Category Archives: Uncategorized

Spruitjes

Posted on by

Bijna mijn hele leven heb ik een afschuw gehad van spruitjes. Als klein kind was ik al een lastige eter en spruitjes kon je helemaal niet aan me kwijt. Leo daarentegen vindt ze heerlijk. Helaas kreeg hij ze maar nauwelijks één keer per jaar, met de kerst. Dan was er altijd wel een andere groente die ik wel lustte. Maar met dit recept van 24Kitchen ben ik overstag. En ik weet nu dat je spruitjes maar heel kort (niet langer dan 8 minuten) moet koken.

Spruitenstamppot met rode uiencompote (4 pers.)

1 kg kruimige aardappels
600 g spruitjes
100 ml melk
75 g cashewnoten
75 g rucola
100 g fetakaas

Rode uiencompote
3 rode uien
Olijfolie om in te bakken
2 el balsamicoazijn
200 ml rode wijn
2 el honing of gembersiroop

 Spruitjesstamppot
Breng een pan met water en een beetje zout aan de kook. Schil en snijd de aardappels in gelijke stukken. Kook de aardappels in circa 15 minuten gaar. Maak de spruitjes schoon.Kook de spruitjes de laatste 8 minuten mee met de aardappels. Giet de aardappels en spruitjes af en stoom ze droog.
Verwarm de melk. Rooster de cashewnoten circa 5 minuten in een droge koekenpan.
Pureer de aardappels en de spruitjes grof met een pureestamper en roer de melk erdoor. Meng de cashewnoten en de rucola er door breng op smaak met een beetje zout en peper.
 

Rode uiencompote
Pel en snijd de uien in halve ringen. Verhit een scheutje olie in een pan en fruit de ui circa 5 minuten. Schenk de balsamicoazijn en de rode wijn erbij en voeg de honing toe. Breng rustig aan de kook. laat circa 15 minuten op laag vuur koken tot er een stroperige uiencompote ontstaat. Breng op smaak met een beetje zout.

Verdeel de stamppot over borden en schep de uiencompote eroverheen. Snijd de fetakaas in blokjes en verdeel over de borden.

EET SMAKELIJK!


Hollands eten

Posted on by
Zoals ik vorige week al schreef, bezochten we de tentoonstelling “Lekker Joods” in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.
Heel veel Joodse gerechten hebben zich een plekje veroverd in onze eigen keuken. De bolus, boterkoek, ossenworst, zuurwaren en bagels, het was allemaal te zien in de tentoonstelling.

Maar op weg naar de tentoonstelling kwam ik dit bord tegen. En dat vind ik ook wel leuk. Want niet vaak kun je echt Hollandse (?) gerechten eten in een restaurant.
Wij hebben het hier niet geprobeerd, want we hadden al een afspraak bij de Japanner.
Dat was dus een internationaal culi-dagje!

 

Vrouwendag

Posted on by
  Op 1 december 1955 nam Rosa Parks, toen 42 jaar en naaister van beroep,na afloop van haar werk op Court Square de bus richting Cleveland Avenue.Ze ging in het midden zitten, links en rechts van haar zaten zwarten. Bij de volgende halte stonden zoveel blanken dat het voor hun gereserveerde deel niet voldoende was om allen een zitplaats te geven. ‘Maak die eerste rij vrij’, zei de chauffeur.

De zwarte man aan het raam naast Rosa Parks stond op. Ook de twee vrouwen aan de andere kant van het pad stonden op. Rosa Parks bleef zitten.

Op Internationale Vrouwendag een hommage aan een dappere vrouw. Want het lijkt zo weinig, gewoon blijven zitten. Maar wat een moed om het te doen! Terecht werd op 27 februari 2013, kort na haar 100e geboortedag, op Capitol Hill door president Barack Obama een beeld ter nagedachtenis aan Rosa Parks onthuld. En eerder die maand was er in de VS een postzegel met haar beeltenis uitgebracht.

Alles komt weerom

Posted on by

Bron: 101 Woonideeën

 Herinneren jullie nog het macramé-werk? In de jaren 60 was het enorm populair. Er werden allerlei gemacrameerde spulletjes gemaakt, zoals pothouders, tassen en nog veel meer. Voor geëngageerde cabaretiers stond het synoniem voor een nogal truttig soort vrouw, die daarmee in de weer was. En tijdenlang wilde geen enkele vrouw zich daarmee natuurlijk identificeren.
Maar nu is het weer helemaal terug. Truttig of niet!!
Dit en nog veel meer is te zien op Pinterest. Klik op de foto of het onderschrift voor meer voorbeelden.

 

Handig

Posted on by
Op internet zie je soms dingen waarover ik me zo kan verbazen. Zoals dit:

Het gaat om een plexiglasplaaatje dat je (dure?) tas kunt leggen, zodat hij niet meer doorzakt en zo’n arremoeig tasje wordt. Die truc had ik zelf ook al eens bedacht en toegepast in een uitverkooptas.
Maar één van de commentaren was nog grappiger: Neem zo’n goedkope supermarkttas, haal de bodem uit en gebruik die. Doet het geweldig in een Louis Vuitton of Gucci-tas 😉 😉

Tja, voor vele honderden euro´s kun  je natuurlijk niet al te veel verwachten 🙁

  

 

Jeugdsentiment

Posted on by

Vorige week las ik hier een stukje over een draagbare cassetterecorder. Leo en ik hadden wel niet dezelfde, maar een Nordmende. En we namen hem mee op reis, naar Griekenland. Met natuurlijk de nodige bandjes. Nou ja, ik denk een stuks of drie hooguit, want meer hadden we er niet.  En heel die reis, ruim 8000 kilometers, draaide dat ding en zongen wij mee. Zoals deze bijvoorbeeld:

 

Keurig in het gelid

Posted on by

Soms kan ik jaloers zijn op mensen die hun huis en spulletjes zo keurig netjes georganiseerd hebben. Alles netjes op z’n plaats, netjes gestreken en gevouwen, stapels op kleur en grootte.
Dat werkt bij mij niet zo. Zo nu en dan krijg ik een opruimbui en wordt alles netjes gesorteerd, gestapeld, weggezet of in het gelid zet. Dan bezie ik mijn werk met grote voldoening, om na een week te moeten constateren dat alles toch weer tot een chaotisch geheel is geworden.
Wie met hetzelfde kampt, klikt op de foto voor nog meer opbergideeën. Inspiratie is tenslotte nooit weg, nietwaar?

Bron: Pinterest

 

 

Sita

Posted on by
Ruim elf jaar geleden kwam Sita in het gezin van mijn schoonzus. Als een springerige pup, die zich heerlijk op mijn voeten nestelde als ik er was. Die later ons begroette, met een speeltje in haar bek, hengelend naar een aai en zich “brave hond” liet noemen. Want dat was ze. Zelden blaffend, niet opdringerig of bedelend om een koekje. Een keurig opgevoede hond, die ook hier zeer welkom was.  

En toen werd ze ziek. Eerst leek alles nog wel goed te komen, maar uiteindelijk werd vorige week de beslissing genomen. Het hele gezin was er bij toen ze een spuitje kreeg en vredig insliep. Wat zal dat gek zijn als we straks bij schoonzus en zwager op bezoek gaan. Ook wij zullen Sita missen.

Vega, ff niet!

Posted on by
Normaal gesproken eten wij niet zo veel vlees. Maar toen ik laatst bij 24Kitchen dit recept voor spareribs zag, wilde ik het toch een keer maken. De eerste keer was voor een etentje met vrienden.
Leo maakte de saus en ik de kruidenmix voor het vlees, allemaal geheel volgens het recept. En het was een groot succes.		  

Maar ook onze kinderen zouden het wel een lekker recept vinden. Dus maakten we het voor een tweede keer, en ook nu weer werd alles met veel smaak opgegeten. Zelfs schoondochter, die toch lange tijd vegetariër was, maar inmiddels al lang overstag gaat voor een lekker hapje vlees, likte haar vingers af!
Dus bestelden we bij de slager ruim 3 kilo verse spareribs. Dat is een flinke hoeveelheid, al blijven er ook heel veel botjes over. Maar aan die arme biggetjes die er het leven voor moesten laten, daar wil ik liever niet bij stilstaan ……
Ik moet er ook niet aan denken altijd zo veel vlees te eten. Dus doen we het de komende weken weer rustig aan en lassen we wat vega-dagen in.