Tour de France

Vroeger luisterde mijn vader al naar de reportages over de Tour de France. Gewoon op de radio. Het beeld moest je maar zelf invullen. En ik vond dat best leuk. Later luisterde ik, al druk doende in het huishouden, naar Radio Tour de France, maar dat was vooral voor de vele Franse liedjes die daar voorbij kwamen.
In 2008 was de Tour de France een mooie reden om even op bed te gaan liggen kijken.

Door de bestralingen was ik soms hondsmoe en sliep ik meestal meteen, ondanks al het lawaai.

Inmiddels is het een vast gegeven geworden. Smoezen zijn niet nodig, we vinden het vooral gezellig en dus staat de TV aan, waarop de renners zich een weg beulen door regen, wind of bloedhitte. We kijken verschrikt op als er een valpartij wordt gemaakt. En we volgen de verrichtingen van Johnny Hoogeland, Bauke Mollema en alle anderen. Verstand van wielrennen hebben we niet, wel enorme bewondering voor de doordouwers op de pedalen.

Tour de France – het echte zomergevoel!

Onzin

Tja, je kunt als reclamebureau natuurlijk niet tegen je opdrachtgever zeggen dat je de waarheid nooit geweld zult aandoen. Dus een beetje overdrijven mag heus wel.
Maar dit vind ik toch tenenkrommende onzin “met Nobelprijswinnende Hydra IQ technologie”. Wie verzint er nou zo iets?

En wat mag dat dan wel zijn? Nobelprijs, voor wat? Voor de vrede, voor medicijnen, voor wiskunde?
En dan zou het ook nog “dagenlang” hydrateren.. Ammehoela, want verderop staat een soort logootje met “non-stop HYDRA IQ 24 h”. En dat is toch nog steeds maar één etmaal en geen dagen…
En al zorgt de fabrikant al 100 jaar voor onze huid, ik ga dit niet kopen!

Post

Het is mij een raadsel hoe je geld kunt besparen door meer uit te geven. Want zal toch moeten gebeuren bij het nieuwe postbedrijf POSTNL. Nieuw briefpapier, nieuwe (dure) reclamecampagne, alle 19.000 brievenbussen weer opnieuw in de verf en met een nieuw logo, alle auto’s voorzien van een nieuw logo. En dan nog maar niet te spreken van het glossy blaadje dat laatst in de brievenbus lag.
Moesten al die postbodes hun baan verliezen om dit te kunnen bekostigen?

Ik snap het  niet.

Verjaardag

Vandaag zijn zowel oudste zoon als schoonzus jarig.
Zoonlief houdt niet zo van verjaardag vieren en koos voor een stedentrip, samen met zijn vriendin.
Schoonzus zit vandaag klaar met koffie en koek!

Allebei van harte gefeliciteerd!
Jorik en Daniëlle veel plezier in Berlijn en Tineke tot vanavond!

Annie M.G.

Er zullen wel heel veel artikelen gewijd worden aan de 100ste geboortedag van Annie M.G. Schmidt. Ze is uiteindelijk toch een deel van onze cultuur. Zelf groeide ik op met Abeltje, de gedichtjes zoals Het Fluitketeltje en Pippeloentje. Toen de kinderen klein waren, heb ik telkens weer moeten voorlezen uit Jip en Janneke en dat vond ik helemaal niet erg.
En voor volwassenen waren er de musicals, zoals Heerlijk duurt het langst en Foxtrot. Een heerlijk, eigenwijs en tegendraads talent.
Maar het meest bekend is toch wel “Ja Zuster, nee Zuster!”, waaruit dit liedje stamt:

Bereikbaar

“Als je er op gaat letten, zie ze steeds meer. De mensen die al turend op hun IPhone, Blackberry of ander mobieltje lopen, de tram instappen of op het station staan. Geheel verzonken in hun eigen bezigheden. Constant in de bereikbare modus.”

Deze zin typte ik ergens in februari, als begin van een cynisch blogje over mobiele telefoons.
Maar o,o,  wat heb ik mezelf ingehaald! Sinds kort ben ik eigenaresse van een smartphone. Bij het instellen zocht ik nog hulp, maar inmiddels lijkt het ding aan mijn hand te kleven. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed (letterlijk, want de oplader ligt op het nachtkastje).

Ik gebruik hem om mijn mail te lezen, het nieuws te volgen, te kijken wat voor weer het elders is en nog veel meer. Het is een onwaarschijnlijk ingenieus apparaatje.

Dus…..  mij hoor je nooit meer over die malle mensen met hun mobieltjes.

Rotterdammers

Het Schielandhuis in Rotterdam is niet alleen één van de weinige historische gebouwen van de binnenstad, maar herbergt ook het Historisch Museum van Rotterdam. Er is altijd veel te zien, maar op dit moment loopt er een tentoonstelling over de stad en haar bewoners. Leuk om te zien, ook als niet Rotterdammer. En er is een levensgrote kaart van Rotterdam te zien, waarop de groei van de stad vanaf 1300 tot nu.
Ook de andere tentoonstellingen zijn de moeite waard!

Gelukkig

Veel Nederlanders voelen zich gelukkig. Een onderzoek van het Trimbos Insitituut onder 7000 Nederlanders wijst uit dat 89 procent van de Nederlanders zich gelukkig voelt.

Mooie aanleiding om dit gedicht weer eens op te halen:

De Dapperstraat

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat

J.C. Bloem

Voor wie de variaties op dit gedicht wil lezen, klikt hier.