Zo als verwacht…

Vorige week maakten we een toer door Nederland, van Drenthe tot aan Brabant. Want een reisje naar het buitenland zagen we nog even niet zitten.

Maar ook Nederland kent vele mooie plekken, die we nog nooit bezocht hadden. Zo’n reis bleek een heel leuke ervaring. En gelukkig speelde het weer ons in de kaart. Bijna elke dag konden we buiten lunchen en viel de regen voornamelijk ’s nachts.

Alle indrukken moet ik nog op een rijtje zetten. Voor vandaag hou ik het bij een foto uit Spakenburg.

“Behouden Vaart” staat er boven de deur, die ook van een glas-in-lood raam met een zeilbootje op een stormachtige zee was voorzien. Tja, zoiets is daar natuurlijk te verwachten.

Ik had de hele deur gefotografeerd, maar zag later dat er duidelijk de naam van de bewoners op te lezen stond. Dat was me te veel inbreuk op de privacy. Dus dat zeilbootje moeten jullie zelf maar er bij bedenken 😉

Klein, kleiner….

We hebben nog helemaal geen plannen om te verhuizen. Toch bekijk ik graag filmpjes van “tiny houses”. Vooral omdat sommige mensen in hun hang naar klein, kleiner, kleinst hun huis(je) tot op de millimeter hebben uitgedokterd.

Er bestaan een aantal YouTube-kanalen met allerlei filmpjes en een daarvan bekijk ik met veel plezier: “Never too small” .

De filmpjes duren niet al te lang en geven een mooi inzicht hoe mensen problemen oplossen. Soms is het nogal voor de hand liggend, soms is het zo ingenieus uitgedacht.

Wie deze flat wil bekijken, klikt op de link. En vindt dan vanzelf nog veel andere filmpjes.

Nou ja, het is een beetje vergelijkbaar met “gluren bij de buren”. Eén van mijn “guilty pleasures” 😉

Waar was tie nou…?

Vorig jaar wilden de Ganzen een nieuwe wandeling maken. Route uitgestippeld, afspraken gemaakt. Maar het ging niet door. Omdat in dat gebied de eikenprocessierups zou huizen. En daar wilden we niet aan bloot gesteld worden.

Bron: Google foto’s

Dit jaar werd er een hele tijd niet in groepsverband gewandeld. Maar half Nederland trok in die tijd wel de wandelschoenen aan en liep van hort naar haar. De kranten stonden vol, maar over die akelige eikenprocessierups hebben we maar heel incidenteel gehoord. Nauwelijks mag ik wel zeggen.

En dat vind ik dan weer heel vreemd. Want als dat beestje jaren achtereen voor veel last zorgt, zouden die beesten dan in dit jaar ineens bijna weg zijn? Ik kan het nauwelijks geloven….!

Of waren we veel te veel bezig met dat nare C-virus? Werd daardoor alles overschaduwd? Wie het weet, mag het zeggen.

Zo was het toen

In elk hotel krijg je tegenwoordig geen botervlootje meer bij het ontbijt, maar kleine voorverpakte plastic cupjes met boter of ander te smeren vet. Zo’n botervlootje is natuurlijk helemaal uit de tijd. Niet rendabel, zeer onhygiënisch….

Bron: Facebook

Maar vroeger kon je ook al van die kleine porties boter kopen. En die rolden toen nog helemaal niet automatisch uit een machine.

Dat werd door vrouwen aan een soort van lopende band handmatig verpakt, kijk maar.

Zo te zien kregen ze een mooie vierkante klont, waar ze telkens een klein stukje van af sneden. En dan netjes inpakken in vetvrije papiertjes.

Ondertussen zal er wel heel wat afgekletst zijn. Toch wel gezelliger dan nu zo’n kille machine….

Rotzooi

Komt Marthy zo nu en dan op haar wandelingen in de Ardeche nog wel eens iets gezelligs en mooi vervallen tegen, hier is het meestal het tegenovergestelde. Dit is een foto van ergens in Rotterdam. Niet echt fraai, toch?

Ik begrijp niet dat mensen hun afgedankte spullen zo nonchalant op straat dumpen.

Het kan natuurlijk zijn dat de afspraken met de gemeente niet helemaal overeenkomen met jouw sloop- en renovatiewerken. Maar moet het dan zo?

Het zou een stuk schelen als we allemaal wat meer rekening met anderen zouden houden.

Angst

Steeds vaker zie ik de krant, Facebook of het TV-nieuws en denk ik “laat maar, ik hoef het niet te weten.”

We hebben naast de dagelijkse Corona-berichten de laatste tijd een heleboel andere angsttijdingen over ons heen gehad. Ik zag berichten dat Hondsdolheid steeds ernstiger vormen aan gaat nemen, dat de Legionella-besmettingen toenemen, dat we nu zo vaak te maken hebben met Sepsis (bloedvergiftiging). En net lees ik weer iets over een Westnijlvirus, dat door muggen wordt verspreid.

Bron: Facebook

Nog elke dag krijgen we te horen hoeveel mensen besmet zijn met Corona. En al zijn niet alle testen even nauwkeurig, het wordt gebracht als een ijzeren en angstwekkende waarheid. En nergens kunnen we lezen hoe veel (of hoe weinig) mensen daadwerkelijk ziek zijn geworden. Je zou er vanzelf gammelig van worden.

Ik geloof heus wel dat het allemaal bestaat en dat je er op een slecht moment ziek van kunt worden. Dat we ten dode zijn opgeschreven. En dat laatste is natuurlijk ook waar, alleen WANNEER dat gebeuren weten we nog niet. Kunnen we in de tussentijd nou niet alle angst even uitbannen en weer gewoon een beetje opgewekt leven hebben?