Ja, ouder worden komt met gebreken. Stijvere gewrichten, grijze haren en soms een beetje vergeetachtig.
Het is dan ook soms best wel moeilijk, al die apparaten en afstandsbedieningen. Piepkleine knopjes, onbegrijpelijke symbooltjes. Heb je dat allemaal onder de knie, dan moet alles ook nog volgens een bepaalde volgorde.
Het valt allemaal niet mee. Maar zo bont als deze man maken wij het niet. Al leggen we uit voorzorg maar geen heel tablet chocolade op tafel 😉 😉 😉
De kalender van vorig jaar had voor elke dag een ander “echt Rotterdams” berichtje. Dat kon gaan over een gebouw in de stad, een bekende Rotterdam van nu of van vroeger. Maar soms zaten er ook echt Rotterdamse uitdrukkingen tussen.
Rotterdammers zijn recht voor z’n raap, zonder opsmuk. Eerlijk, maar niet altijd fijntjes zo’n Rotterdamse uitspraak. En dus niet altijd passend in mijn blog. Maar deze wil ik toch wel even laten zien.
Dit vond ik wel een hele mooie vondst voor gierig zijn:
“Die haalt adem door z’n neus, dan slijten z’n tanden niet”
Tja, dan ben je natuurlijk wel een heel erge gierigaard
😉 😉 😉
Het nieuwe jaar begin ik met Troy en Gabriella die uit de “High School Musical” heel toepasselijk “A start of something new” zingen.
Het is al weer de laatste maandag van een veel bewogen jaar. De lijst voor komend jaar is al weer grotendeels gevuld.
En dit rare jaar, vol kommer en kwel, sluit ik af met spettend vuurwerk: Kate Perry met Firework
Dit is sowieso een heel gek jaar en de Kerstdagen zullen niet veel anders zijn. Minder druk, minder luidruchtig, minder vrolijk als andere jaren.
Daarom zocht ik op internet naar iets liefs, romantisch en zoets.
En vond ik deze kerstkaart met crinolines, hoge hoeden,
keurige heren en warme bonten mofjes.
Een beeld uit een ver vervlogen tijd,
die nu rooskleuriger lijkt
dan het toen wellicht was.
En hoe kijken we over -pakweg- 50 jaar tegen 2020 aan?
Wie zal het zeggen?
Maar ondanks alles,
wens ik jullie hele prettige Kerstdagen.
(Her)kennen jullie deze reclame nog? Hij is van 2009, met die leuke supermarkt manager van de Appie.
Die traan in de stem van Harry Piekema is het helemaal. Bijna klassiek !
En ja, zo langzamerhand begint het ook hier op kerst te lijken. Dus zingt Michael Bublé dat het ook nij hem ‘It is beginning to look a lot like Christmas’
Dit is dan het laatste liedje uit de serie. Er zijn nog onnoemelijk veel andere liedjes, maar het wordt steeds lastiger om een bijpassend YouTube filmpje te vinden.
Als uitsmijter zingt Wim Sonneveld de onvergelijkbare tekst van Michel van der Plas op muziek van, ja natuurlijk, Harry Bannink.
In deze doorgaans donkere tijden kunnen we wel wat zonneschijn gebruiken. Dus brengt John Denver ons Sunshine on my shoulders.
2020 was het jaar waarin ineens alles anders moest. En het is zelfs nog steeds heel actueel.
Geen zoenen, geen knuffels, geen vergaderingen, geen bezoek, geen…. nou ja, kortweg alles is anders.
Het zal dan ook wel een heel andere kerst dan anders worden.
Maar de opa van Loesje laat zich niet uit het veld slaan. Je krijgt je glaasje thuis bezorgd, maar wel goed opletten en meteen naar de deur. Anders vervliegt het ;-(
