hij won in 1954 de Nobelprijs voor literatuur.
Ik meen dat ik heel lang geleden eens iets van hem gelezen heb, maar het maakte mij vooral depressief. Wellicht was ik er toen te jong voor?
Maar ja, de man zelf was op het laatst ook geen vrolijk type. Hij schoot zich zelf dood, met zijn favoriete geweer, dat wel. Wie was hij?
 

 

Boeken

Al maanden lang zijn er plannen om onze boeken-kasten op te ruimen. Met pijn in het hart, ja. Want boeken doe je niet zo maar weg. Dus stellen we het steeds maar uit. Maar de kasten puilen uit en zoveel boeken staan er al jaren te verstoffen. Opruimen dus. We kijken elkaar aan en zeggen eensgezind “en geen boeken meer bijkopen!”
Iets dergelijks geldt ook voor mijn werkkamer. Daar kan nauwelijks nog iets bij. Dus heb ik mezelf ook opgedragen geen stempels, papier, knutseldingen meer te kopen.
Toch gingen we gisteren naar het “boekenfestijn”,  een enorme uitverkoop van allerhande boeken en hobbyspulletjes. Alleen maar om een kalender te kopen, en iets voor ….. en misschien, als ze er ……
Nou ja, het viel nog wel mee. Het was te sjouwen. Nu toch wel eerst opruiming houden!

Verhaaltjes

Mamamuis, van het 365 muizenproject, heeft dit jaar iets nieuws:
365 verhaaltjes met een plaatje.

Dat wordt dus elke dag weer kijken en lezen. Want niet alleen kleintjes genieten van de verhaaltjes en plaatjes. Ik verheug me er ook elke dag op.
Ik stuurde de link al door aan schoonzus, die me vertelde dat kleinzoon Tim de verhaaltjes over zijn groene naamgenoot ook zo leuk vindt.
Dus oma’s, opa’s, mamma’s en pappa’s die wel eens wat hulp kunnen gebruiken bij de dagelijkse voorleessessies, ik zou zeggen: ga er eens kijken!