Category Archives: natuur

Voorjaar

Posted on by
6

Te mooi weer om binnen te blijven, dus even er op uit. En waar kun je in Rotterdam beter van alle bloeiende planten en bomen geniet, dan in het Trompenburg Arboretum?

We zitten er zo, met de metro. Nog even een stukje lopen door een heel rustige en mooie wijk en dan zijn we er.

Meteen al valt ons de magnolia op, die vlak bij de ingang staat. Verderop genieten we van narcissen blauwe druifjes en vergeet-mij-nietjes. We maken ons gebruikelijke rondje, rusten even uit op een pas geïnstalleerd bankje en komen dan bij de schapenwei.

Daar staan de bijenkasten in de zon en zoemen de bijen. Ze zullen vast al veel honing verzameld hebben. Het is een rustig plekje dat bruist van het leven en het gestage werk.

En dan lopen we weer verder, richting uitgang. Een kort bezoekje, maar wel heerlijk!

Boek

Posted on by
7

Met kerst lag dit boek voor mij onder de boom. Een boek in stripvorm, maar met een serieuze inhoud. Op luchtige wijze vertelt Peter Wohlleben hoe hij tot de liefde voor de natuur is gekomen en leidt hij je door de facetten van de natuur. Benjamin Flao heeft alle tekeningen gemaakt en ingekleurd.

Het begint met het ontstaan van de aarde, miljoenen jaren geleden. Maar in sneltreinvaart beland je in het bos van nu, kijk je mee wat daar allemaal zo leeft. En dat is meer dan je denkt. Want in een handvol bosaarde zitten meer dieren dan er mensen op de wereld zijn. Dat is toch een heel wonderlijk idee.

De aarde krioelt van microscopisch kleine wezens, maar ook wormen, kreeftsoorten, amoeben en nog veel meer. Soms vinden wij die beestjes vies en misschien ook wel schadelijk. Willen we ze weg hebben en spuiten we dus maar met allerlei chemische middelen.

Maar alles heeft samenhang in de natuur. Alles bij elkaar maakt dat de planten en bomen leven, de een niet zonder de ander kan. Peter Wohlleben kan dat mooi verwoorden. Hij is een fervent voorstander van biologisch bosbeheer en heeft inmiddels in Hummel een stuk beukenbos ter beschikking waar hij zijn ideeën waar maakt.

Ik was best een flinke tijd bezig met dit boek. En lang niet alles blijft ook voldoende hangen in mijn hoofd. Het is ook zoveel informatie. Zo nu en dan moet ik alles even tot me door laten dringen. Maar zo’n boek neem ik graag nog eens ter hand om dingen op te zoeken.

Vakantieherinnering

Posted on by
12

In 1988 gingen we met onze toen nog tienerkinderen naar Weissenborn, in Duitsland. Het was de laatste plaats voor de Oostduitse grens.

Toen we aankwamen regende het, ook de volgende dag nog. Maar het werd alsmaar kouder, er hingen inmiddels ijspegels aan de waslijn. En toen we de volgende morgen naar buiten keken was de wereld helemaal bedekt onder een dikke sneeuwdeken. En onze auto onder een dikke ijslaag verborgen.

En het bleef sneeuwen. We konden niet weg, moesten in het dorp onze boodschappen halen. We waren ingesneeuwd. Och, eigenlijk wel een leuk avontuur.

Toen was er nog een kruidenier, een slager, een bakker in het dorp. Dus honger hoefde we niet te lijden. Na een paar dagen kende men ons al een beetje. De kruidenier, altijd gekleed in de zelfde dikke trui, maakte al snel een praatje. We roken waar er gebakken werd en hoorden varkens schreeuwen en koeien loeien.

En natuurlijk genoten we van de natuur rond om het dorp. Het was er nog zo puur, zo ongerept. Je kon er heerlijk wandelen, wat we dan ook volop deden.

Als we ’s middags bij het café wat gingen eten, kregen de jongens al meteen een groot glas Malzbier voorgezet en Leo een bier, met mooie schuimkop. We aten schnitzels, bratwurst, sauerkraut en grunkohl en voelden ons er erg op ons gemak.

Zomaar een herinnering aan een leuke vakantie.

Lente

Posted on by
9

Het zijn niet alleen de sneeuwklokjes die de lente aankondigen. De knoppen van de magnolia in buurmans tuin groeien tegen de klippen op, langs de Rotte worden de eerste wilgen geknot en ook tijdens onze wandeling zien we de knoppen van de camelia voorzichtig kleuren.

En de zon is ook niet meer zo verscholen, maar straalt in een helder blauwe lucht. Nog even geduld dus….

Ganzen

Posted on by
9

Ze zijn leuk hoor, die ganzen. Maar er lopen er inmiddels wel erg veel in onze buurt. En daar niet alleen, in heel Nederland is er een overschot aan ganzen.

Je zou ze kunnen jagen en het vlees verkopen. Dat zal wel in geringe mate gedaan worden, maar ganzenvlees is niet zo populair als in Duitsland. Daar staat gans met kerst vaak op het menu.

Maar hoe kunnen we nu de ganzenpopulatie op diervriendelijke manier indammen? In Rotterdam doen ze het als volgt.

Aan het begin van het broedseizoen zoeken vrijwilligers naar ganzennesten en halen daar de eieren uit, op één na. Dat ei wordt gemerkt en kan worden uitgebroed. Bij een tweede ronde worden eventueel nieuwe eieren ook weggehaald. Zo krijgt een ganzenpaar maar één kuiken, meer dan genoeg.

Dierentuin

Posted on by
4

Al eerder probeerden we ons abonnement op Diergaarde Blijdorp te verlengen. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. De eerste keer was de weg afgesloten door een ongeluk, een keer lieten we de abonnementskaart op tafel liggen. Maar drie keer is scheepsrecht en konden we dan toch eindelijk “gewoon” naar binnen.

Het was koud, regenachtig en ongewoon stil in de diergaarde. Met wat grijs licht, een beetje onwezenlijk. We liepen meteen naar de “ui”, het karakteristieke giraffenverblijf, waar we hoopten het kleine girafje te zien. Maar dat hield zich schuil. Wat we wel zagen waren stokstaartjes, een bij mij favoriet dier. Die vind ik altijd zo grappig.

Verderop leek de tuin wel veranderd in een echte jungle en… we hadden geluk, tussen al het groen ontdekten we een okapi.

Het was maar een kort bezoekje, maar nu het abonnement weer geldig is gaan we vast en zeker weer vaker.

Jacht

Posted on by
7
Bron: Google foto’s

In Frankrijk werd druk gejaagd. Op diverse wegen stond dat dan ook duidelijk aangegeven.

Sommige jagers liepen alleen, maar ook groepen zag ik lopen vanuit de auto. Ze droegen oranje vestjes en vielen dus goed op. Het leek me wel een veilig idee, zo zijn de jagers voor elkaar en anderen goed herkenbaar. Maar zouden de dieren dat ook kunnen onderscheiden?

Maar toen we laatst naar Oud Beijerland reden, zag ik ook diverse jagers in een veld. Maar geen oranje of gele hesjes.

Geen idee waarop ze jaagden. Eenden, ganzen, zwanen of gewoon op konijnen. Het was in een bietenveld, zo te zien, dus ik vermoed konijnen. Er mag in Nederland in diverse perioden op dieren gejaagd worden.

Waarom viel me dat jagen nu ineens op? Ik kan me niet herinneren het eerder te hebben gezien. Maar ja, als mensen wild willen eten, dan moeten er ook dieren gejaagd worden. En met kerst in het vooruitzicht zal er dus geregeld voor verse aanvoer gezorgd worden.

Verbod…..

Posted on by
8
Bron: Algemeen Dagblad

Zo nu en dan geloof ik mijn ogen niet als ik lees wat er zoal in de krant staat.

Neem nou het bericht dat de provincie Brabant plannen heeft om auto’s op benzine of diesel te verbieden tot vijf kilometer vanaf groene gebieden.

Stel je voor, je wilt lekker gaan wandelen met je kroost en moet eerst 5 kilometer lopen om bij een boom te kunnen komen. Of je bent gehandicapt. Dan word je door zo’n maatregel gedwongen om thuis te blijven.

Wie bedenkt zoiets? Vast geen ambtenaar op drie hoog achter. Ik vermoed eerder iemand met een ruime strook groen in zijn woonomgeving.

Het lijkt wel alsof sommigen er op uit zijn om chaos te creëren. Terwijl de natuur toch is om gezellig te genieten van alles wat groeit en bloeit.

Dat groeit

Posted on by
9

Van Marijke kreeg ik een grote bol, die ik niet zo 123 herkende. Het was een flink uit de kluiten gewassen Amaryllis-bol.

Ze vertelde dat ik hem niet in een pot met aarde hoefde te zetten. Hij kon zo op een schaal, zonder water. Alleen een beetje sproeien zo nu en dan. En later maar een klein beetje water onder in de vaas.

Zo gezegd, zo gedaan. Eerst had ik een wat kleiner schaaltje, maar daar dreigde hij om te vallen. Dus werd het deze blauwe vaas.

En al na een paar weken zag ik hem groeien. Drie stengels kwamen naar boven, met flinke knoppen. Nu is er één stengel uit. Al vijf grote rode bloemen zitten er aan. En de tweede stengel belooft ook binnenkort uit te komen. Stengel drie is nog een beetje klein, maar daar heb ik ook vertrouwen in.

Inmiddels weet ik dat de bol na de bloei in een pot met aarde en naar buiten kan. En dan hoop ik dat hij overblijft, zodat ik er volgend jaar weer van kan genieten.