About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Dream Make Share

Posted on 5 maart 2013 by KnutzEls

Het succes van Dream Make Share is groot. Al meer dan 100 volgers en nog steeds komen er creatieve geesten bij. Het is ook een heel leuk idee, want je geeft wat en je krijgt wat terug.

Zo ontving ik van Myrthe een leuk armbandje met geluksmuntjes, wat knutselfrutsels en een zakje “sleep well” thee. Die ga ik binnenkort gebruiken! En een lieve, zelfgemaakte kaart!Vandaag gaat er van mij weer een nieuwe zending weg. Ik maakte wat kaarten, een klein doosje met daarin wat labels en zo en een ienieminie tasje (voor een Barbiepopje?) met een koelkastmagneet. Ik hoop dat de ontvangster het ook leuk vindt.

Spreuk van de week

Posted on 4 maart 2013 by KnutzEls

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Een goede crisis geeft ons spirit. Als we angst voelen en verlies vrezen, zijn we in staat tot heel buitengewone dingen.
Paul Gilding

Handig

Posted on 3 maart 2013 by KnutzEls

Op internet zie je soms dingen waarover ik me zo kan verbazen. Zoals dit:

Het gaat om een plexiglasplaaatje dat je (dure?) tas kunt leggen, zodat hij niet meer doorzakt en zo’n arremoeig tasje wordt. Die truc had ik zelf ook al eens bedacht en toegepast in een uitverkooptas.
Maar één van de commentaren was nog grappiger: Neem zo’n goedkope supermarkttas, haal de bodem uit en gebruik die. Doet het geweldig in een Louis Vuitton of Gucci-tas 😉 😉

Tja, voor vele honderden euro´s kun je natuurlijk niet al te veel verwachten 🙁

Lekker

Posted on 2 maart 2013 by KnutzEls

Voor ons is een bezoek aan Amsterdam niet compleet als we geen broodje halfom hebben gegeten. En waar doe je dat het allerbest? Bij broodje Mokum! En dat is dan weer een perfect begin van een bezoek aan het Joods Historisch Museum. Laat daar nou net een tentoonstelling lopen over de Joodse keuken. En laten ze daar nou ook net deze kaart verkopen.
De tentoonstelling is het bezoeken zeker waard. Mooi opgesteld, heel veel kookboeken over het kosjere koken, de keukenspullen die je er bij nodig hebt en filmpjes over allerlei gerechten.
Ik kon het niet nalaten om ook nog een kookboekje te kopen. Tja, je verzamelt kookboeken en dan wil toch een beetje up-to-date blijven.

Binnenkort ga ik eens aan de slag om gember bolussen te maken. Die smaakte zo heerlijk bij mijn kopje thee, na het bezoek aan de tentoonstelling!

Zo begon het

Posted on 1 maart 2013 by KnutzEls

Honderdveertig jaar geleden begon de Amerikaanse firma E. Remington and Sons met het op de markt brengen van schrijfmachines. Het was bij lange na nog niet de gestroomlijnde machine zoals wij die kenden. Een log apparaat, waar je met je vingers tussen kon raken. En die waarschijnlijk stuitte op hevig verzet. Al die schrijvers die brodeloos zouden worden…

Bron: http://tempelfindesiecle.blogspot.nl

Zelf heb heb ik vele lange brieven getypt als secretaresse. Eerst op een handmachine, later op een elektrische. En ik denk dat ik een van de eersten was die werkte met een tekstverwerker. Zonder scherm, maar met een geheugen, waar wel 24 (?) A4-tjes in konden worden opgeslagen.
En nu zit ik dus achter een computer en dat is zelfs al een beetje ouderwets. Al heel wat vrienden hebben nu een tablet.

Jeugdsentiment

Posted on 28 februari 2013 by KnutzEls

Vorige week las ik hier een stukje over een draagbare cassetterecorder. Leo en ik hadden wel niet dezelfde, maar een Nordmende. En we namen hem mee op reis, naar Griekenland. Met natuurlijk de nodige bandjes. Nou ja, ik denk een stuks of drie hooguit, want meer hadden we er niet. En heel die reis, ruim 8000 kilometers, draaide dat ding en zongen wij mee. Zoals deze bijvoorbeeld:

Zoet, zoeter, zoetst

Posted on 27 februari 2013 by KnutzEls

Vorige week keken wij naar een uitzending Zembla, waarin het enorm toegenomen suikerverbruik werd belicht. En dat is wel schrikken hoor. Gemiddeld eten de Nederlanders zo’n 35 kilo suiker per jaar. Dat is bijna 100 gram of 20 suikerklontjes per dag!
Maandagavond werd er bij Radar aandacht besteed aan de methodes die de commercie gebruikt om kinderen juist die dingen te laten eten, die te zoet, te zout of te vet en dus niet zo goed voor ze zijn. En dat terwijl er juist nu zo veel kinderen met overgewicht zijn.

Natuurlijk ken ik de koekjes met allerlei cartoons erop. Maar dat er ook voor kinderen zeer aantrekkelijke websites bij horen, die de kinderen aanzetten om hun ouders toch maar juist die koekjes, snoepjes en snacks te laten kopen. Eigenlijk een misselijkmakend idee. Kinderen die gemanipuleerd worden om slechte dingen te gaan eten. Kinderen die je nog van alles wijs kunt maken en blindelings geloven dat die vette hap of mierzoete drank gezond en goed is.

Eigenlijk kun je het beste alles zelf klaar maken. Niet alleen veel lekkerder, maar ook goedkoper. Het kost alleen iets meer tijd. Maar dan kun je zelf bepalen hoeveel suiker, vet of zout er in gaat.

Foodwatch is een burgerinitiatief begonnen om dit soort misleidende reclame te verbieden. Hier kun je de petitie tekenen.

Keurig in het gelid

Posted on 26 februari 2013 by KnutzEls

Soms kan ik jaloers zijn op mensen die hun huis en spulletjes zo keurig netjes georganiseerd hebben. Alles netjes op z’n plaats, netjes gestreken en gevouwen, stapels op kleur en grootte.
Dat werkt bij mij niet zo. Zo nu en dan krijg ik een opruimbui en wordt alles netjes gesorteerd, gestapeld, weggezet of in het gelid zet. Dan bezie ik mijn werk met grote voldoening, om na een week te moeten constateren dat alles toch weer tot een chaotisch geheel is geworden.
Wie met hetzelfde kampt, klikt op de foto voor nog meer opbergideeën. Inspiratie is tenslotte nooit weg, nietwaar?