Recept

Dorothé plaatst zo nu en dan heel handige recepten op haar blog, zoals die om restjes op te maken. Toen ik het las, dacht ik meteen aan de “kaassouflé” die ik vroeger regelmatige maakte om mijn restanten brood op te maken. Hier is het recept:

3 koppen gerastpte kaas
4-6 sneden oud brood (wit, bruin, zuurdesem of alles door elkaar) in blokjes
2 koppen melk
3 geklopte eieren
wat Worcestersthiresaus (optioneel)
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel paprikapoeder

Vet ovenschaal in en leg om en om brood en kaas erin.
Giet de melk erover
klop de eieren met de kruiden en giet dit ook over de inhoud van de schaal
Laat ca. 1/2 uur staan om in te laten trekken
Bak ca. 1 uur in een voorverwarmde oven (160° Celcius)

Zet eventueel een bakje met heet water in de oven.

Serveer de soufflé met een lekkere salade

Bron: Eten van Moeder Aarde

 

Natuurlijk hoef je dit recept niet letterlijk te volgen. Aan het eind van een vakantie waren nog twee stokbroden over. Die hebben schoonzus en ik, met alle restjes wijn, melk, yoghurt, kaas en beleg,  omgetoverd tot een legendarische soufflé. Zwager heeft het nu nog over, zo lekker vond ie hem!

Achter de muur

De huizen hier staan langs de Arno in Pisa. Maar dat doet er niet zo toe. Er had ook een foto van Amsterdam, Beijing of weet ik waar kunnen staan. Want waar het mij om gaat is wat leeft er achter de muren? Waar dromen de bewoners van, denken ze aan …. Dat zal ik wel nooit weten, maar ach, het zal wel net zo zijn als bij ons. Soms verdriet, soms feeststemming, soms angst, van alles wat. Want zoveel verschillen we toch niet van elkaar?

PS: deze foto had ook gepast bij het weekthema van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee!

Verrassing

Er zijn niet zo veel mensen die mij zomaar bloemen sturen. Ik was dan ook heel verrast toen er zaterdag een grote doos bezorgd werd met daarin dit mooie boeket.Wie kon dat nou hebben gestuurd? Stille bewonderaar…? Had ik iets bijzonders gedaan…? Ik was nog niet zo lang geleden jarig, maar dat was toch al uitgebreid gevierd…?
Gelukkig zat er een kaartje bij. Het boeket werd me door Aegon Verzekeringen gestuurd omdat ik deze maand mijn eerste pensioen krijg!
Nou, dat vind ik nou nog eens een leuke geste. Dus Aegon:  VAN HARTE BEDANKT! Ik werd er erg blij van.
 

Ook hij

Al een paar jaar heb ik een smartphone en daar ben ik ook erg blij mee. Echtgenoot minder, want hij vond het maar niks dat getuur op een schermpje. Hij heeft me er heel wat mee geplaagd en wist zeker dat hij nooit, nooit…..
Maar zeg nooit NOOIT. Want hij zat steeds vaker en langer achter de computer, er was altijd wel iets te bekijken, op te zoeken, te mailen……
En toen kreeg hij een tablet. Hij was meteen verkocht…. Het ding ging mee op vakantie, want als je er nu eenmaal een hebt…. dan gebruik je hem ook nietwaar?
Oh ja, natuurlijk ik heb hem de eerste tijd flink geplaagd. Maar ook hij behoort nu tot de “schermverslaafden”.
 

 

Zwarte Piet

PPPPPSSSSSSTTTTTTTTTTTT, horen jullie het? Het is de stoom die uit mijn oren komt na alle onzin die nu over ons wordt uitgestort.Zwarte Piet is  racistisch, Zwarte Piet moet verdwijnen, het hele Sinterklaasfeest moet verdwijnen! Zijn ze nou helemaal bel……!
Eerst vond ik het maar een beetje gezwam van een mediageile meneer, die hoopte zo wat meer bekendheid te krijgen. Zo iemand vindt altijd wel medestanders, en die gillen en schreeuwen het hardst.
 

Toen ik zaterdag hoorde dat zelfs de Verenigde Naties een onderzoek zouden instellen, meende ik nog dat het om een, misplaatste, publiciteitsstunt ging.
Maar sinds mevrouw Verene Shepherd heeft gezegd dat wij het hele Sinterklaasfeest maar moeten schrappen, is voor mij de maat vol! De Verenigde Naties notabene. hebben die niets anders te doen, zijn er geen belangrijker kwesties in de wereld te verbeteren, zoals de slavenarbeid in landen als Pakistan, India? De volkerenmoorden in Afrika? Of het conflict in Syrië, de drugshandel in Zuid-Amerika, de abominabele werkomstandigheden in de diamantmijnen?

Wanneer hoorden wij de Verenigde Naties zich zo duidelijk uitspreken? Toen Malala werd neergeschoten? Als de Taliban weer eens aanslag heeft gepleegd? Welnee, dat is natuurlijk van een mindere orde, totaal onbelangrijk ten opzichte van dat vermaledijde kinderfeest in Nederland.

Die Zwarte Pieten moeten een andere kleur krijgen? Welke dan? Rood, nee dat kan niet omdat dan de indianen zich gekwetst zullen voelen. Geel? Oh nee, want dan krijgen we hier allemaal boze Chinezen. Paars, dat ligt toch ook wat gevoelig in de Nederlandse politiek. Goud- of zilverkleurig dan?  Ja, zeg… dat nu we midden in een crisis zitten en alle bling-bling wegbezuinigd wordt. Roze, nee dat kan niet vanwege onze andersgezinde medemens.

Wordt het niet eens tijd dat we weer met beide benen op de grond komen te staan. Dat we beseffen dat Zwarte Piet maar een soort toneelstukje opvoert. Dat het allemaal met een flinke korrel zout genomen moet worden. en dat we het beter gewoon kunnen laten betijen. Na 5 december is het allemaal weer voorbij!

 

Gelijkenissen

“Wat een schatje… Hij (of zij) lijkt echt sprekend op….” Het is vaak het eerste commentaar bij een pasgeborene. Soms is de gelijkenis ook heel duidelijk, soms zit het in kleine dingen.
Het eerste wat mij opviel toen onze oudste geboren werd, waren zijn oortjes. Net zo gevouwen randje als zijn papa. Bij het opgroeien bleek hij uiterlijk ook het evenbeeld van zijn vader te zijn.
De jongste had in ieder geval de haarkleur van mijn moeder en porceleinblauwe ogen. Maar van wie hij die heeft, weet ik niet. Toen hij opgroeide herkende ik ook duidelijk dat hij net zo adrem was als oma. Maar in zijn houding herkende ik dan weer mijn vader. Ze hebben van allemaal wat.
Je kunt er geen invloed op uitoefenen, het gebeurt allemaal. Inmiddels zijn het flinke mannen, op wie we stapeldol zijn!

Hoog

  “Meneer, wilt u dat pak daar bovenop even pakken, u bent veel langer dan ik”. Het is een vraag die Leo regelmatig te horen krijgt en hij helpt natuurlijk de vriendelijke (oudere) dames om hun lievelingskoekjes, snoepjes, likeurtjes of wat dan ook te kopen.Maar in ons hotel in Lucca stond ook mijn lange man toch wel eventjes raar te kijken toen hij zijn kleding in de kast wilde hangen. Een kast van bijna 2,5 meter hoog en de roe voor de broeken en overhemden bijna onbereikbaar. Met veel moeite lukte het hem om een hangertje te pakken. Gelukkig was er voor de kleine mens een stok voorhanden, zodat ook die zonder hulp zijn/haar kleren kon ophangen en weer pakken. Een nieuwe vorm van Italiaans design?
We hebben er hartelijk om gelachen, want voor de rest was ons hotel prima.

Heerlijk

Drie weken waren we in Italië, heerlijk. Op een paar natte dagen na heerlijk weer, prachtige steden, romantische straatjes, en niet onbelangrijk… heerlijk eten.
Al bij het ontbijt knapperig vers gebakken brood, niet te versmaden zoetigheden, cappuccino; verse pasta met heerlijke kruiden, overgoten met olijfolie…. Bij het avondeten een karafje verrukkelijke wijn. Zo’n pittige espresso na en dan nog even langs de ijszaak, waar je bijna niet wist wat te kiezen.
Nou ja, het was natuurlijk een aanslag op mijn lijn en voorlopig heb ik de weegschaal maar buiten zicht gezet.

Binnenkort komen er hier natuurlijk nog veel meer verhalen. Maar voor deze dag een foto, die ik in Bologna maakte van allerlei apparaatjes die je helpen om perfect gesneden pasta te maken.

Bierproeven

In zijn werkzame leven was Leo niet alleen inkoper en later secretaris van een OR, maar ook professioneel bierproever bij de brouwer van het heerlijk helder gerstenat. En die wilde natuurlijk wel weten of het product nog steeds lekker was. Maar vooral hoe andere bieren smaken en of daar dan ook markt voor is. Dus beschikte het bedrijf over een aantal proevers, die zeer regelmatig ‘s-morgens om 11.00 uur al aan het bier zaten. Ach ja, iemand moet het doen, nietwaar 😉
Ook thuis is Leo nog altijd een zeer kritische bierdrinker. Hij wast zelf de glazen, want die mogen beslist niet in de vaatwasser. En op vakantie wordt er nog geregeld onbekend bier gedronken en beoordeeld. Hij heeft daarvoor een notitieboekje, waarin geproefde bieren worden beschreven.
Buitenstaanders hebben vaak een heel verkeerd oordeel hierover, maar gelukkig heb ik Leo nog maar zeer zelden dronken meegemaakt. Hij kent zijn maat!