Category Archives: geluksgevoel

Winkeltje

Posted on by

Ergens in Rotterdam-Kralingen kwamen we langs dit winkeltje. Ik kende het al langer. Eerst zat op de hoek van een straat, nu is de zaak verhuisd naar een groter pand.

Het is zo’n winkel waar je altijd wel even moet blijven kijken. Nooit een zelfde etalage, telkens weer wat nieuws. En nu zagen we er die schattige knuffelbeestjes, poppenhuisjes en ander klein spul. Ik werd op slag weer een klein meisje, dat speelde met haar poppenhuisje.

Wat heerlijk om daarmee te kunnen spelen. Het lijkt mij het toppunt, veel fijner en gezelliger dan een Ipad. Maar ja, ik ben natuurlijk geen kind meer.

Misschien zitten kleine meisjes van nu wel naast hun speelgoed muizen-kind en laten ze het YouTube-filmpjes zien…. Is poppenkinderen verwennen helemaal niet meer “cool”.

Nou ja, maakt ook niet uit. Ik heb even een paar minuten voor die etalage staan zwijmelen…. Mijn dag was weer helemaal goed!

Geluk

Posted on by

Het geluk ligt op straat zegt men. Nou, ik weet niet of het daar nog ligt, maar dan moet je wel heel goed zoeken 😉

Maar nu ligt het geluk in de boekenwinkel. Daar kun je, weliswaar tegen betaling, allerlei boeken krijgen waarmee gelukkig worden een peulenschil schijnt. Boeken met Afrikaanse wijsheden, een boek met lijstjes die je in kunt vullen en daardoor gelukkiger wordt (of vrouw van de Amerikaanse president. Al lijkt me dat nou net geen ideaal) dan wel adviezen van mooie dames.

Nee, ik heb er geen een gekocht. Al die ideeën van anderen wil ik niet lezen. Ik ben lekker eigenwijs en zoek samen met Leo het geluk zelf. Soms lukt dat beter dan andere keren 😉 Maar met een tamelijk goede gezondheid, niet te veel pijntjes en een achterdeurtje op de bank (zonder rente) hebben we niks te klagen.

Ik geloof dat al dat gezoek alleen maar stress en narigheid meebrengt. We zien wel wat de toekomst brengt en genieten intussen van wat er op ons pad komt.

Verstilde schoonheid

Posted on by

Dat is de titel van een tentoonstelling in het Sieboldhuis in Leiden. En dat is precies wat het is. Ragfijne etsen van Tanaka Ryōhei, super gedetailleerd en vrijwel allemaal in zwart/wit. Is dat niet saai? Nee, absoluut niet!

Zelden zag ik zulke prachtige kunstwerken. Ik ben erg gesteld op Japanse houtsneden. Maar deze etsen raakten me ook diep. De tentoonstelling duurt nog tot 19 januari, dus… Wie in de buurt is, raad ik een bezoek aan deze tentoonstelling ten stelligste aan.

Helaas zijn de foto’s hieronder maar een flauwe afspiegeling van de etsen. Je moet ze in het echt bekijken.

Quote

Posted on by

Zo aan het begin van het nieuwe jaar hoor je van diverse kanten over goede voornemens. Ik doe er al lang niet meer aan. Dat wil zeggen, ik streef geen doel meer na. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Lukt het, prima. Maar lukt het niet, dan is het toch wel goed.

Maar dit lijkt me wel iets om aan te werken. Glimlachend door het leven te gaan.

De vrouw in de tram, de chauffeur die stopt als je over wilt steken, de kassière bij de supermarkt, allemaal met een glimlach tegemoet treden.

Het kost tenslotte niks, is niet moeilijk en misschien helpt het wel de wereld een beetje gezelliger te maken. Doen jullie mee?

Jubileum

Posted on by

Soms zijn slapeloze nachten nog wel eens nuttig. Want toen ik laatst midden in de nacht wakker werd, realiseerde ik me dat mijn blog vandaag precies 10 jaar bestaat.

Ik blogde al langer, maar bij een ander domein. En toen kreeg ik zomaar van onze jongste zoon een blog. Hij had alles in orde gemaakt, domeinnaam aangevraagd, een eerste opzet gemaakt en ik kon van start.

Tien jaar (bijna) elke dag een blogje. Soms vragen mensen me wel eens waarom doe je dat? Voor mijn plezier, want ik vind het leuk om te schrijven. En het geeft structuur, er moet over nagedacht worden.
In de loop van de tijd heeft het me ook heel fijne contacten opgeleverd.

Nou hoop ik dat mijn lezers het ook leuk blijven vinden, want ik ben van plan nog een hele tijd door te gaan. Met misschien weer eens wat andere onderwerpen, wat altijd met een min of meer positieve en vrolijke kijk op het dagelijkse leven….

Quote

Posted on by

Soms is het prima om je bestemming te bereiken via het ons inmiddels vertrouwde navigatiesysteem. Maar eigenlijk vind ik het veel leuker om op de bonnefooi op weg te gaan. We zien wel waar we stranden… we nemen niet de bekende wegen , maar zoeken naar andere alternatieven. Het hoeft niet heel wild te worden, maar zo nu en dan een onbekend weggetje inslaan en heel andere dingen ontdekken, dat is gewoon leuk.

Geluk…

Posted on by

Tussen alle kerstkaarten die wij jaarlijks ontvangen, zit ook altijd een kaart van een Marianne, een oud-collega van Leo.

Copyright: Marianne Cornelissen-Kuyt

Zij werkt al lang niet meer op kantoor maar is een heel andere kant opgegaan en volgde een opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Hier hangt al vele jaren een prachtige foto van een pluizige paardenbloem, die Leo van haar kreeg bij zijn afscheid van de brouwer van het heerlijk heldere gerstenat.

En ook krijgen wij dus altijd een bijzondere kerstwens. Die van dit jaar wil ik graag met jullie delen.

Donkere dagen

Posted on by

Tja, aan de donkere dagen voor Kerstmis valt niet te ontkomen. We dromen (en verlangen soms) naar een witte Kerst, maar dat blijven vooralsnog dromen….

De afgelopen dagen was het vooral somber en grijs en dan steken wij al meteen na het opstaan wat lampen aan. Ik word beslist depressief van een donkere kamer. Het hoeft niet fel verlicht te zijn, maar een klein lampje hier en daar, de kerstverlichting natuurlijk…! Het maakt dat ik opgewekt mee zing met de (kerst)songs die we spelen op grammofoon of CD-speler of laten spelen via Spotify 😉

Toch zag ik bij heel veel mensen donkere huiskamers, ook al waren ze wel thuis. Ik kan me er niks bij voorstellen. Ook vroeger thuis was er altijd licht aan. Het hield ook mijn moeder op de been in sombere tijden.

Ach, als de natuur ons geen zon schenkt, dan levert de energiemaatschappij nog wel een lichtpuntje 😉 😉 😉