Category Archives: Uncategorized

Vreemd

Posted on by
  Afgelopen week stonden twee berichtjes in de krant, die duidelijk maakten dat we soms geheel van de natuur vervreemd zijn.In het ene bericht staat dat men in Voorthuizen een kind hoorde schreeuwen in het bos. De politie werd gealarmeerd en ging op onderzoek en met een helikopter de omgeving afspeurde. En wat bleek? Het waren een stel dassen, die nogal luidruchtig in hun hol te keer gingen. Waarom werd niet duidelijk.

Het andere bericht ging over gestamp dat men hoorde in Denekamp. Men dacht aan een inbreker en belde 112. De politie kwam echter tot de conclusie dat het hier ging om een konijn, dat op de grond stampte. Blijkbaar doen ze dat als er gevaar dreigt…

Winterfotojacht 2014

Posted on by

Dit is de finale van mijn Winterfotojacht 2014. Het (verplichte) zelfportret combineerde ik met de laatste opdracht “Koud hè?”. Bij gebrek aan echte kou, trok op een heerlijke lentedag mijn winterjas aan, deed een dikke sjaal om en zette een muts op. “IJskoud” zelfportret dus:

Voor de meeste opdrachten maakte ik meerdere foto’s, die ik in diverse blogjes zette. Klik hier om al mijn Winterfotojacht-blogs bij elkaar te bekijken of klik op elke foto afzonderlijk:

Confetti

Bloem

Zwart-wit

Serie/verhaal

IJsbeer

Schaduw

Bokeh

Mijn kleur

Gevleugeld

Lijnen

Koud hè/zelfportret

Bloemetjesservies

Onverwacht gezicht

Stal

Herhaling

Winterfotojacht 2014

Posted on by
Bijna ben ik door de opdrachten van Winterfotojacht 2014 heen. Sommige vond ik best heel moeilijk, want wanneer strooi je nou met confetti? Ik had natuurlijk carnaval kunnen afwachten, maar eerlijk gezegd is dat niet zo mijn feest. Dus besloot ik om deze opdracht dan maar zeer vrij te interpreteren.  

Ik koos voor deze foto van een laan met kleurige krokussen, die als confetti op het gras waren uitgestrooid.

De serie foto’s die een verhaal uitbeelden vond ik ook lastig. Maar bij het plannen van een etentje bedacht ik dat foto’s van de voorbereidingen toch zeker een verhaal kunnen vertellen. De onderschriften spreken hier voor zich:

Het begon met een kerstcadeau van onze jongste...

... en het kiezen van een lekker recept...

... daarna naar de toko voor alle benodigdheden....

... alles een tijdje lekker laten sudderen...

... in de oven zetten en ....

  … en ja, dan had hier natuurlijk de foto moeten staan van onze maaltijd.
Die ben ik gewoon vergeten te maken, maar het was heel gezellig, de pom was lekker en er bleef bijna niets over….. 😉

Winterfotojacht 2014

Posted on by

Ook in dit blogje heb ik weer een aantal opdrachten voor de Winterfotojacht 2014 gecombineerd.

Dat het maar niet wilde winteren, had als voordeel de soms prachtige schaduwen die het vroege voorjaarzonnetje toverde. Dit lijkt een enorme vogel, maar het is het silhouet van onze tuinkast  
En tijdens het speuren naar mijn lievelingskleur ontdekte ik deze schaduwen op de muur.
Het is maar gelukkig dat ik mijn cameraatje overal mee naar toe neem, want zo kon ik deze schakers in de bieb vastleggen voor de opdracht zwart-wit  
Niet helemaal zwart-wit, maar ik vind het toch wel goed passen bij de opdracht.

De opdracht bokeh bezorgde me bijkans hoofdpijn. Technisch heb ik het eerst eens goed bestudeerd. Ik maakte een hele opstelling, maar helaas, dat leverde geen bruikbare foto’s op. Eigenlijk wilde ik dit onderwerp laten schieten, maar toen zag onderstaande foto’s, die min of meer toevallig zijn ontstaan. Misschien past dat ook beter bij mijn stijl van fotograferen, ik hou niet zo van geposeerde foto’s.

Eigenlijk wilde ik de schaduw van de bamboe op het hout benadrukken, maar de focus kwam nu op dat kale takje. Bokeh per ongeluk dus.  
In Arboretum Trompenburg bloeide de toverhazelaar. Toverde die ook de bokeh-foto die hier zomaar ontstond?

Nieuw icoon

Posted on by

Bij Stuureenfoto zijn deze week “Stadsiconen” het thema.
En een icoon voor Rotterdam zal het nieuwe station vast worden. Deze week komt koning Willem-Alexander  het officieel openen.

Naar goed Rotterdams gebruik heeft het al meteen een bijnaam gekregen: de puntzak. En als je het ziet, weet je wel waarom. Maar toch vind ik het mooi en naar mijn gevoel echt Rotterdams. Groot, duidelijk aanwezig, zonder tierelantijnen, zakelijk en vooral functioneel.
We hebben de bouw in de afgelopen jaren met regelmaat bekeken en hebben vooral bewondering voor de manier waarop oplossingen voor alle logistieke problemen werden gevonden. Okay, het was soms wat klimmen, de herrie was oorverdovend en de bouwputten schier oneindig, maar het treinverkeer bleef normaal doorgaan. En dat wil toch wel wat zeggen.
Dus, petje af voor alle mensen die aan de bouw van dit project hebben meegewerkt.

bron: http://ov-nieuws.blogspot.nl

Huishouden

Posted on by
Schreef ik vorige week nog over mijn tegenzin in het huishouden, betrap ik mezelf er een paar dagen geleden op dat ik zingend de keuken stond schoon te maken.
Nou ja, niet alles uitgebreid gesopt en gedaan.
Maar ik had gebakken en dat geeft nogal wat rommel. Brood en taarten bakken vind ik heerlijk, vooral het stadium van deeg maken.		  
  Hoe uit zo’n hoop meel, kwark, gist, boter en eieren dan een mooi deeg ontstaat, dat klein begint maar rijst tot bijna het dubbele.

En dan de geur als het in de oven staat.
Een heleboel voorpret dus, maar ook veel op te ruimen en schoon te maken. En dat, dát doe ik dan weer wel met plezier. Gek he?
Psychologen zullen er wel een verklaring voor hebben.

 

Winterfotojacht 2014

Posted on by

Er was  zoveel tijd en nou moet ik toch nog opschieten met mijn foto’s van de Winterfotojacht 2014.
Deze keer dus maar een paar opdrachten tegelijk.
De opdracht bloem had ik eigenlijk al snel klaar.

Bij mijn bezoek aan het ziekenhuis fotografeerde ik een grote foto aan de muur.  
De rommel-markt leverde dit plaatje op.

 

   
De opdracht stal leek in eerste instantie niet zo moeilijk, maar lag ook wel erg voor de hand. Ik koos voor dit bordje, omdat je daar geen fietsen mag stallen.
De foto rechts maakte ik op een tentoonstelling over Kerststallen. Er waren er vele tientallen, maar deze bijzondere interpretatie vond ik zelf heel mooi.
Mijn kleur stelde me voor een dilemma. Want ik hou van kleur, maar wat ik in huis zet, is geheel anders gekleurd dan de kleding die ik draag.
Dus staan er diverse vaasjes en prulletjes in mijn favoriete kleur aqua, maar hangt aan de kapstok een rijtje heel andere kleuren jassen 😉

Alles komt terug

Posted on by
 Ik kon niet nalaten te grinniken toen ik deze foto in een woonblad zag. Zo’n wasrekje stond vroeger bij regenachtig weer met was rond de kachel.
Eigenlijk vond mijn moeder het maar niets, ze liep liever de trap op naar de zolder om daar de was op te hangen. Maar soms was er te veel, of droogde het niet snel genoeg. Maar prettig vond ze het niet en ik al helemaal niet. Zo’n ongezellig gezicht, bah… Ik vond het ook altijd een beetje muffig gaan ruiken in huis.
Had mijn moeder zo’n foto gezien, had ze zeker gezegd “Meisje, wat hebben we een heleboel waardevols weggegooid”.

Nooit gedacht dat zo’n rekje nog eens helemaal top zou worden, en dat voor die prijs. Ach, alles komt een keer terug….

Huishouden

Posted on by
Huishoudelijk werk….. ik loop er niet warm voor. In de ruim 40 jaar dat ik ons huishouden run, kan ik me telkens weer verbazen waar al het stof, vuil en viezigheid vandaan komen. We zijn schoon op onszelf, ruimen regelmatig op…. Toch ligt er telkens weer een lading (zichtbare) stof op de trap, moet de badkamer een beurt of kan ik toch echt niet om een rondje stofzuigen heen.

Vroeger had ik dan ook nog de indruk dat ik het deed voor de kat z’n viool. Nu helpt Leo veel meer mee en die ziet nu ook wel in dat er nodig weer eens iets moet gebeuren. En ook laat merken dat het er na ons geploeter weer spic en span uitziet.
Is het dan leedvermaak dat ik me verheug om te lezen over andere vrouwen, die duidelijk ook moeite hebben om het huishouden op rolletjes te laten lopen?

Ik lees met plezier de stukjes van Sylvia, Wieke en Aaf die zonder blikken of blozen schrijven over vaat op het aanrecht, onopgemaakte bedden, stapels ongestreken was of zoekgeraakte spullen. En die geen problemen maken als er eens een stofvlok dwarrelt, maar rustig verder lezen of er op uit trekken. Geen voorbeeldige huisvrouwen voor de preciezen onder ons, maar een sloddervos als ik spiegelt zich met plezier aan zo’n gezellig type 😉

Hiroshige

Posted on by

Oiso is de volgende pleisterplaats op de Tokaidoweg. Het regent dat het giet en de reizigers zitten weggedoken onder hun jassen. Gauw een schuilplaats zoeken in dit stadje.

collectie Tokio National Museum

En zo gaan reizigers nu door Japan, bij voorkeur met een (super)snelle trein. Alleen de naam (Tokaido) van één van de lijnen herinnert nog aan oude tijden.

bron: internet/flickr