Impulsaankoop

Tja, je koopt wel eens wat in een opwelling. Soms slaat de prijs geen gat in het budget, soms denk ik naderhand dat ik toch beter eerst even had moeten nadenken.Meestal is mijn aankoop echter wel overwogen.

Maar er zijn ook mensen, die het duidelijk te breed hebben. Zoals de man die op een vorige Miljonairsfair een heel bos plus jacuzzi kocht. Zo maar, omdat ie het zo leuk vond staan. Hoeveel dat kostte? Hij mocht het voor 1,2 miljoen Euro hebben. Hoefde niet ingepakt te worden. Meneer nam het zo mee, om zijn villa er mee op te leuken. Zou ie die miljoenen ook zomaar in zijn achterzak hebben gehad?

In de knoop

Grappig om te zien dat je blog reacties oproept bij mensen. Sommigen vinden het niks, anderen halen hun schouders op “omdat er al zoveel op internet te vinden is” en anderen reiken je zo maar onderwerpen aan.

Zoals Ria, van de Scrabbleclub. Zij gaf me een programmaboek van Circus Mother Africa. Kijk eens, wat vind je van dit? Ik vond het ook heel bijzonder om te zien hoe mensen zichzelf in een knoop kunnen leggen.
Zou het ons ook lukken? Tuurlijk, alleen we komen er van zijn levensdagen nooit meer uit. Niet proberen dus!

Boekenkast

Er zijn kleine boekenkasten en grote boekenkasten, mooie oude, maar ook lelijke zakelijke nieuwe boekenkasten.
Maar een grappige boekenkast, die vind je niet zo vaak. Maar deze vind ik wel heel erg leuk, al lijkt de zit me niet zo aangenaam. Nou ja, ik houd er dan ook van om lekker languit op de bank (of in bed) te lezen.
Maar voor de liefhebber:

Misschien ook wel te koop. Klik op de foto voor de link.

Inpakken

Met de Sinterklaas en Kerst in het vooruitzicht leek het me een goed idee om eens te zoeken op welke manieren je cadeautjes kunt inpakken.Wij gebruiken hier meestal papier voor, maar in Japan gebruikt men vaak stof. En dat geeft heel veel nieuwe mogelijkheden. Soms is er op de markt voor een habbekrats leuke stof te koop, die dan misschien ook weer door de ontvanger hergebruikt wordt.

Wrapagami noemt men dat.

Lekker pittig

Toen Louise, naai-collega op de Snijschool, hoorde dat wij nogal van pittig eten houden, beloofde ze spontaan een potje zelfgemaakte appelchutney voor me mee te nemen. En ja hoor, de week daarop stond het naast mijn naaiwerk. “Voorzichtig hoor, het is pittig”, waarschuwde ze. En pittig is het, maar ook héééél lekker.

Dus wie nog appels over heeft, kan onderstaand recept eens proberen. Dit is niet het recept van Louise, maar ik vond het hier.

Surinaamse appelchutney

500 gr. appels, geschild, van klokhuis ontdaan en in stukken gesneden
2dl. olijfolie
1 middelgrote ui, fijngehakt
8 teentjes knoflook, geperst
3 rode pepers, fijngehakt
2 el gemalen komijn
2 el gemalen koriander
zeezout naar smaak

Verhit de olie en fruit hierin de ui, knoflook en pepers.
Voeg komijn, koriander en zout toe en roer het mengsel goed door.
Voeg dan de appels toe en laat het geheel, af en toe roerend, ongeveer drie kwartier zachtjes koken.
Giet het mengsel over in een schaal.

Deze exotische appelmoes (chutney) is heerlijk bij gekruide kip en rijst.
Een restje kan heel goed ingevroren worden.
EET SMAKELIJK!

Crisis

Kijken naar de TV is geen pretje, vandaag de dag. Kommer en kwel, macht en misbruik, en vooral crisis. Het wordt een sombere toekomst, alles wordt minder. Tssss, het is me wat. Voorlopig hou ik me maar rustig, het zal mijn tijd wel duren. Net als in 1973, toen Annie M.G. Schmidt deze tekst schreef:

Stikkend in de zalm en paté met malaga
En de diepvries à la creme en de paprika.
Wij arme misdeelden. Ik walg van de weelde.
Ik walg van de wijn en de kaasfondue
En ik walg van Wina Born in de Avenue
’t Zit me allemaal tot boven in de strot
En ik bid: O God
Geef me de gruwel met krenten weer
En de sappige worm in me juttepeer
En in plaats van de Berend-Boudewijnkwis
Een preek over hel en verdoemenis.

Misschien enigszins gedateerd, maar niks nieuws onder de zon.