 |
Van economie heb ik geen kaas gegeten. Ik snap niet hoe je het kunt verkopen dat meerdere postbezorgbedrijven veel efficiënter en goedkoper werken. Ik denk dan, meer managers, meer auto’s voor het vervoer, meer kantoren. Dat kost dus meer geld. Eerlijk gezegd, ik maak me er ook niet zo druk om.
Maar een aantal maanden geleden was er nogal wat commotie over de duizenden postbodes, die ontslag werd aangezegd. Zo op het eerste gezicht klopte het verhaal. Door al het e-mailverkeer liep de postmarkt terug. We schrijven tenslotte steeds minder en verzenden het liever via de elektronische weg. Maar wat ik niet begrijp, is dat er nu weer kaartjes bij de post zitten, waarop je wordt aangespoord postbode te worden. Als er nu al een tekort is, dan heeft het management dus zitten slapen en zeker geen vooruitziende blik gehad. Wat nou, SURE WE CAN? |
Recept: Bloemkool-gehaktschotel
| 1 flinke ui, gesnipperd 1 knoflookteen, gesnipperd ongeveer 800 gr. Bloemkool, in kleine eenhapsroosjes verdeeld 450 gr. Vastkokende aardappelen, in blokjes gesneden. 2 eetlepels Patak currypasta ongeveer 300 gr. half om half gehakt 1 rode paprika, in kleine stukjes gesneden 2 eetlepels geschaafde amandelen 2 eieren 6 eetlepels yoghurt 1 – 3 eetlepels (olijf)olie peper, zout 1 (groenten)bouillonblokje |
 |
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Kook de bloemkool en aardappelen in water met het bouillonblokje beetgaar (circa 10 minuten) Giet af en zet apart.
Verhit de olie en fruit hierin de ui goudbruin.
Roer er de currypasta door en voeg dan de knoflook en paprika toe. Laat even meebakken.
Doe dan het gehakt er bij en bak het rul.
Schep er voorzichtig de bloemkool en aardappelen door.
Breng op smaak met peper en zout.
Schep alles in een ovenvaste schaal *) en verdeel er het amandelschaafsel over
Klop de eieren met de yoghurt en giet dit mengsel over de schotel.
Zet de schotel ongeveer 25 minuten in de oven.
Eet hierbij eventueel een komkommersalade en drink er een stevige rode wijn bij.
*) Tot zover kan het recept tevoren gemaakt worden.
Deel dit op:
Prijsverschil
| Toen we laatst in Frankrijk waren, viel het ons weer op. Hoe (relatief) goedkoop buiten de deur eten in Frankrijk is en hoe duur in Nederland.
We aten een paar keer in een Bar Tabac. Geen sterrenkeuken, maar wel eerlijke kost. Met zijn vieren hadden we voor ruim 50 Euro een 3-gangen menu, een karaf cider en koffie toe. Een andere dag aten we in dit gezellige restaurantje. Weer namen we het 3-gangenmenu. Met verbazing keken we naar onze borden. Prachtig opgemaakt, verzorgd en heerlijk. En dat voor 12,50 p.p. |
 |
Kom daar maar eens om in Nederland. Voor die prijs heb je hier nauwelijks een hoofdgerecht en dat is dan meestal uit iets uit de frituur, met ernaast ondefinieerbaar vlees in een morsige saus.
De Horeca klaagt steen en been, want de klanten blijven weg. Wij weten wel waaraan dat ligt!
Deel dit op:
Pink Ribbon (2)
| Alweer PINK RIBBON, maar dit keer als onderwerp bij Take-a-pic.
In eerste instantie had ik geen idee, toen wilde ik mijzelf fotograferen in mijn felle PINK T-shirt. |
 |
Deel dit op:
Spreuk van de week (40)
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Elke minuut waarin je je druk maakt om het verleden, gaat af van je toekomst.
|
Deel dit op:
Bakfiets
| Wat had ik graag in zo’n hippe bakfiets willen zitten. Knus voorin, met moeder of vader druk peddelend.
Maar ja, dat was toen helemaal niet in de mode. Bakfietsen waren voor bakkers, of slagers, of voor de man die langskwam met “Verse waar van Bosselaar”. (Dat was de leverancier van vlees voor de hond of kat, in Rotterdam en omstreken wereldberoemd….) |
 |
Deel dit op:
Spelletje #40
| Het spelletje van vorige week was niet zo moeilijk. Dat het om een fragment van het NCRV-logo ging, zagen Henk, Hanneke, Yvonne en Jacqueline.Zij verdienden hiermee elk 1 punt.
Dit 3e kwartaal heeft Henk de meeste punten verdiend (zie de scorelijst)Van harte gefeliciteerd. Je (virtuele) prijs is inmiddels verstuurd! Volgende week beginnen we weer met een nieuwe lijst. |
 |
 |
Weer een keer iets heel anders. Deze toren staat in Nederland, maar waar?
Wie het antwoord weet, verdient 1 punt. Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Deel dit op:
Pink Ribbon
| ’t Is weer zo ver: oktober, inmiddels onlosmakelijk verbonden met Pink Ribbon en borstkanker.
Eerlijk gezegd schrok ik van een artikel in de Libelle van deze week: “Het lijkt wel hip om borstkanker te hebben”. Nou nee,hip is het beslist niet. De ziekte is gelukkig steeds beter te behandelen en niet iedereen hoeft ook meteen een borst te missen. Ikzelf heb een borstbesparende operatie ondergaan en een okseltoilet. Tja, sta ik helemaal in mijn blootje, dan zie je de littekens. Maar zo vaak ga ik nou ook weer niet en plein public uit de kleren. En ook de Playboy heeft geen belangstelling … 😉 |
 |
Toch ervaar ik dat het bijna onmogelijk is om de borstkanker helemaal te vergeten. Oh, niks dramatisch hoor. Maar sjouw ik te veel met m’n linker arm, dan voel ik dat. Ik doe sommige dingen heel bewust (of juist niet), omdat ik geen verwondingen aan mijn linkerhand of arm wil. De linkerkant is sowieso gevoeliger, dus slaap ik al weer ruim twee jaar op mijn rechterzij. Kortom, er gaat geen dag voorbij of ik denk er wel eventjes aan. Toch heeft die oktober/borstkankermaand wel degelijk zin. Om mensen te herinneren.En alle merchandising levert weer geld op voor het nog oh zo noodzakelijke onderzoek!
Toevallig is oktober voor mij ook de maand van de controles. Ik ga er voorlopig maar van uit dat alles, net als vorige keren, weer goed zal zijn.
Deel dit op:
Mutsjes
| Een vriendin stuurde me een item over babymutsjes breien voor India. Klik hier of op de foto voor meer bijzonderheden en een patroon. Een leuk initiatief en makkelijk om mee te doen. Je hoeft echt geen breiwonder te zijn om zo’n mutsje te maken. Dus misschien breng ik ook anderen nog op een idee. |
 |
 |
Ik ben in ieder geval meteen begonnen. Ik volg mijn eigen patroon, met verspringende gaatjes. Want het mag allemaal naar eigen idee.
Wie nog restjes wol heeft, kan ook deze muts breien (wel de maat aanpassen) |
Deel dit op:
Verjaardag
 |
‘Als ik oud word neem ik blonde krullen neem geen spataders, geen onderkin, en als ik rimpels krijg omdat ik tweeënzestig ben dan neem ik vrolijke, niet van die lange om mijn mond alleen wat kraaienpootjes om mijn ogen. Ik ga nooit liegen of bedriegen, waarom zou ik en niemand gaat ooit liegen tegen mij. Ik neem niet van die vieze vette grijze pieken en ik ga zeker ook niet stinken uit mijn mond. Ik neem een hond drie poezen en een geit die binnen mag, dat is gezellig, de keutels kunnen mij niet schelen. De poezen mogen in mijn bed de hond gaat op het kleedje. Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen niet van die saaie sprieten en geen luis, of zoiets raars. Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is de hele dag en ook de hele nacht blijven wij alsmaar bij elkaar.’ Judith Herzberger (met een draai van mezelf, vanwege die leeftijd 😉 ) Dit gedicht vond ik wel toepasselijk vandaag, nu ik 62 word. Er is geen sprake van keuze hoe je er uit gaat zien als je oud wordt, maar met een beetje humor is het best uit te houden.
|
