Och wat hebben we toch verlangd naar een beetje zomer. Lekker zonnetje, eventjes buiten zitten, beetje bijkleuren.
Zo nu en dan leek het er op, maar je had de korte broek nog niet gepakt of het weer sloeg om.
Maar de laatste dagen begint het erop te lijken.
Ik neem alvast een voorproefje op de heerlijke ijsjes die in het verschiet liggen. Die ene van hier, die smaakte al zo heerlijk…….
Voor nog meer zomerse dingen moet je deze week bij Stuureenfoto zijn.
 |
Het zijn niet altijd kaarten die ik maak.
Want voor de verjaardag van een vriend kochten we een boek met verhalen over Italië. Daar hoort natuurlijk ook een toepasselijke boekenlegger in.
|
Vandaag geen uitgebreid blog. We gaan een dagje treinen, dus geen tijd om te schrijven.
Waar gaan we naar toe? Dat is nog even een geheim en hangt er van af welke trein het eerst vertrekt als we op het station aankomen. Tot later!!
| Hoewel ik zelf niet zo het belang van wittere tanden inzag, heb ik de advertenties over het bleken van je tanden natuurlijk wel eens gezien. En ik was nieuwsgierig naar hoeveel zoiets nou zou kosten. Rond de 200 tot 300 Euro. En dat moet je uit eigen zak betalen, want geen verzekering die daar voor wil opdraaien (denk ik). |  |
Toen snapte ik waarom de politiek denkt dat we nog wel meer kunnen betalen voor de zorg. Want als er voor zoiets onbenulligs als wittere tanden grif veel geld betaald wordt, dan kan er dus zeker betaald worden voor zo iets belangrijks als echte gezondheid?
Soms heb ik last van oorwurmen. Nee, niet die kleine beestjes, maar van zo’n liedje dat blijft zeuren in mijn hoofd.
Het kan komen door een liedje dat ik ergens hoor. Maar ook zomaar, als ik iets aan het doen ben, dan valt me plots een melodietje in. Het laat me dan niet meer los, het dreint en drenst soms dagenlang in mijn hoofd.
Vorige week was het “de vlieger” van André Hazes. Ik vind het een tranentrekker van jewelste, maar het ergste is dat ik niet de versie van André hoor, maar de persiflage die iemand eens ten gehore bracht op een bruiloftsfeest. En die ging zo vals, zo vals dat ik er nu nog kouwe rillingen van krijg!
Is dit nou een geval van "veel te laat" of "je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn"
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Aarzelen is het lot de tijd geven om ons besluit voor te zijn.
|
| Vorig jaar was ik met vriendin Irene in Parijs. Het was voor haar de eerste keer, dus gingen we als eerste naar de Eiffeltoren. We bekeken hem eerst vanuit de verte en liepen later er naar toe en onder de enorme bogen van de poten door. Het was hoogzomer, mooi weer en al wat later op de dag. Dus stonden er ook enorme drommen mensen te wachten om er in te mogen. |
 |
Irene en ik hebben allebei hoogtevrees, dus die gelegenheid lieten we voorbij gaan.
Wel vergaapten we ons aan de enorme constructie.
Kijk voor nog meer wereldmonumenten op Stuureenfoto, waar dit thema deze week centraal staat.
| Een paar zelfgebakken koekjes, verpakt in een gezellig, ook zelfgemaakt, doosje. Dat is toch een leuk aardigheidje als je op visite gaat? Voor de koekjes gebruikte ik dit recept. Ik heb ze al vaker gemaakt en ze zijn heerlijk! Een verpakking matzes bracht me op het idee voor het doosje. Het was eerst wat puzzelen, rekenen en nauwkeurig uitmeten om het doosje te tekenen en uit te snijden.
|
 |
Laatst had ik met de slager een gesprek over pens. Orgaanvlees, zoals lever, niertjes, zwezerik, wordt hier bijna niet verkocht. Laat staan dat er pens verkocht wordt. Wij kennen pens alleen als hondenvoer, maar in bijna elke slagerij in Frankrijk kun je het gewoon kopen. Volgens de slager mag in Nederland pens niet open bloot tussen het andere vlees in de koelcel liggen; het wordt alleen diepgevroren verkocht, degelijk verpakt door speciaal gecertificeerde bedrijven.
Nou pleit ik hier niet voor een eerherstel van pens. Ik vind het er niet echt appetijtelijk uitzien en zelf heb ik het ook nooit gegeten. Maar dat het beroep van “Tripier” (iemand die ingewanden van koeien, schapen en zo verwerkt) in Frankrijk een speciaal ambacht is, wist ik niet. En dat niet alleen, er zijn speciale websites met recepten en tips voor tripes. Het schijnt dat juist orgaanvlees weer meer en meer wordt gegeten en ook door chefs op de kaart wordt gezet.
Toch gek dat wij dat dan niet eten…..
