Afgelopen zaterdag was het zulk heerlijk weer, daar wilden we van profiteren. Dus namen we de Randstadrail naar Den Haag, stapten op de tram naar Scheveningen en liepen richting strand. Nou waren we niet de enigen, dus bij de boulevard was het ons veel te druk. We liepen richting Wassenaar langs de vloedlijn en zagen al wat moedige mensen die de zee in liepen.

Zoals dit jongetje, dat uitgelaten de lente vierde.

We besloten “ergens” naar boven de duinen in te lopen en dan via Meijendel terug te gaan. Niet gehinderd door kennis noch in bezit van een goede kaart, kwamen we op het verkeerde pad terecht. Alleen maar mul zand, eindeloos lang en geen zijwegen. We liepen we gestaag door, langs talloze geheel blote baders, die enigszins verbaasd naar onze kleding keken. Het pad liep dan eens omhoog, dan weer met een flauwe bocht. En telkens verwachtten we een zijpad. Maar helaas, dat duurde en duurde. Uiteindelijk, ja hè, hè, pfft…… Toegang tot het natuurgebied en een verharde weg, dat liep makkelijker. Maar we waren nog lang niet bij een tram of bus, die ons terug kon brengen.
Enfin, na vele kilometers, talloze bordjes VERBODEN TOEGANG,  maar weinig richtingaanwijzers, kwamen we weer in Scheveningen aan. Nog even een kilometertje of zo flink doorstappen, dan waren we ook bij de tram terug naar het Centraal Station.
Puf om eten klaar te maken had ik niet meer, dus gingen we maar naar het Chinese eethuisje in ons winkelcentrum. En ook wat vroeger naar bed, het werd tenslotte die nacht ook nog zomertijd!