Als je dan hoort dat je geopereerd gaat worden, kom je in een achtbaan van emoties terecht. Vanmorgen vertelde de verpleging dat ik donderdag naar Breda ga en daar vrijdag geopereerd zal worden. In mijn hoofd maakte ik een sprongetje. Tegelijkertijd bekroop me de angst. Hoe zal het gaan…. Dat moet ik afwachten. Maar ik ben niet de eerste en zeker niet de laatste in deze situatie. Velen gingen me voor en ze knapten er erg van op. Voorlopig dus even radiostilte, maarrrrrr ik kom terug 😊
Category Archives: Actueel
Het kan verkeren…
Ineens moest ik de vraag beantwoorden “wilt u gereanimeerd worden, voor het geval dat….” Dat hakt er in. En zo’n catheterisatie vond ik al best griezelig. Gelukkig gaf de verpleging duidelijke uitleg, waren alle betrokkenen aardig. En zorgde een klein pilletje voor een houding van “laat maar gaan, je niet opwinden”. En het viel alleszins mee.
Alleen de uitslag niet. Want 3 vernauwingen zijn niet mis. Ze gaan er over denken en een plan opstellen. Maar het wordt dotteren met of zonder stens of een bypass operatie. En binnen niet al te lange tijd. Ik ben dus nog niet thuis……
Deel dit op:
Het kan verkeren…
Al een paar dagen voelde ik me bij tijd en wijle nogal beroerd. Maar dan trok het weer weg en was ik weer kiplekker. Stress misschien.
Maar afgelopen dinsdag vond ik het tijd om naar de dokter te gaan. Die gaf een verwijzing voor de POB-poli (pijn op de borst). Woensdag en donderdag stond er wat op het programma, dus vrijdag dan maar. Zo ernstig kon het niet zijn, dacht ik. Maar nee hoor, voor ik het wist zat ik gisterenmorgen in een rolstoel en werd ik naar de hartbewaking gereden. En daar lig ik dan…. In afwachting van een hartcatheterisatie. Het kan verkeren…… Maar ik hou jullie op de hoogte!
Deel dit op:
David Bowie
Deel dit op:
Emancipatie
 |
Nadat ik de film Suffragette had gezien wilde ik het boek “De opstandigen” van Jo van Ammers-Küller wel weer eens lezen. Vroeger had ik het zelf, nu moest ik het uit de archieven van de bieb laten halen. Misschien zou het tegenvallen, het was al zo’n tijd geleden dat ik het las.
Maar nee, de geschiedenis van Miebetje Sylvain en de familie Coornvelt in Leiden boeide me nog steeds. En nog vreemder, sommige stukken tekst pasten nog helemaal in deze tijd. Want ook in de 19e eeuw klaagde men over “de jachtige tijd, waarin alles snel, snel moet.” En nog steeds moeten vrouwen toezien dat ze minder verdienen dan mannen. Nog altijd twijfelen vrouwen of ze het wel goed doen: werken, kinderen opvoeden en het huishouden runnen. De illustraties zijn niet echt mooi, maar het is wel leuk om zoiets weer opnieuw te lezen. |
Deel dit op:
Mode
 |
Lang, zeer lang geleden kocht ik dit vest. Ik was er weg van en stapte met gemak over de prijs, die toen nog in guldens was. Natuurlijk droeg ik het veel. Totdat het een beetje “old fashioned” was. Zo’n duidelijk bloemenpatroon, beetje folkore, nee dat paste niet meer in het modebeeld. Tot vorige week, toen in de damesbladen het ineens weer folklore voor en na was. Ik griste het uit de kast en draag het nu weer met plezier. Tot de volgende “look”. |
Deel dit op:
Nu al….
De kerstkransjes, stollen en kerstkoekjes zijn nog niet verteerd, of de commercie begint al met het verkopen van paassnoep. Dit zag ik afgelopen vrijdag al in de schappen staan. Ik was zeker niet de enige die het nogal vroeg vond. We hebben nog meer dan 70 dagen te gaan voor het Pasen is. Ik vind het dus niet nodig om nu al een voorraad in te slaan. Het moet ook niet gekker worden…
Deel dit op:
Ergernis
Drie weken geleden liepen we er nog, schoonzus en zwager, Leo en ik. In Keulen, op het plein voor het Hauptbahnhof. Ik moet er niet aan denken dat we daar op oudejaarsavond hadden gelopen. Niet dat ik daar behoefte aan zou hebben gehad, maar dat het niet zou kunnen, ergert me mateloos.
Die honderden mannen, die vrouwen betasten en daarna beroofden. Walgelijk. Het interesseert het me eigenlijk geen lor van welke origine ze waren. Ze moeten zich gewoon gedragen, punt uit!!!
Wat ik ook ergerlijk vond, was dat het nieuws pas dagen later naar buiten kwam. Wie schoof dat een beetje onder pet? En dan als klap op de vuurpijl die werkelijk schokkende reactie van de Keulse burgemeester.
Toen ik dit filmpje zag, viel ik bijna van mijn stokje. Hoe haalt het mens het in haar hoofd om de vrouwen aan te raden zich aan “regels” te houden? Die mannen moeten hun handen thuis houden. En als die mannen dat niet kunnen, moeten ze gewoon thuis blijven. Het kan toch niet zo zijn dat de ene helft van de mensheid vogelvrij verklaard wordt en de andere helft maar kan doen wat ze wil.
Deel dit op:
Amsterdam
Een dagje samen met Bettie, het is altijd weer zo gezellig. Afspreken op het Centraal Station in Amsterdam. Eerst koffie en thee om bij te praten. En dan samen naar…. soms de Noordermarkt, maar ditmaal gezamenlijk aan de wandel. We moeten tenslotte ons dagelijks rantsoen stappen halen. En dat deden we dan ook. Ik had een wandeling uitgeprint, die kriskras door Amsterdam gaat. Langs grachten en bruggen, monumenten en natuurlijk langs allerlei winkeltjes. Waar we even in gaan, leuke dingen bekijken, daar even iets passen. En ondertussen kletsen we honderd uit. Waarover? Tja, dat kun je niet uitleggen, daar moet je bij zijn. Geen moment valt er een stilte en we springen van het pasgeboren kleinkind naar stempelen, van kunst naar huishoudelijke zaken. Voor een buitenstaander vast geen touw aan vast te knopen, maar voor ons gewoon oergezellig.
Een verlate lunch in het Joods Historisch Museum, waar we ook nog een tentoonstelling meepikten. En toen werd het al donker. We hebben de wandeling niet helemaal uitgelopen. Dat laatste stuk doen we later nog wel eens.
-
- Rembrandtsplein
-
- Tentoonstelling JHM
-
- Amsterdam Light
-
- etalage
Tot slot nog een wijntje en natuurlijk een hapje eten en daarna met de tram terug naar CS en elk weer naar onze eigen stad. Einde van een heel gezellige dag!
Deel dit op:
Tasjes
 |
Vanaf 1 januari 2016 zijn ze verboden, die gratis plastic tasjes, die je overal kreeg. Vanwege de milieuvervuiling. Niet dat ik geloof dat het zal helpen, want je krijgt nog steeds overal (te)veel en onnodig plastic. Maar goed, alle beetje helpen, dus weg met die tasjes.
Al jaren heb ik in elke tas, ook in die kleine handtas, een opvouwbaar tasje. In een klein etuitje, zodat ze bijna geen plaats innemen. Heel handig. En voor de boodschappen flinke grote tassen plus een “flessentas”, waar niet alleen wijnflessen 😉 , maar ook melkpakken en blikken in gaan. Prima uit te wassen, dus hygiënisch. Alleen na gebruik wel weer opvouwen en in je tas terug stoppen. |
Maar de commercie heeft natuurlijk ook een gat in de markt gevonden. Overal vind je nu van die handige opvouwtasjes, te kust en te keur, in elk gewenst dessin en kleur.
