Vrijdagmiddag half drie was ik dan -eindelijk- weer thuis. Gestreept, gevlekt, gebutst, een beetje moe en toch vol energie en plannen. Die ik dus onmiddellijk heb moeten herzien, want wat ik aan voorraad energie heb, is totaal ongelijk aan wat ik dacht te hebben. Zaterdagmorgen gezellig boodschappen doen? Vergeet het maar, daarvoor ontbrak me de zin. Ik keutel wat door het huis, mag nog bijna niks doen. Eén bordje naar de keuken, maar meer niet dragen. Dus drentel ik tussen bank en tafel. Ik wil wel meer, maar merk toch meteen dat ik iets te enthousiast ben. Toch is het verwonderlijk hoe snel je weer op de been bent. Vrijdag 22 januari 2016 om 8.00 uur werd ik geopereerd. Vrijdag 29 januari 2016 alweer thuis, netjes in een broek en trui, tamelijk fris.
En oh, wat is dat een GELUK!!! Alle loterijen van de wereld kunnen me gestolen worden, als ik maar weer gewoon gezond word. Weer lekker thuis, op de bank, met de krant en een tijdschrift. Met Leo, die me verzorgt en regelt in huis. Die kookt en wast, stofzuigt en stoft, alsof ie nooit iets anders gedaan heeft.
Straks ga ik weer een “wandeling” maken. Verder dan een blokje om zal het niet zijn, maar ik hoop in ieder geval iets meer dan gisteren. Even frisse wind door de vette haren, vitamine D opdoen. En langzaamaan weer opbouwen!!