Beleef de lente

Elk jaar worden het meer vogels, die zich laten bespieden met de webcam. Zo nu en dan kijk ik even, want het is te leuk!
Dit jaar wilden de mussen niet broeden in de nestkast.  Daar voor in de plaats zijn er nu beelden van de spreeuwen. Die hadden al eieren gelegd.

Sinds kort zijn die eitjes uit en vliegt het spreeuwenpaar zich de veren uit de vleugels om hun kroost te voeden. Vier pluizige bolletjes, met snavels net zo groot als hun koppies en een honger voor tien. Hier, hier, nee hier met die wormen en engerlingen. Moeder spreeuw was op een gegeven moment echt even toe aan een rustmomentje. Je zou er een hele dag naar kunnen kijken… (klik op de foto om de webcam te starten)

Net echt

Al weer een paar weken geleden gingen Leo en ik naar Zwolle. Een vriendin had in Museum de Fundatie de tentoonstelling van Tjalf Sparnaay bezocht. Zij was niet zo enthousiast, maar haar man liep het water in de mond van al die heerlijke hamburgers en belegde broodjes. Vriendin vond het wel erg natuurgetrouw geschilderd. “Je ruikt de frituurlucht erbij, als je naar die kroket kijkt”, zei ze. Dat prikkelde onze nieuwsgierigheid en terecht. Wij houden wel van dit soort kunst en hoewel de kunstenaar zeer hedendaagse onderwerpen kiest, zag ik toch ook wel heel veel connecties met de kunst van Rembrandt en zijn tijdgenoten. Ik keek met heel veel genoegen naar de bloemenstillevens, de knikkers en de geschilde citroen. Plots herinnerde ik me weer een rondleiding door Museum Boymans-van Beuningen. De rondleidster vertelde dat in de 17e eeuw een geschilde citroen schilderen gold als een meesterstuk. Kon je dat zo natuurgetrouw mogelijk, dan mocht je je “meesterschilder” noemen en trad je toe tot het gilde. Nou, wat mij betreft mag Tjalf Sparnaay dat nu ook!

Oh ja, en wat gingen we na al dat fastfoodgeweld eten? We namen de trein naar Schiphol voor een heerlijke super hamburger! 😉 😉 😉

Kleurig

Hier thuis zijn we bezig met het opknappen van de huiskamer. Ander kleurtje op de wand, nieuwe vloerbedekking, wat nieuwe meubeltjes. Niks spectaculairs, we houden het rustig. We houden niet zo van alle gedoe en de rommel die dat veranderen met zich meebrengt en kiezen dus voor iets dat niet zo snel vervelen zal.
De mensen in dit huis hebben daar geen boodschap aan. Die houden van kleuren die er uit springen. Nou ja, ieder zijn meug. Ik vind het wel leuk, maar vrees dat ik na een paar maanden toch weer iets neutralers zou willen.

Bron: Pinterest

Lucht(je)

Sommige mensen zien overal handel in. Neem nou dit artikel:  “scheten in een potje” verkopen. Je moet natuurlijk wel een beetje dom zijn om er in te trappen, maar als ze er geld mee ophalen, dan vind ik het geniaal. Niet dat ik zelf in de rij zal staan om een flesje te kopen. Hooguit dat ik zelf wil verkopen. Na een flinke maaltijd bruine bonen heb ik echt niet veel moeite met het vullen van de flesjes. Leuk etiketje, en een beetje reclame hier of op Facebook. Kom maar op met de bestellingen. 😉 😉 😉

 

Reclame

Bron: Pinterest

Uit welk jaar deze reclame is, weet ik niet. Maar vast al van een hele tijd geleden, zo te zien aan moeder en kind. En aan de aard van de advertentie. Want dat cola gezond is voor je baby, dat lijkt me toch nogal stug. Maar ja, eens was Coca-cola een soort van wondermiddel. En je kon er dus niet vroeg genoeg mee beginnen. 

Tijden veranderen. Hoe kijken we over 100 jaar naar de advertenties van ons hedendaagse “superfood”? Want dan pas weten we wat voor effect dat heeft gehad.