Category Archives: reizen

OV-chipkaart

Posted on by

Het blijft tobben met de OV-chipkaart. Het kan wél goed, dat zie je in andere landen. Maar hier moet men het zo nodig weer veel te ingewikkeld maken.
Vorige week gingen we naar de stad. We checkten in, zonder problemen. We checkten uit op het overstapstation. Dat ging ook goed. En toen moest ik opnieuw inchecken om naar een ander perron te gaan. Wat er verkeerd ging, weet ik niet. Maar het poortje bleef dicht. Nog maar een keer die kaart voor de lezer houden. “U bent al ingecheckt”, maar het poortje bleef dicht. Ik vroeg een RET-beambte om hulp. Hij hield de kaart ook voor de lezer en zie… het poortje ging open. Maar er werd ook weer Eur 4,00 berekend, inmiddels totaal Eur 12,00 voor één rit.
Bij het eindstation een uitdraai gemaakt van mijn kaart. Er rolt een ellenlange strook papier uit, waarop je met veel moeite de gegevens kunt ontcijferen.
Thuisgekomen meteen naar de site van de OV-chipkaart gesurfd en klacht ingediend. Al snel berichtje, dat ik bij de vervoerder moest zijn. Grrr…. Naar de site van de RET, klachtenformulier ingevuld. Met welke lijn reisde u? Er zijn er 5, namelijk A, B, C, D en E. Maar er was slechts keuze uit Caland- of Erasmuslijn. Die benamingen zijn al jaren achterhaald. #%**@xx@**

Het lukte me uiteindelijk wel, maar hoeveel ik nou terug ga krijgen?

Daarom ook maar meteen een klacht neergelegd bij de ov-chipklacht

Gedichtendag

Posted on by

Elke dag van het jaar is wel aan iets speciaals gewijd. Zo ook vandaag. Vandaag is het Gedichtendag.

En dus hier een gedicht van Johannes Herman Buma, in 2009 stadsdichter van Middelburg:

POSTERS

Veel postende mensen
in de straat
zij hebben geschreven

gedachten een vraag,
een wens, een groet
in woorden in zinnen

waar moet
dat naartoe
over land over zee,
door de lucht

of blijft het hier
in de straat

Tuinvogels

Posted on by
Wie vandaag een halfuurtje de tijd heeft, kan meedoen met de tuinvogelteldag.
Vogels in de tuin zijn voor mij onontbeerlijk en ik geniet dan ook van mijn meesjes, roodborstjes, heggemussen en merels, die er zo nu en dan komen foerageren.

Maar het wordt deze brutale mus voor het allerlaatste thema van Take-a-pic Hij zat niet in mijn tuin, maar op een hekje langs het Canal Grande in Venetië en wachtte met ongeduld tot wij onze pizza’s op hadden.

Vanaf volgende week start een nieuwe foto-challenge: Stuureenfoto. Elke zaterdag maak ik daar een thema bekend, waarop gereageerd kan worden. Ik hoop op veel reacties.

Vis, vis, vis

Posted on by
Hier liggen ze dan, gevangen, op zee al vers ingevroren en klaar om verwerkt te worden: de reusachtige tonijnen op de Tsukiji vismarkt in Tokyo.

We moesten er vroeg voor op, want de markt begint bij het ochtendgloren. Enorme hallen met vis, vis, vis en nog eens vis. Nee, je neus hoef je niet dicht te knijpen. Integendeel, het geurt er naar de zee.

En na afloop, op een tijdstip dat we normaal gesproken ontbijten, gingen we sushi eten. Zo lekker, alleen daarvoor al wil ik nog wel eens terug.

Cadeautjes

Posted on by

Al sinds enkele jaren geeft Leo als vrijwilliger Nederlandse les. Vandaag was zijn Japanse leerlinge weer terug van vakantie in Japan en zij bracht iets voor ons beiden mee.
Twee prachtig ingepakte cadeautjes, op zich al een plaatje waard. Want niet domweg dichtgeplakt met tape, maar zeer ingenieus onzichtbaar dichtgevouwen en geplakt. Bijna zonde om open te maken.
En wat er in zat, was al even mooi. Een doosje met sierlijke eetstokjes, versierd met ragfijne bloemen.
En een doosje dat je slechts behoedzaam durfde openen. Erin al even fraaie zakjes met ???  Dat…. houden we nog even voor verrassing!

Douane

Posted on by
In oktober 2009 maakte ik, samen met vriendin Irene, een reisje naar Cornwall. De bus bracht ons naar Calais, waar we met de ferry overstaken.

Op het vasteland is bijna nergens meer een douanepost te vinden, maar Engeland kom je echt niet in zonder douaneformaliteiten. Aan de ene kant betekent dat wachten in de rij, stugge ambtenaren en soms wat irritatie. Aan de andere kant gaf het een ouderwets gevoel van echt de grens overgaan.

Mes en Vork

Posted on by
De uitnodiging van Wieneke om gezellig thee te komen drinken, herinnerde mij aan het plan om vandaag in Rotterdam de tentoonstelling Mes en Vork te bezoeken. Deze tentoonstelling wordt gehouden in het Schielandhuis, één van de weinige nog bestaande historische gebouwen in mijn stad en is nog te zien tot 15 mei 2011.

De kleine tentoonstelling laat zien hoe vroeger en nu getafeld wordt. Opstellingen voor een rijke dis, met talloze schalen en borden. Maar ook moderne serviezen en wegwerpbordjes, picknickservies en borden en bestek voor mensen met een handicap. Goed voor een klein uurtje lekker rondneuzen.

Beweging

Posted on by
Wat een lastige opgave bij Take-a-pic deze keer.
Want ik ben geneigd alle “bewogen” foto’s meteen weg te doen. Dat werd dus spitten in het archief.
Maar soms maak ik wel met opzet een bewogen foto. Zoals hier, in 2003 in Bejing. Het is kerstavond en een beetje mistig. Maar de stroom auto’s blijft constant in beweging.

Moderne techniek

Posted on by
De moderne techniek staat voor niets. Moest je vroeger voor een eenvoudig telefoongesprek doorverbonden worden, door een telefoniste die met kabels en zo in de weer ging, tegenwoordig toets je iets op je mobiel in en binnen een paar tellen heb je de ander aan de lijn. Oké, het kost een paar Eurocenten.
Wil je alleen maar iets meedelen, dan stuur je een SMS-je. Ook al zo’n vinding van deze tijd. Dacht ik het nooit in mijn vingers te krijgen, nu koste het me bijna geen moeite meer.

Maar wat doe je nou, als je een behoorlijk lang gesprek wil, met iemand in Verwegistan bijvoorbeeld? Ook daar heeft de techniek een antwoord op: dan ga je skypen. En dat is helemaal te gek! Vanmiddag kregen we een SMS-ja van onze reislustige zoon. Hij zou zo rond drieën met ons skypen. Dus gauw de account weer opgefrist en daar zaten we dan, helemaal in de startblokken. Jammer, jammer, ons technisch vernuft is ietwat verouderd en we hoorden hem wel, maar hij ons niet.

Toch is het uiteindelijk gelukt! En hoe, bijna 40 minuten hebben we zijn stem luid en duidelijk kunnen horen en hij de onze. Hij kon ons zelfs zien, maar in het Indiase internetcafé was geen webcam, dus moesten wij het zonder beeld stellen.

We zijn er nog beduusd van. Dat het tegenwoordig allemaal mogelijk is…. En natuurlijk zijn we weer helemaal op de hoogte van zijn belevenissen. Ja, het gaat goed. Hij is nog even in de relaxte mood. Binnenkort volgen er weer verhalen op zijn blog.

Vrouwengelijkheid

Posted on by
In een interview met Lulu Wang las ik dat één van de goede dingen van het communisme is dat vrouwen gelijk(waardig) zijn.

Volgens de Chinezen dragen vrouwen de helft van de hemel; de andere helft wordt door de mannen gedragen.

Dat is heel poëtisch voorgesteld. Maar de praktijk is toch anders. Ik zag in China vrouwen zich afbeulen op bouwwerken, sjouwen met zware lasten en hele lange arbeidsdagen maken.

Dit oude (?) vrouwtje moest kilometers lopen met een takkenlast op haar schouders. En de grote manden met porselein, die de marktkoopvrouw droeg, waren zelfs voor Leo te zwaar! Maar met een lachje schoof ze de lat op haar schouders en dribbelde weg. Ons verbaasd achterlatend.