Al wordt ie dan niet voortgetrokken door paarden, deze weken kan iedereen in Amsterdam een ritje maken in de “Gouden Koets”. Nepgoud dat wel,. maar toch! En als je dan een plaatsje bij het raam hebt, wuiven natuurlijk. Oh ja, je mag er mét of zonder hoed in 😉
Nee, zelf heb ik geen verzameling over het Oranjehuis. Maar sommige mensen verzamelen echt alles van het koningshuis. Zoals een mevrouw, die haar verzameling schonk aan de heemkundekring Vehchele. Boeken, beeldjes, munten, postzegels, een enorme collectie van meer dan 15000 items van Koningin Emma tot aan Willem-Alexander en Maxima.
Meer dan twee jaar is men bezig geweest om alles te inventariseren. En nu, bij de troonswisseling, wordt een gedeelte tentoongesteld. Tot en met 12 mei kun je de tentoonstelling bezoeken.
Natuurlijk blijft ook de commercie niet achter in deze kroningstijd. Ik snap niet waar ze hun producten vandaan halen. De meest bizarre dingen zie je voorbij komen. Misschien lag er nog wel een voorraadje ergens na het voetbalfiasco vorig jaar.
Ik zag tot mijn verbijstering Willem-Alexander en Maxima als vlaggenstokhouders, als tuinkabouters, op bordjes en bekers. Hopelijk kunnen ze er om lachen.
Diverse recepten ken ik van Apfelstrudel. Het leek me altijd zo’n ingewikkeld gebak. Maar hier is het gewoon een fluitje van een cent. Zal ik het dan toch maar eens proberen?
| Koning van Nederland. Zo’n baan gun je toch niemand. Je mag niet zeggen wat je wilt, niet doen wat je wilt, niet beslissen waar je je vakantiehuis bouwt. Daarbij wordt alles wat je doet, zegt of laat op een goudschaaltje gewogen. Altijd types die er een mening over hebben. Het interview van gisteravond was nog niet opgenomen, of er kwam al commentaar. Hij is geen protocolfetisjist, zegt hij zelf. Laat de mensen me maar noemen zoals ze willen, dat stelt gerust. Nou, dat mocht ook weer niet, want juist dat protocol gaf status, las ik. Maar als ie op zijn strepen gaat staan, wat dan? En dan nu ook nog alle gemekker over zijn salaris, dat te hoog is en waarover hij geen belasting betaalt. Nou vergeleken bij sommige managerssalarissen zijn die ruim acht ton maar een schijntje. |
 Bron: www.koninklijkhuis.nl |
Neem nou mw. H. Verhagen van PostNL. Vanmorgen las ik dat mevrouw dit jaar wordt gekort op haar salaris met 360.000,00 euro. Dat voelt ze niet zo hoor, want er blijven nog 1.094.000,00 euro over. Maar mw. Verhagen kan zich wél vrij bewegen, beslissen waar ze gaat of staat, wonen of vakantie vieren waar en met wie ze wil. Net als tientallen andere topverdieners, die vrij “anoniem” door het leven gaan. Geen haan die er naar kraait als ze eens uit de band springen of scheef schaatsen. Ze kunnen riante bedragen opzij leggen voor een pensioen op hun 60e, terwijl een koning geen pensioenleeftijd kent.
Koning, helemaal geen baan om jaloers op te zijn!
| Het rondje blogs dat ik elke dag afga, wordt steeds groter. Want van het een komt het ander. Iemand blogt over landkaarten, reuze leuk! Maar dan kom ik via haar ineens op een kunstenares die van landkaarten en ander papier de meest waanzinnige creaties maakt. Zoals deze japon. Niet van landkaarten, maar van bankbiljetten van over de hele wereld. Zorgvuldig aan elkaar genaaid en gemaakt in een stijl, zoals Britse lady’s die zo rond 1870 droegen. Briljant idee, schitterend uitgevoerd!
|
 |
| Dat sommige bedrijven nog wel rekening houden met hun klanten, ervoer ik deze week. Ik bestelde online wat bedeltjes bij “Het kralenstulpje”. En omdat die dingen soms maar een dubbeltje of kwartje kosten, was het totaalbedrag slechts iets boven een tientje. Ik wilde per Ideal betalen, maar dat ging faliekant mis vanwege een grote storing. Snel een e-mail gestuurd, waarop meteen een vriendelijk antwoord kwam. Ik kon ook gewoon per bank betalen. En dat deed ik, maar vergat het ordernummer erbij te zetten. Domme fout van mijn kant. |
 |
Een paar dagen later ontving ik een e-mail, waarin gevraagd werd of ik de bestelling nog wilde laten doorgaan. Daar reageerde ik niet meteen op, omdat ik onderweg was. Later belde Esther de Jonge me op met dezelfde vraag. Ik antwoordde dat ik inmiddels betaald had, maar dat ordernummer had ik er niet bij vermeld. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: het kostte wat moeite om mijn betaling terug te vinden, omdat ik ook nog had vergeten iets te verrekenen. Tja, haastige spoed……. Telkens hield Esther me netjes op de hoogte per e-mail. En gisteren lag dan de bestelling op de mat. Van zoveel service word ik helemaal vrolijk. En als alles dan ook nog eens leuk verpakt is, ben ik dus helemaal blij!
Wie van sieraden maken houdt, moet beslist eens op de site gaan kijken. Er is echt heel veel te koop!
| Wat heb ik me deze week geërgerd aan de berichtgeving rondom de dood van Margaret Thatcher. Op het Nederlandse nieuws was vooral aandacht voor de feestjes die gehouden werden omdat ze was overleden. Margaret Thatcher was een controversieel politica. Niet iedereen was het eens met haar standpunten, maar in een democratie mag dat. Dat er mensen zijn die geen traan zullen laten over haar dood, okay. Maar uitbundig feestvieren en dat ook uitgebreid tonen op de TV, dat hoeft toch helemaal niet. Nee dan Arte, die ruim plaats maakte voor een documentaire. Die overigens niet alleen de positieve kanten van haar politiek liet zien. Maar haar daarmee wel een mooier en beter eerbetoon gaf dan de Nederlandse Omroep. |
 |
Och nee, op één been kun je niet lopen. Dat is zo’n armetierig idee.
Nu eens niet gebracht door Jasperina de Jong, maar door Ellen Evers:
Heb je geen ruimte, maar vind je zo’n grote boekenkast wel erg mooi? Dan kun je nu een muur behangen met fotobehang, waarin de boeken bijna niet van echt te onderscheiden zijn.
Of wil je liever een levensgrote vintage postkaart op je slaapkamermuur? Kijk dan eens op deze site, je vindt er vast iets van je gading. En is het toch te beperkt, je kunt ook je eigen foto laten omzetten in een behangetje. Ach, weer eens wat anders dan een rustig streepje of stucwerk.
